Маконе, ки ҳар як сайёҳ бояд онро бинад

Маконе, ки ҳар як сайёҳ бояд онро бинад

Маконе, ки ҳар як сайёҳ бояд онро бинад

Дар яке аз рӯзҳои фасли баҳор, ки атроф ҳама гулпӯш буд, мо як гурӯҳи дӯстон ба тамошои яке аз гӯшаҳои хушманзари таърихии ноҳияи Муъминобод – “Чилдухтарон” сафар кардем.

Чилдухтарон дар ҳақиқат маконест, ки инсон дар он ҷо аз зебогии гирду атрофи пур аз гулу буттаҳо, сабзаву дарахтони пур аз мева, манзараи нотакрор, оби сарду дармонбахш ва боду ҳавойи форам лаззат мебарад, руҳаш болида мегардаду худро хушҳол ҳис мекунад, чунин менамояд, ки мисли парандаи хушхон дар осмони софу беғубор парвоз мекунад…

Ин табиати зеборо куҳҳои осмонбӯси пур аз сиру асрор иҳота намудааст. Дар асл ин муҷассамаҳо барои ҳар як тамошобин олиҳаи зебойӣ, рамзи покию ватанпарастистӣ медиҳад. Куҳи “Чилдухтарон” байни мардуми дохилу хориҷ аз покдомани занони тоҷик ривоят мекунанд. Вақте душман ба ин сарзамин ҳуҷум мекунад, як гуруҳи духтаронро дастгир кардан мехоҳанд, то ба мақсади нопокашон бирасанд. Духтарон аз Худованд илтиҷо мекунанд, ки бо душман рӯ ба рӯ нашаванд, дуои ҳар кадоми ин онҳо мустаҷоб мешавад, онҳо дар ҳамон замон ба санг мубадал мегарданд ва тандиси ин чиҳил духтар, имрӯз бо номи “Чилдухтарон” машҳур аст.

“Чилдухтарон”, яке аз ҷойи хушманзараи ноҳияи Муъминобод аст, ки ҳама метавонанд аз тамошои он лаззат баранд.

САЁҲАТИ ҶУМАХОН,

донишҷӯйи курси сеюми ДМТ

2026-08-01 (Сафари соли 1448) №8.


7 маслиҳати муфид ба ҷавонон дар боби интихоби арӯс

Ҳар як ҷавонмард мехоҳад бо духтари покдомон ва ҳунарманде оила барпо намояд, ки як умр ҳамсафари вафодори ҳаёташ гардад ва дар тамоми пастию баландиҳои зиндагӣ ӯро ҳамдаму ҳамроз ва ғамхору меҳрубон бошад. Ба хотири кумак ба ҷавонон дар интихоби дурусти арӯс мо чанд маслиҳати муфиди психологиро...


Дин ва арзишҳои милли

Худованд дар Қуръон сураи Ҳуҷурот ояти 13 ба одамон чунин хитоб кардааст: «Эй мардумон, ба дурустӣ ки шуморо аз як марду як зан офаридем ва шуморо ҷамоатҳо ва қабила сохтем, то ин, ки якдигарро шиносед». Ин ояти карима аз мардум даъват ба амал овардааст, ки одамон якдигарро шиносанду...


ЭЪТИМОДЕРО НАШОЯД

Кас наёбад ҳеҷ чиз аз чор чиз, Ёд гир аз носеҳ, эй соҳибтамиз. Нест аввал дӯстӣ андар мулук, Ин сухан бовар кунад аҳли сулук. Сифлаеро бо мурувват нангарӣ, Ҳеҷ бадхӯе наёбад меҳтарӣ. Ҳар кӣ бо моли касон дорад ҳасад, Бӯи раҳмат бар димоғаш кай расад. Он кӣ каззоб аст, мегӯяд дурӯғ, Нест...


Саволу ҷавоб

Агар ягон хешованд аз дунё гузарад, барои мотами ў то як сол куртаи кабуд пўшидан чӣ ҳукм дорад? Ин амал дуруст нест, фақат барои зане, ки шавҳараш аз олам гузаштааст, муддати 4 моҳу 10 рўз мотам гирифтан ҳатмӣ аст, яъне аз пўшидани либосҳои сурху абрешимӣ ва истеъмоли хушбўӣ худдорӣ мекунад. Агар...


Шарм аз гӯшаи имон аст

Бидон, ки аз шартҳои муридӣ пайваста оташдон будани ботини ӯст. Фузайли Иёз (қдс) гуфт: «Панҷ чиз аз нишонаҳои бадбахтӣ аст: сангдилӣ, хушкии чашмон, бешармӣ, рағбат ба дунё ва орзуи дурудароз».   Ва ҳам гуфтаанд, ки чун ҳайбат ва шарм аз банда бирафт, дар вай хайре боқӣ...