ҶОМЕА

Шабакаҳои иҷтимоӣ

Шабакаҳои иҷтимоӣ

Солҳои охир мавқеъ ва нуфузи шабакаҳои иҷтимоӣ, аз қабили YouTube, Telegram ва «Одноклассники» дар пешниҳоди ҳар гуна иттилоъ бештар...

Ай тоҷикӣ намонед!

Ай тоҷикӣ намонед!

Дар Ҳонконг ва Сингапур бо кадом забон ҳарф мезананд?   Соли 2009 бо як пизишки тоҷик дар Ҳонконг будем. Англисиро, ки балад набуд, бо мардуми бумӣ...

Фарҳанги сулҳ ва ваҳдати миллӣ

Фарҳанги сулҳ ва ваҳдати миллӣ

«Фарҳанги сулҳ беҳтарин неъмат ва волотарин дастоварди миллати тоҷик мебошад, ки рисолати инсондӯстию фарҳангпарвариро дар тӯли асрҳо пуштибонӣ...

2026-06-01 (Зулҳиҷаи соли 1447) №6.


Дар бораи хулқи нек (некухулқӣ)

Хулқи нек беҳтарин хислати инсон аст. Ҳамин хислат аст, ки қадри воқеии одамиро нишон медиҳад.   Худои таоло ба Паёмбари Худ ﷺ хислатҳои махсус дода буд, аммо аз ҳама бештар хулқи ӯро ситоиш кардааст. Дар Қуръон мефармояд: «Ба дурустӣ, ту ба хулқи бузург оростаӣ» (сураи...


Фазлу аҷри рӯзаи моҳи Муҳаррам ва рӯзи Ошӯро

Рӯзаи ихтиёрӣ (нафл) дар ин моҳ аз ҷумлаи аъмоли солеҳе мебошад, ки савоби фаровон дорад. Расулуллоҳ ﷺ дар ҳадисе мефармояд: «Беҳтарин рӯза пас аз рӯзаи Рамазон, рӯзаи моҳи Муҳаррам – моҳи ҳароми Аллоҳ аст» (Муслим).   Ин ҳадиси шариф нишон медиҳад, ки рӯза гирифтан дар...


Рисолати модар дар тарбияи фарзанд

Офаридгори замину осмонро шукргузорӣ мекунем, ки моро ба тобистони нав расонид. Худо кунад, ки ин тобистон барои ҳар яки мо фасли пурбаракат ва файзбор бошад.   Модар барои ҳар кас маҳбубтарин шахс аст. Дар ҳадис гуфта мешавад «Ҷаннат, ки умеди мо дар он аст, дар зери қудуми модарон...


Варзиши тоҷик дар як ҳафта. Аз медалҳои тилло то ғалабаҳои байналмилалӣ

Дар шаҳри Душанбе мусобиқаи Dushanbe Grand Slam 2026 ба анҷом расид. Дар мусобиқаи мазкур 240 ҷудокори 34 кишвари ҷаҳон ширкат варзиданд. Тоҷикистонро 40 ҷудокор муаррифӣ карда, ба гирифтани 4 медал ноил шуданд. Эмомалӣ Нуралӣ (-66 кг), Муҳиддин Асадуллоев (-73 кг) ва Сомон Маҳмадбеков (-81 кг) ба...


Саволу ҷавоб

Оё ба фарзанд гузоштани номи Парвиз дуруст аст? Бародари азиз, парвиз ба забони паҳлавӣ моҳиро мегўянд ва ба маънои азиз ва арҷманд низ маънидод шудааст. Ҳамчунин маънои дигари он ғирболе аст, ки бо он шакар мебезанд. (“Ғиёс-ул-луғот”, ҷ.1, с.162). Хулосаи калом, Парвиз номи қадимаи...