Гөнаһ эшләр төрлечә була
Гөнаһ эшләр төрлечә була
Аллаһ белән ике арада булган гөнаһлар, ягъни: фарыз ваҗиб гамәлләрне үтәмәү, хәрам ризыклар ашау, хәрам нәрсәләр эчү, үз-үзен үтерү, башкаларны начарлыкка өндәү. Менә бу эшләр Аллаһы белән ике арада булган хәрам. Хәрам гайре золми булып, мондый гөнаһларга [кеше] чын күңеленнән үкенеп тәүбә кылса, ин шә Аллаһ, ихластан булса, Аллаһ гафу итәр. Фарыз ваҗибләрне каза кылырга онытмаска кирәк.
Инде хәрам золми булган гөнаһлар бар. Менә бу гөнаһларның мисаллары: көч-куәт беләнме, теләк беләнме, ничек кенә булса да башкаларны рәнҗетү. Менә мондый гөнаһларга никадәр генә тәүбә кылсак та, шушы җәбер-золым итеп рәнҗеткән адәмнәрне бәхилләтмичә тәүбәләре, никадәр ихлас белән әйтелмәсен, гөнаһлары гафу ителмәячәк.
Иң куркынычлы гөнаһ менә шушы – золми булган гөнаһлар. Шәйтан коткысы белән бер-беребезне рәнҗеткән булсак, кирәк маллары җәһатеннән, кирәк – телләребез белән бөһтан, гайбәт, нахак сүзләр белән рәнҗеткән булсак, тиздән ул кешеләр белән бәхилләшү, ризалашу кирәк. Инде берәү рәнҗетелгән адәмнән үзенең начарлыгына үкенеп, бәхиллек сорый икән, чын мөселманлык шул гафу итү, риза булу. Бу хакта Коръән Кәримдә әйтелгән:
“Ул мөэминнәр бай чакларыңда да, ярлы чакларында да Аллаһ күрсәткән урыннарга садака бирәләр, ачулары килгәндә ачуны йоталар, гаепле кешеләр гафу сораганда гафу итәләр. Яхшылык кылучы мөэминнәрне Аллаһ сөя”. (Әәли Гыймран сүрәсе, 134 аят).
Шулай ук хәдистә әйтелгән: “Аллаһы Тәбарәкә вә Тәгалә Гафу итүче, бәндәләренең дә бер-берсен гафу итүләрен сөя”.
Габедлхәбир Яруллин
“Хөтбәләр җыентыгы” китабыннан
