Яхшы къатынны хасиятлары

Яхшы къатынны хасиятлары

Яхшы къатынны хасиятлары

Яшав тюзелгенликни аслу белгиси – насипли агьлю, шону бирев де инкар этмесдир. Насипли агьлю буса, инг башлап яхшы къатын бар болмакъдан гьасил бола. Эри учун багъыйлы, илиякълы болма бажарагъан къатын ону яшавун насипли эте, тюрлю-тюрлю яхшылыкълардан толтура. Яхшы къатында болагъан беш хасиятны гьакъында айтма сюебиз бугюн.

 

Биринчи ва лап агьамиятлы хасият – къатын эрини не гьалда да янын тутмагъа бажарагъанлыкъ, деп айтма ярай. Шолай къатын эрине даим аркъа таяв, якълавчу ва ёлдаш болажакъ. Бу къатын не заманда да огъар инана ва алгъа бармакъ учун кёмек эте. Яшав къыйынлыкълардан оьтмек учун, къатын эрини биринчи ва лап аслу кёмекчиси, аркъа таяву, орта багъанасы: олар экиси де гьар тюрлю агьвалатлардан бир болуп оьте.

Экинчи хасият – къатынны яхшылыгъы ва эрини гьайын этивюдюр. Ол не масъаладан да баш чыгъарма, къыйынлыкъдан оьтмеге даим кёмек эте. Шолай къатын эрини савлугъуну гьайын эте, уьй къуллукъну кюте ва ону ругьун гётере. Яхшы къылыкълы къатын эрини яшавун насипли нечик этме герекни биле.

Уьчюнчю агьамиятлы хасият – къатын агьлюде насип ва сюйкюмлю гьал тувдурма болагъанлыкъ. Къатын ожакъда исси гьал болдура, уьйню ичин яхшылыкъдан ва иржайывдан толтура. Агьлюдегилер шолай къатынны яхшылыгъындан насип сезе. Шолай къатын яхшылыкъны яймагъа бажара ва не этип де эрини яшавун енгил ва багъыйлы этмеге бола.

Дёртюнчю ва, озокъда, бек маъналы хасият – яхшы къатын инамлы ва гьакъ юрекден берилгенли болмакъ. Ол эрин къыйматлай ва яшавда ёлугъагъан къыйынлыкълагъа бюдюремей, даим ону булан къала, ону булан сынавлардан оьте. Шолай яхшы къатын эрине арт бермес ва яхшылыкъда йимик, къыйынлы заманларда да ону яндавурунда болар.

Бешинчи ва, кюйге къарагъанда, инг къыйматлы хасият – къатын эрин сюегенлик. Сююв гьакъ юрекден, таза ва толу болма герек. Шолай къатын эрини кемчиликлерине, хаталарына ва уьстюнлюкге етишме болмагъанына да къарамайлы, даим ону сюежек. Яхшы къатынны сюювю – эр учун насипни булагъы ва гюч берив болуп токътай.

Нечик алай да, яхшы къылыкълы къатын – насипли ва берекетли агьлюню кюрчюсю деп айтма ярай. Шолай къатын агьлюге шатлыкъ, къуванч гелтире, аркъа таяв санала. Ол эрини лап яхшы ёлдашы, кёмекчиси болуп, ону яшавун насипден толтура, маъналы эте, сююнч бере.

Авлу тиштайпалар, яхшы къылыкълы къатынлар болмагъа бажарсагъыз, эригизни яшавун яхшы якъгъа алышдырмагъа болажакъсыз. Кёмек ялгъав, яхшылыкъ ва сююнч берив, инамлыкъ ва сююв – къатынны яхшы этеген аслу хасиятлар. Сонг да, оьзюгюзню гьалыгъыз ва насип оьз гезигинде эригизни гьалындан, ону насибинден гьасил болагъанны унутмагъыз.

 

Магьаммат Кебедов

2026-02-01 (Шаабан 1447 г.) №2.


Пайхаммарны ﷺ яшав ёлу

(Давамы. Башы алдагъы номерлерде)   Бадр къазаватны натижалары   Къазават битгенде Расулуллагь ﷺ асгьабалагъа багъып: «Абу Жагьлге болгъангъа ким къарар?» – деп сорай. Шондан сонг адамлар ону излемеге башлай. Ону Абдуллагь бин Масъуд таба – Абу Жагьл жанындан...


Къумукъ поэзияны инче асил тавушу

Артдагъы гюнлерде Супиянат Магьамматовна Мамаевагъа Дагъыстанны халкъ шаири деген ат берилди деген шат хабар барыбызны да сююндюрдю. Бизин республикада, савлай уьлкебизде ва гьатта тыш пачалыкъларда яшайгъан адабиятны сюеген, поэзияда англаву барлар бу янгылыкъны алдан берли къаравуллай эди, неге...


Эсингни жагьил заманда сакъла, Аллагь ﷻ сагъа шону уллу болгъанда сакълар

Тогъуз йыллыкъ уланыгъызгъа холодильникден пелен затны гелтир дейсиз, ол буса, шону алдында да туруп, нени алма герегин эсине гелтирме болмай токътагъан. Имтагьан (экзамен) берме заман геле турагъанда охувчулар охугъанын унута. Къатынгиши базаргъа барып, хыйлы затны сатып ала ва уьюне къайтгъанда,...


Сорав – жавап

– Къардашы оьлгенде яслы турмакъ нече гюн гёрсетиле? – «Тухфат аль-Мугьтаж» деген китабында Ибн Гьажар аль-Хайтами булай яза: «Тиштайпагъа (эрдегисине де, эрге бармагъанына да) оьлген къардашына яда ят эргишиге гёре (шо эргишиге ол исси гьислер сезмейгенге шекликлер...


Кёп сюеген Пайхаммарыбызны ﷺ гьакъында бек билейик

Расулуллагьны ﷺ ашгъа янашыву   (Давамы. Башы алдагъы номерлерде)   «Аль-Авсат» деген китабында имам ат-Табарани булай яза: «Расулуллагь ﷺ лап сюеген аш – уьстюнде кёп къоллары булангъы аш (демек ашайгъанда болгъан чакъы кёп адам болмакъ)». Жыйылып аш...