Кино
Шагьардагъы бары да багъаналарда афишалар илинген. Чычкъан баланы гьакъындагъы янгы чыкъгъан фильмге гьар яш къарама сюе. Марат шо гьакъда билгенде, уллатасына киногъа бармагъа таклиф эте. Ол гьали болгъанча бирт де киногъа бармагъан. Уллу экранда къужурлу киногъа къарамагъа чы нече де сюе.
– Яш заманымда бизин гиччи шагьарыбызгъа айда бир керен кино геле эди, – деп Маратны уллатасы эсине ала. – Сав айны узагъында бир затгъа да харжламай, биз увакъ акъча жыйып, шо киногъа билет ала эдик.
– Ата, сен лап кёп сюеген не фильмдир?
– Гиччи заманымда дав киноланы бек сюе эдим. Олагъа къарап, уллу аталарыбыз этген ишни агьамиятын англайсан. Олар къоччакълар, игитлер – бизин Ватаныбызны сакъламагъа болду. Бизге шолай киноланы кёп гёрсете эди. Олар болгъан агьвалатлагъа асасланып этиле болгъан.
– Мен янгы киногъа бармагъа сюемен, тек о дав кино тюгюл. Ата, сен мени булан баражакъсан чы?
– Озокъда, баражакъман. Мен оьзюм къарт бусам да, янгы кинолагъа къарамагъа сюемен, – деп уллата кюлеп йиберди.
Марат бек сююндю. Ол оьзюн уллу гёре буса да, олай ерлеге Марат уллатасы булан бирче бармагъа сюе. Бирче киногъа къарамакъ арив болагъанны ол биле.
Марат узакъдан къаравуллагъан ял алагъан сонгугюн олар экиси де киногъа къарамагъа бара. Онда къызартылгъан гьабижай бюртюклер (попкорн) сатыла ва яшны тилевюне гёре уллата огъар шону сатып ала.
Зал толгъан. Ярыкъланы сёндюргенде фильм башланды.
Марат экрангъа тикленип къарай, кинода болуп турагъанны англама сюе, тек артдагъы сыдрадан гелеген тавушлар бек четим эте ва игитлер не айтагъаны англашылмай. Ондан къйры, гечигип гелгенлер ерлерин излей туруп сыдраланы арасында юрюп, адамланы аякъларны таптай. Оланы бириси Маратны попкорн булангъы савутуна билмей тийип, ону ичиндегиси ерге тёгюле. Маратны гёнгю бузулду, неге десе киногъа гелгенлер олай немкъорай янашажакъ деп ону эсине гелмей болгъан.
Артда да фильм ахыр болжалына етишди, тек кинону язывлары чыгъып битгинче де, къаравчулар гюп-гюп болуп чыкъмагъа алгъасады.
– Кинотеатрда гьар заман шулай боламы? – деп къыргъа чыкъгъанда яш уллатасына сорав бере. – Айлана якъдагъылар бир токътамай хабарлайгъан саялы, мен фильмде не айтылагъанны англап да болмадым.
– Гьар ерни оьз низамы ва къайдалары бола, шону ичинде кинотеатрда да, – деп уллата англата. – Башгъа четим этмес учун заманында гелмеге тарыкъ, къавгъаламагъа ва сёйлемеге ярамай. Залда гиччипавлар болгъандыр ва олар да киногъа адамшавлу къарап болмагъангъа ошай. Яшлар учунгъу фильмлер гиччилени чагъына гёре бола: уьч йыллыкълагъа, алты ва ондан да уллу йыллыкълагъа. Лап гиччи яшлар киногъа къарайгъанда оланы агьамияты башгъа янгъа гетип къалма бола. Атанг да, ананг да къайтгъанда биз уьйде де кинотеатр этмеге болажакъбыз.
– Ата, не арив ойлашдынг! Шону нечик этмеге бола?
– Гёрерсен.
Уллата айтгъан сёзюне гёре, ахшам агьлю бир уьйге жыйылып, телевизорну алдында гиччирек дивангъа да олтуруп, Марат булан кинотеатрда къарагъан кинону якъды. Фильм гертиден де къужурлу эди: къоркъув билмейген къоччакъ ва биревню де алдатмайгъан чычкъан баланы юрюшлерин ожакъдагъылар бары да ушатды. Гертиден де, гиччирек кинотеатр йимик болду.
