Фазилати моҳи Шаъбон
Расули акрам ﷺ ба модарамон ҳазрати Оиша фармуданд: “Маҳбубтарин рӯзаи нафл барои ман рӯзаи моҳи Шаъбон аст. Эй Оиша! Ин моҳ чунон моҳест, рӯйхати нафароне, ки дар дохили сол вафот мекунанд, дар ҳамин моҳ ба Малакулмавт (Азроил) дода мешавад. Ман низ мехоҳам ҳангоми рӯзадориям номам навишта шавад.”
Модарамон Умму Салама чунин фармудаанд: “Расулуллоҳ ﷺ дар ягон моҳ миқдори моҳи Шаъбон рӯза надошта буд.” Расулуллоҳ ﷺ фармуданд: “Раҷаб моҳи Худост, Шаъбон моҳи ман аст ва Рамазон моҳи умматам аст. Шаъбон моҳе мебошад, ки барои гуноҳон каффорат аст, Рамазон моҳе мебошад, ки гуноҳонро пок мекунад.” Шаъбон моҳе мебошад, дар он дарҳои хайр боз мегарданд, баракат нозил мешавад, хатоҳо тарк карда мешавад, гуноҳон бахшида мешавад ва ба Расулуллоҳ ﷺ бисёр салавот фиристода мешавад. Муъминонро мебояд, ки дар ин моҳ аз ғафлат бедор шуда аз гуноҳони кардаашон тавба карда, худро пок кунанд ва ба ин тариқ ба Рамазони шариф омода гарданд.
Ҳар яки моро мебояд, ки дар ин моҳ ба Худо бисёр илтҷо кунем ва Расулуллоҳ e-ро васила карда ба раҳмати Худованд наздик шавем. Баъд мекунам гуфта таъхир набояд кард. Зеро дунё аз се рӯз иборат мебошад: Яке дирӯз, ки гузашт; ғанимат бояд шумурд. Дигар имрӯз, рӯзи амал кардан аст; имрӯзро низ ғанимат бояд шумурд. Дигар фардо, ки рӯзи умед аст. Намедонӣ, ки фардо ҳастӣ ё на. Моҳҳо низ чунин аст. Раҷаби шариф гузашт ва барнамегардад. Рамазони шариф дар пеш аст.Фақат намедонем, ки мо ба ӯ мерасем ё на. Шаъбони шариф бошад, воситаест миёни ду моҳ. Дар ин моҳ бо ибодат машғул буданро ғанимат бояд шумурд. Шаъбони шариф моҳи Расулуллоҳ ﷺ мебошад. Бинобар ин дар ин моҳ салавоти шарифаро бисёр хондан лозим аст. Ба қадри тавон истиғфор карда, ихлоси шариф низ бояд хонд. Намози Таҳаҷҷуд ва намози Тасбеҳ хонда лозим меояд.
МУҲАММАД ФАРУҚ АЗИМОВ
