Ишлеп де, ял алып да болма герек!
Ял алагъан гюнлени Марат нече де бек сюе. Шо вакътилерде гюн узакъ, оюнчакълар булан кёп ойнама ва уллата булан паркда геземеге бола. Язбаш гюнлер узакъ, чакъ исси болма башлай. Гьар гюн гюнешни шавлалары ярыкъ ва исси бола.
Юхлама ятгъанча анасы Маратгъа яшлар бавуна баргъанча алдын сумкасын онгарсын, деп бир-нече керен эсине сала. Онда яшлагъа уьйде этме буйрукъ бериле: пикник учун тарыкъ-герекни жыймакъ. Марат анасыны сёзлерин унутмагъан, тек гьазирленмеге эрине. Ол оюнчакъларындан айрылып болмай, дагъы да, дагъы да ойнай.
– Марат, он минутдан ятып юхлама тарыкъ. Тангалагъа бары да затны онгардынгмы?
– Гьали, бираз ойнайым дагъы да, ана.
Ана уьйден чыкъгъандокъ, Марат тез-тез сумкасын жыймагъа башлай, ону гёнгюн бузмагъа сюймей.
«Гьы, пикник учун бары да зат гьазир, энни хаба, бошгъап ва кёп сюеген юкъкъа ювургъаным къалды. Оланы тангала салсам да ярай», – деп ойлашды Марат.
Уланпав уллу уьйге гирип, уьйдегилени барысына да: «Гечегиз яхшы болсун», – деп оьз уьюне юхлама гете.
Эртен анасы Маратны алгъасап уята. Будильник аваз этмеген болгъан ва сав агьлю заманында уянмай юхлап къалгъан. Ишге ва яшлар бавуна онгарылыв бек алгъасавлу оьте.
Пикникге гелип битгенде Марат сумкасына бары да тарыкълы затланы салмагъанын эс эте – савут саба ва ювургъаны уьйде къалгъан. Къурдашлары, озокъда, огъар пай чыгъарып кёмек эте, тек осал гьазирленгени саялы, Маратны гёнгю бузула.
Ахшам анасы Маратгъа яшлар бавунда гюн нечик оьтгени гьакъда сорай. Ол бек тарыкълы затларын унутуп гетгенин айта.
– Марат, гьар ишни оьз заманы бола, – деп анасы огъар англата. – Гьатта кёп сюеген оюнчакъларынг булан ойнай бусанг да, сен шоланы къоюп, тарыкълы ишингни битдирме, гьазирленме герексен. Сонг буса, ярай оюнунгну узатсанг да. Дагъы ёгъесе къуллугъунгну ахырына ерли битдирмей сен даим шу кюйде унутуп юрюжексен.
– Яхшы, ана, энниден сонг унутмай, жыйнакълы болмагъа къаст этежекмен.
