Ба номи Худованди бахшояндаи меҳрбон
Дуруди бепоён ба паёмбари гиромиаш Муҳаммади Мустафо ﷺ баргузида ба рисолати банӣ башар дар раҳойӣ аз залолат ва ҷаҳолат.
Хонандаи арҷманд! Биёед барои онҳое сиголиш (дуъо)-и хайр кунем, ки аз 12-ум то рӯзи 14 моҳи майи сипаришуда, дар чанд ноҳияҳои куҳистони Тоҷикистон бориши селовар омада, 100-ҳо манзилу хоҷагиҳои мардумро шуста бурд. Биёед даст ба дуъо бардорем, ки Парвардгори меҳрбон селбурдаҳои эшонро биёмурзад ва зиндаҳошонро дар паноҳи исмат ва раҳмати Худ нигоҳ дорад ва ононро парастору раҳнамо бошад.
Дар ин рӯзҳо ҳазорон мардуми бечораи бесарпаноҳ монда, иди саиди Фитрро пешвоз гирифта натавонистанд, дар намози идона ҳам иштирок накарданд. Ҳайати эҷодии моҳномаи “Ассалом” ва “Бо дуруд” аз ин офати табии ғамшарики офатзадагон ҳастем. Аз муҳтарам ҳамватанони дар берун аз кишвар зиндагӣ дошта, эҳтиромона хоҳиш карда мешавад, ки аз рӯйи имкони дошта, барои зарардидагони аз офати селоби ба сари мардуми тоҷик омада, дасти ёрӣ дароз кунед. Бор Худоё, шукр мегузорем Туро, ки мо низ дар ин кори хайр саҳмгузорем. Бо дуо бошед!
БО ЭҲТИРОМ, МУҲАРРИР
МУҲАММАДФАРУХ АЗИМОВ
