Сайит ва ону къызардашы
Къуллукълары болуп, атаана авлетлерин уьюнде янгыз къоюп гетеген гезиклер бола. Шолай заманда яшланы уллусу гиччисине къарамагъа, ол саялы жаваплы болмагъа тюше. Гьар кимге де шолай гьал танывлудур, тек бирбирде яшлар оьзлеге айтгъанны этмей къоя ва сонг масъалалар тува. Тёбенде Сайит дейген улан оьзюне болгъан шолай ишни гьакъында хабарлай...
Ял алагъан бир гюн эди. Къурдашларым булан къангъан чакъы ойнамагъа онгарылып тура эдим. Янгы аякъмашинимни яшлагъа гёрестип, ону гьайдамагъа гьазирмен, тек умутларым бажарылмай къалды. Шо гюн ата-анам къонакълай гетип, гиччи къызардашым булан мени уьйде къойду. Энни къыргъа чыкъмай, огъар къарамагъа герекмен.
Озокъда, шо гюн кепим бузулду. Айшат къызашым да шону эс этди. Оьзю саялы магъа уьйде къалмагъа тюшген саялы, Айшат да сююнмеди, тек бу гьалгъа этип болагъаныбыз ёкъ. Ялкъгъаныбыздан не этегенни билмейгенде, къызардашым абзаргъа чыгъып, бираз ойнап гелейик деди. Ол оьзюню къызлары булан, мен де къурдашларым булан. Гьиллабызны гьакъында мамабыз билмеге герекмей, неге десе биз уьйден бир ерге де чыкъмагъа герекмейбиз. Айшат къырда таселмесин учун мен ону уьйде къаравулламагъа герекмен. Бир-бирибизни гёзюбюз булан гёреген ювукъ гьалда турмакъ деп сёйлешип биз Айшат булан абзаргъа чыкъдыкъ. Башлапгъы заман къызардашымдан гёзюмню айырмай къарап тура эдим, тек къурдашларыма аякъмашинимни гёрсетегенде агьамиятымны бираз тас этдим. Эс табып къарап йибергенде, Айшатны да, ону къурдашларын да гёрмедим. Къызашым тас болуп къалгъан деп къоркъуп, мен ону сав абзардан излеп башладым.
Къурдашларым да магъа къошулуп, биз абзарны тюнтюмеген ер къалмады. Мунда Айшатны тапмагъанда хоншу абзарланы да айланып чыкъдыкъ, тек ол бир ерде де ёкъ. Шо мюгьлетде ата-анабыз уьйге къайтды ва анам мени абзарда гёрюп тамаша болду ва Айшат къайда деп сорады. Мен де болгъан кюйню атдым. Анам билдирмесе де, бек къоркъду ва Айшатны чакыра туруп айлана якъгъа къарап чыкъды. Сонг биз уьйге къайтып, не этегенни гьакъында ойлашмагъа токъташдыкъ. Уьйге гиргенде мамам да, мен де бак тамаша болдукъ. Алдыбызгъа юхусурап турагъан Айшат чыгъып, негер булай къавгъалайсыз деп сорады. Жавапны орнунда мен «оф» деп сююндюм, анабыз буса ону къысып къучакълады.
Сонг белгили болгъан кюйде, Айшат ойнап арып, абзарда мени гёрмегенде гери къайтмагъа сюйдю ва оьз ачгъычлары булан эшикни ачып уьйге гирди. Шо заман магъа яхшы кюйде тийди, тек кызашымны тас этмеге аз къалдым деген коркъунчум такъсырлавгъа енгил чыдамагъа кёмек этди. Болгъан бу ишден сонг мен борчларыма жаваплы янашагъан болдум ва Айшатны дагъы янгыз къоймадым. Къурдашлар, яхшы чы бу хабар булай яхшы битгени. Гьарибизге уьлгю алмагъа герекдир шундан.
