Доғалы йорт

Доғалы йорт

Мәсеткә ингәндә

 

Мәсеткә уң аяҡ менән инеү йәнә, ингәндә, былай тип әйтеү мөстәхәб һанала.

«Әғүҙү билләәһил-ғәҙыиим, үә биүәжһиһил-кәриим, үә сүлтааниһил-ҡадиим, минәш-шәйтаанир-ражиим. Бисмилләәһ, үәс-саләәтү үәс-сәләәмү ғәләә расүүлил-ләәһ. Аллаһүм-мәфтәх лии әбүәәбә рахмәтик!»

Мәғәнәһе: «Бөйөк Аллаһҡа, Уның арҙаҡлы Дидарына йәнә Уның мәңгелек Хакимлығына ләғнәтле шайтандан һыйынамын. Аллаһ исеме менән Аллаһ Илсеһенә изгелек һәм сәләм булһын! Эй Аллаһ! Миңә Рәхмәтеңдең ишектәрен аса күр!» (Мөслим, Әбү Дауыт)

 

Мәсеттән сыҡҡанда

 

«Бисмилләәһ, үәс-саләәтү үәс-сәләәмү ғәләә расүүлилләһ, Аллаһуммә иннии әсьәлүкә мин фадлик, аллаһүммәғ-сымнии минәш-шәйтаанир-ражиим».

Мәғәнәһе: «Аллаһ исеме менән, Аллаһ Илсеһенә игелек һәм сәләм булһын! Эй Аллаһ! Дөрөҫлөктә, мин Һинең йомартлығыңды һорайым. Эй Аллаһ! Мине ләғнәтле шайтандан һаҡлай күр!» (Ибне Мәджә, Әбү Дауыт)

2026-04-01 (Шәүүәл, 1447 йыл.) №4.


Дауыт пәйғәмбәр

Нисек кенә булмаһын, Сәбиғ Дауыттың йөҙөнсө ҡатыны була, ә бер генә ҡатынлы Аурия яңғыҙ ҡала. Һөйгәненән айырылыуҙы Аурия бик ауыр кисерә. Башта әйтелгәнсә, шәриғәттә бындай хәлгә тыйыу булмаһа ла, Аллаһтың яҡын ҡолдары өсөн был ҙур хата була. Дауыттың тәҡүәлек дәрәжәһен күтәрер өсөн, Аллаһу Тәғәлә...


Ҡыҙыл ойоҡ

Бер заман бер урманда арыҫлан ауырыған. Был хәбәрҙе ишеткәс, барса януарҙар арыҫландың хәлен белергә ашыҡҡан.   «Бөтәһе лә миңә тоғро!» – тип уйлаған ғорур арыҫлан. Тик төлкө генә бер ҡайҙа ла күренмәгәс, бер аҙ кәйефе төшкән. «Төлкө ҡайҙа?» – тип...


Шәүүәл айы

Рамаҙан айынан һуң Шәүүәл айы башлана. Рамаҙанда иһә һәр хаҡ мосолман күберәк изегелектәр эшләп ҡалырға ашыҡһа, тырышһа, Шәүүәл айы ла беҙгә ошо яҡшылыҡтарыбыҙҙы тағы ла арттырырға, байытырға мөмкинлек бирә. Бәлки, тотҡан ураҙаларҙа хата-кәмселектәр булғандыр, йә ҡайһы бер көндәре тороп ҡалғандыр,...


Рабиға әл-Ғәдәүиә тураһында ҡисса

Аҡыл үә нәфсе кимәле Хорасан шәһәрендә бер егет бар ине. Үҙе бик ғалим ине. Рабиға тигән ҡатындың көндәрҙән бер көн ире вафат булып, ҡатын тол ҡалды. Был ғалим егет үҙе өсөн Рабиғаның өйөнә яусы булып барҙы һәм әйтте: – Йә, Рабиға! Мин һиңә үҙем өсөн яусылыҡҡа килдем, һин мине ҡабул...


Ахырзаман – аяҡ аҫтында

Бала саҡта: «Үлем – күҙ менән ҡаш араһында, ахырзаман – аяҡ аҫтында», – тигән һүҙҙәрҙе өләсәй ауыҙынан йыш ишетергә тура килде. Нух пәйғәмбәрҙең туфан һыуынан, тереклектәр донъяһын һаҡлап алып ҡалыуы ла һүҙ урауында аңға һеңдерелде.   Яҙғы ташҡын осоронда, Нөгөш...