Лукъмануль Гьаким уланына этген васиятлар
Аллагь ﷻ Къуръанда булай айтгъан (маънасы): «Мен Лукъмангъа гьикмат бердим». Есибиз Лукъмангъа берген гьикматдан биз де пайдаланма болабыз. Авлетине багъышлангъан шо ёравлар гьар ким учун да пайдалыдыр.
«Гьей балам! Гертиден де, Аллагьны ﷻ эсгерегенлени ва Аллагьны ﷻ унутгъанланы мисалы – ярыкъ береген нюрню де къарангылыкъны да мисалыдыр.
Гьей балам! Бу дюнья терен денгиздир, кёплер онда батылгъан, сени геменг шо денгизде – Аллагьдан ﷻ къоркъмакъ болсун.
Гьей балам! Сагъа бирев шагьат бол деп тилесе, шагьат бол, бирев кёмек тилесе, кёмек эт, сени булан бирев гьакълашса, алгъасап жавап берме, ойлашып, сонг жавап бер.
Гьей балам! Гиччиден тутуп билим ал, неге тюгюл де уллу болгъанда билим алма къыйын бола.
Гьей балам! Гюнагь этип биревню гёрсенг, алгъасап ону айыплама, оьзюнгню гюнагьларынгны эсинге ал, сен оьзюнгню гюнагьларынга соралажакъсан.
Гьей балам! Эринчекликден ва ачувлу болмакъдан сакъ бол, эринчек болсанг, гьакъларынгны да кютмессен, ачувлу болсанг, гьакъны да къабул этмессен.
Гьей балам! Сен яманлыкъдан арек бол, яманлыкъ да сенден арек болажакъ, неге тюгюл де яманлыкъдан яманлыкъ тувулуна.
Гьей балам! Мен сагъа эки васият этемен, шоланы юрютген чакъы сагъа яхшылыкъ болур: дюнья яшавлукъ этмеге акъчанг да болсун, ахыратгъа дининг де болсун.
Гьей балам! Тилингни «Астагъфируллагь» деген сёзге уьйретип къой, неге тюгюл де, дуаны гери урмайгъан бир-бир заманлары бар Аллагьны ﷻ.
Гьей балам! Гертиден де, ким рагьмулу болса, огъар да рагьму болур, ким гьар бир яман сёзден тилин сакъласа, саламат къалыр, ким арив сёз айтса, зувап алыр, яман сёз айтса, гюнагь алыр, тилин сакълап болмагъан гиши артда пашман болур.
Гьей балам! Кёп таъли де болма, сени ютарлар, кёп аччы да болма, сени ташларлар.
Гьей балам! Товбаны артгъа салма, неге тюгюл де оьлюм хапарсыздан геле.
Гьей балам! Сёйлейген сёзлеринг арив болсун, бетинг де иржайывлу болсун, шолай болсанг адамлар сени кёп сюер савгъат берегенлерден десе.
Гьей балам! Аллагьны ﷻ эсгереген мажлисни-жыйынны гёрсенг, олар булан олтур, эгер де сени билиминг, илмунг бар буса, илмугъа гёре амал этгенлерден боларсан, билиминг ёкъ буса, о мажлисден билим аларсан, эгер де онда жыйылгъанлагъа Аллагь ﷻ рагьму булан къараса, шо рагьмудан сагъа да пай тиер.
Гьей балам! Эртен туруп къычырагъан хораздан да осал болма, юхлап намазны къылмай.
Гьей балам! Намазны вакътиси гелген заманда, намазны артгъа салма, намазынгны къыл ва рагьат бол, неге тюгюл де намаз – борчдур.
Гьей балам! Борчдан сакъ бол, неге тюгюл де борч гюндюз эсгикликдир, гече буса къайгъыдыр.
Гьей балам! Оьлюню гёммеге бар, тойлагъа барма, оьлюню гёммеге барсанг, ахыратгъа муштарлы боларсан, тойлагъа барсанг, дюньягъа муштарлы боларсан.
Гьей балам! Яман къатындан сакъ бол, чакъсыз сени къарт этер.
Гьей балам! Тынгламайгъанлагъа сёйлейген адам, къабур агьлюлеге ашама аш элтеген адамгъа ошайдыр.
Гьей балам! Мен сагъа сегиз зат булан васият этемен: намаз къылагъанда юрегингни сакъла, биревлеге къонакълай баргъанда гёзлерингни сакъла, мажлислерде, жыйынларда тилингни сакъла, ашайгъанда къурсагъынгны гьарамдан сакъла, эки затны эсингде сакъла – Аллагьны ﷻ ва оьлюмню, эки затны буса унут – адамлагъа этген яхшылыгъынгны ва олар сагъа этген яманлыкъны.
Гьей балам! Къызгъанч болмакъ, яман къылыкълы болмакъ ва адамлагъа гьар бир гьажаты булан кёмек тилемек – гьакъылсызланы аламаты.
Гьей балам! Сени уьзюрюнгню гёрме сюймейген адамгъа уьзюрюнгню айтма, сагъа кёмек болгъанны сюймейген адамгъа кёмек де тилеме.
Гьей балам! Савлукъ йимик байлыкъ ёкъ, юреги булан парахат болмакъ йимик ниъмат да ёкъ.
Гьей балам! Кёп аччы затланы гёрдюм, тек пакъырлыкъдан аччы затны гёрмедим, кёп авур юклени гётердим, тек яман хоншудан авур юкню гётермедим, эгер де айтмакъ гюмюш буса, айтмай къоймакъ алтындыр.
Гьей балам! Аллагьгъа ﷻ ювукъ бол, Аллагьны ﷻ валилерин сюймек булан.
Гьей балам! Ялгъан айтагъан адамны бетинден нюрю таяр, кимни къылыгъы яман болса, пашманлыгъы кёп болур».
Шу васиятлар булан пайдаланмагъа Аллагь ﷻ бизге де насип берсин.
