««Әс-Сәләм»де йыйып барам!..»

««Әс-Сәләм»де йыйып барам!..»

Һүрәттәге мөләйем йөҙлө инәй Баймаҡ районы Беренсе Этҡол ауылында йәшәүсе 88 йәшлек Хәлимә Ғәзизова.

 

Ауылға «Әс-Сәләм» гәзите вәкилдәре килгәнен ишеткәс, таяҡҡа таянып йөрөүенә ҡарамаҫтан, мәҙәниәт йортоноң икенсе ҡатына уҡ күтәрелеп, осрашыуға килеп еткән. Улай ғына ла түгел, сәй табынына ҙур иттереп бәлештәр бешереп алып алып килгән.

«Әс-Сәләм» гәзитен дүртенсе йыл рәттән яҙҙырам, һәр һанын көтөп алам. Килгәс, уҡыйым да подшивка эшләйем, ҡәҙерләп һаҡлайым», – ти ауылдың ағинәйе.

«Хәлимә инәйҙең хәләл ефете Йомағужа хәҙрәт быйыл туҡһанын тултырҙы. Мәсеттә имам хатип булды. Аят мәжлестәрен бик көслө үткәрә ине. «Мин һеҙҙең өсөн яуап биреп ултырмайым», – тип, иң тәүҙә мәжлес алдынан ҡатын-ҡыҙҙарға дөрөҫ итеп кейенергә ҡуша торғайны. Шуға ла Беренсе Этҡолдағы ҡатын-ҡыҙҙар бөгөн дә аятҡа, ғәүрәттәрен ҡаплап, дөрөҫ итеп, матур итеп кейенеп йөрөй.

Хәлимә абыстай ҙа бик уҡымышлы. Бик күп сүрәләрҙе, шул иҫәптән «Йәсин», «Тәбәрәк» сүрәләрен дә яттан уҡый. Күп йылдар бергә-бергә дин тотҡан, халыҡты иманға өндәгән хөрмәтле кешеләр улар», – ти Ғәзизовтарҙың ауылдаштары.

2026-04-01 (Шәүүәл, 1447 йыл.) №4.


Дауыт пәйғәмбәр

Нисек кенә булмаһын, Сәбиғ Дауыттың йөҙөнсө ҡатыны була, ә бер генә ҡатынлы Аурия яңғыҙ ҡала. Һөйгәненән айырылыуҙы Аурия бик ауыр кисерә. Башта әйтелгәнсә, шәриғәттә бындай хәлгә тыйыу булмаһа ла, Аллаһтың яҡын ҡолдары өсөн был ҙур хата була. Дауыттың тәҡүәлек дәрәжәһен күтәрер өсөн, Аллаһу Тәғәлә...


Һөйәк һурпаһы

Һурпаны әҙерләү өсөн һөйәктәр, алма һеркәһе, ҡара борос, зәғферән (куркума) тамыры кәрәк. Дөрөҫ итеп әҙерләнгән һурпала коллаген, аминокислоталар, гликозаминогликандар, микроэлементтар (магний, фосфор, баҡыр, цинк, калий, тимер) күп була. Көтөүҙә йөрөгән, үлән ашаған малдың һөйәктәрен ҡулланырға...


Ауылым муллаһы – ҡыҙылдар ҡорбаны

Әбелғата Ишемов (1865 - 13 ғинуар 1917)     Ауылыбыҙҙың инҡилабҡа тиклемге муллаларының береһе, ата- бабаһының төп сығышы ҡотанлы. Указлы мулла исеме Назараттың 2492-се Указы менән 1893 йылдың 12 майында раҫланған.   Төпкөлдә лә әленән-әле аҡтар, ҡыҙылдар, ҡоролтай, иҫкелек...


Рабиға әл-Ғәдәүиә тураһында ҡисса

Аҡыл үә нәфсе кимәле Хорасан шәһәрендә бер егет бар ине. Үҙе бик ғалим ине. Рабиға тигән ҡатындың көндәрҙән бер көн ире вафат булып, ҡатын тол ҡалды. Был ғалим егет үҙе өсөн Рабиғаның өйөнә яусы булып барҙы һәм әйтте: – Йә, Рабиға! Мин һиңә үҙем өсөн яусылыҡҡа килдем, һин мине ҡабул...


Хакимдарҙың золомлоғонан ҡурҡҡан кеше әйтә торған доға

«Аллааһүммә раббәс-сәмәәүәәтис-сәбғи үә раббәл-ғәршил-ғәҙыиим, күн лии жәәран мин (ошо ерҙә кемдән ҡурҡһа, шуның исемен атау кәрәк) үә әхзәәбиһии мин халәәьиҡик, ән йәфрута ғәләййә әхәдүн минһүм әү йәтғаа, ғәззә жәәрукә үә жәллә ҫәнәәьүк, үә ләә иләәһә илләә әнт». Мәғәнәһе: «Эй Аллаһ, ете күктең...