Тюркия

Тюркия

Сени булан Тюркия,

Къайгъыра бютюн дюнья.

Хапарсыз гелген балагь,

Языкъсын Рабби Аллагь ﷻ.

 

Чёгюлген, авгъан уьйлер,

Дюньядан гетген минглер.

Юреклер авруй, гьалек,

Аллагьдан ﷻ болсун кёмек.

 

Уллулар, яшлар йылай,

Ичинде ялын яллай.

Санында къаны къайнай,

Аллагьым ﷻ бизин сынай.

 

Алгъасай дёрт де яндан,

Ювукъдан, тыш якълардан,

Узатмагъа къолларын.

Ярыкъ болсун ёллары.

 

Къумукъну имамлары,

Гётерген байракъларын.

Чакъыра муъминлени,

Эренлерин Элимни.

 

Авур намусну югю,

Солтан-Мут бизге уьлгю.

Къардашлар къыйын гьалда,

Къумукъ болмас ягъада.

 

Этилген садагъа,

Юрекден пакъырлагъа,

Къабул болсун, я Аллагь ﷻ,

Ла иллагьа илла лагь!

 

Таявубуз Есибиз,

Бир Аллагьдан ﷻ тилейбиз,

Енгиллик инсанлагъа,

Бизин тюрк къардашлагъа.

 

Инанаман, билемен,

Гележекде гёремен,

Тюркия жанланажакъ,

Тирилежек, яшнажакъ.

 

Алатопан болса да,

Къыйынлыкълар толса да,

Сыйлы сёзюн айтажакъ,

Уьстюнлюкню алажакъ.

 

 

Багьавутдин Аджаматов

2026-03-01 (Рамазан 1447 г.) №3.


АНА СЮЮНЧДЕН ТОЙСА...

Пагьмулу адам гьар бир якъдан пагьмулу бола. Муну этип бажарагъан, ону да кютме бола. Биревлеге бажарывлукъ, гьюнер эркин берилген ва оланы яратывчулугъу бир тармакъ булан дазуланмай. Арсен Ягьияевни охувчуларыбыз таныйдыр деп эсиме геле. Шаир гьисапда таныйдыр. Амма ол арив кюйде сурат да эте....


Анварны музейи – яратывчулукъну очагъы

Кёплер биледир Магьачкъалада уллу шаирибиз Анвар Гьажиевни атындагъы музей барны. Къумукъ поэзияны классиги, Дагъыстанны халкъ шаири яшагъан уьй, яратгъан ери аявлап жыйылгъан ва къаравчулар учун сав йыл ачылгъан. Мунда шаир яшагъан кюй сакълангъан, ол къоллагъан савутлар, алатлар, китаплар, огъар...


Гьиллалыкъ: шо яхшымы яда яманмы?

Гьиллалыкъ – эки янсынлы иш. Бир якъдан, биз барыбыз да билеген кюйде, намуслу (честный) болмакъ бек яхшы ва тюзевлю аралыкъланы кюрчюсю санала. Башгъа якъдан буса… гертисин айтайыкъ: багъыйсыз гьалдан чыкъмакъ яда масъала чечмек учун, гьар ким де яшавунда бир керен сама да гиччирек...


Хатирин къалдырыв – авур юк

Къайсы тиштайпаны да яшавунда ювукъ адамына, къурдашына хатири къалагъан гезиклер бола. Хатири къалгъанлыкъдан заманында арчылмаса, – къатынгишини авур хасиятына гёре, шо, озокъда, тынч иш тюгюл, – булар йыллар булан жыйыла туруп, аралыкъланы агъулай, оьсмекге пуршав эте, муратлагъа...


Эсги кагъызлар

Къырда сувукъ эди, шо саялы Марат шарфын тап гёзлерине ерли тартып байлагъан. Яшлар бавундан уьюне ерли ол бир сёз де айтмай иннемей юрюй.   – Не арыдым яяв юрюме! Уьстюмде кёп опурагъым да бар! – деп ол уьюне гирип аякъгийимлерин чечегенде кант эте. – Къыш гелген чи, шо...