“Иманлы булһын уйҙарың...”

“Иманлы булһын уйҙарың...”

“Иманлы булһын уйҙарың...”

Доға

Тау артында, һоро яландарҙа,

Ауыл һуҡмаҡтарын өйрөлткән,

Урмандарға бағам, болондарға –

Ҡойма буйын баҫҡан кесерткән.

Иртә менән манаранан өҫтә

Күкшелләнә күктең төҫтәре.

Күлдән иҫкән наҙлы елдәр иркә

Һыйпап үтә үлән өҫтәрен.

Яратам мин иртә яҙҙың йырын,

Бормаланып аҡҡан йылғаны.

Яҡын миңә торналарҙың моңо,

Тау битендә үҫкән ҡылғаны.

Һәр кис һайын күк томанда

Элһә ҡояш алһыу дуғаһын,

Манараға ҡарап күңелкәйем

Эстән генә уҡый доғаһын

Әрүахтарға доға бағышлай ул:

Ишетһәңсе мине, Аллаһым!

Был тормошта беләр-белмәҫ ҡылған

Ярлыҡаһаң ине гонаһым!

 

 

 

Яугир – мулла

Бөтә нәмә аҫты-өҫкә килһә,

Буталғанда фани донъялар,

Динен ҡурсып, яу юлына баҫа

Ҡуш йөрәкле ҡыйыу муллалар.

Иртә таңда ҡояш офоғона

Элеп ҡуйһа нурлы дуғаһын,

Яугирҙәргә именлекте теләп,

Уҡый мулла изге доғаһын!

Үткер текләп Ҡөрьән биттәренә

Һағыш менән тулған күҙҙәрен,

Әкрен генә көйләй үҙ алдына

Моңға тулған доға һүҙҙәрен!

Яу ҡырына бара дин әһеле

Ҡурсып, яҡлап, халҡы улдарын,

Улар менән бер сафтарҙа үтә

Дәһшәт тулы яуҙың юлдарын!

 

 

 

 

Яугир мулла Хәмзә Хафизов

 

 

 

 

Ҡорал алмаҫ һис тә ҡулдарына,

Ҡөрьән һүҙе булыр ҡоралы!

Үлгәндәргә йыназаһын уҡыр,

Доға уҡыр булһа яралы!

Өмөтһөҙгә ул ышаныс бирер

Дауалар ҙа күңел яраһын,

Муллалар бит – күпер: тоташтырған

Аллаһ менән әҙәм араһын!

Борондан бит һаман шулай килә –

Ҡайҙа ғәскәр – шунда муллаһы.

Мосолмандың йәнен ҡурсаласы,

Яҡлаусыһы булсы, Аллаһым!

Муллалар бит диндең яугирҙәре –

Ауырлыҡты бергә кисәләр

Ул барҙа күңел тынысыраҡ –

Шуны белә ата -әсәләр!

 

 

Иман

Иманлы булһын ҡылғаның,

Иманлы булһын эшең!

Һин эшләгән, ҡылғаныңдан

Риза булһын кешең!

Иманлы булһын уйҙарың,

Бары изге теләктән.

Яҡшылығың кире ҡайтыр,

Тип әйтәләр электән!

Иманлы булһын тормошоң,

Иман алға ҡуйылһын!

Халҡыңдың алтын һүҙҙәре

Күңелеңә уйылһын.

Ихтирам ит өлкәндәрҙе,

Ҡолаҡ һал һүҙҙәренә!

Уларҙың биргән аҡылын

Ҡуй күңел түрҙәреңә!

Иманлы эш күтәрер ул

Тормоштоң үрҙәренә:

Мәңгелектә һиңә яҙыр

Ожмахтың түрҙәре лә!

Иман менән мохтаждарға

Ярҙам ҡулдарыңды һуҙ

Был тормошта тура атлап,

Яҡты йөҙөң менән уҙ!

Айырырһың көндәлектә

Яҡшы менән яманды,

Яҙыҡ эштән тыйылырһың

Алға ҡуйһаң иманды!

Изгенән булһын маҡсаттар,

Хәйерле булһын юлың!

Алда күктәге йондоҙҙай

Маяҡ булһын иманың!

 

Сынтимер Юлуев,

Баймаҡ районы

 

2026-06-01 (Зөлхизә, 1447 йыл.) №6.


Яулыҡ ябыныу − күркәм ғәҙәт

Беҙ бәләкәйҙән ишетеп үҫкән «Ағас күрке – япраҡ, кеше күрке − сепрәк» тигән мәҡәл кейемде нисек һайларға кәрәк икәнлеген өйрәтә. Кейем-һалым ҡиәфәтеңә килешле лә, уңайлы ла, өҫ-башыңды ҡапларға ла тейеш. Ә инде мосолман ҡатын-ҡыҙы матур кейенеп кенә ҡалмай, башын да ҡапларға тейеш икәнлеген һәр кем...


Мейе һелкенеүҙе Ҡөрьән аяттары менән дауалау

Ҡөрьән аяттары – шифалы, бөтә ауырыуҙарҙан дауа. Аллаһтың һүҙе, Изге Китабы менән дауалау борондан билдәле. Мәҫәлән, башҡорт халҡы элек-электән шифалы аяттар менән өшкөргән, имләгән, бүҫер ҡыуған, быуын ултыртҡан һәм башҡа сирҙәрҙән дауалаған, хәлдәрен шәбәйткән. Мәҫәлән, Миәкә яҡтарында...


Әжәл менән яғалашҡанда

Бер кем дә үлемдән ҡасып ҡотола алмай һәм уның ҡасан килерен дә белә алмай. Иртәгә, иртәнән һуңға килергә мөмкин. Бушҡа ғына әйтмәгәндәрҙер, вафатың − күҙең менән ҡашың араһында, тип. Тимәк, был фани донъя һәр кемдең ваҡытлыса йәшәйеш урыны, ә Әхирәт – мәңгелек йортобоҙ.   Шуның...


Аллаһ ҡоло булыу − иң оло дәрәжә

Был һүҙҙе бәләкәйҙән ишетеп үҫтем: әсәйем ҡайһы саҡ, беҙ, балалар, берәй нәмәне яңылышыраҡ эшләһәк, асыуһыҙ ғына: «Иии Аллаһ ҡоло, нишләп улай иттең инде?», – тиер ине. Был һүҙ миңә «иии балаҡайым» һүҙенә синоним һымаҡ булып хәтерҙә ҡалған. Тик, үҫә төшкәс, ҡолдоң...


Шайтан яҙмалары

Сөһәйел, ҡысҡыр!   Хафиз урамындағы матч, эй, көсөргәнешле булды ла инде бөгөн. Мин малайҙар араһында ыҙғыш тыуҙырҙым! Күҙ алдына килтерәһегеҙме: тик торғанда! Һа-һа-һа! Барыһы ла уйын уртаһында Сәджәдтең тупты көслө итеп тибеп ебәреүенән башланды. Ул туп Сөһәйелдең битенә килеп бәрелде....