Балыкъчыны ва балыкъны ёмагъы

(Гёчюрген Бадрутдин Магьамматов)

(Давамы. Башы алдагъы номерде)

Къарт агьлюсюне къайта,
Къаршыдан гёз къарата:
Бийик уьйлер, акъ ташдан.
Къатын ачувлу къарай,
Оралып канзибашдан.
Гийгени – парча, дарай.
Хас ягъасы, киш тону;
Инжи-маржанлар тартып, 
Бойнун иелтген ону.
Алтын билезиклери,
Сакътиян этиклери.
Айланасын къуршагъан
Къуйрукъчудан – къуйрукъчу.
Олагъа янгыз оьзю
Бийке къатын – буйрукъчу!
Эркелей, тюрте, ташлай…
Къап тюпден къарагъан
Къартым булай сёз башлай:
«Танг яхшылар болсун, бийкем,
Оьзюнг булан бай малынга!
Мурадынга етишгенсен,
Разимисен шу гьалынга?»
Къатын къартын сансымай,
Акъыргъан, эсгик гёрген.
Сагъа шу да артыкъ деп,
Ат аранда иш берген.
Арадан жума гете,
Къатын къутуруп бите:
Гьар гюн аран кюрейген
Къартына яллыкъ бермей,
Денгизге ёрт деп тербей.
«Де, инжитмей денгизге къайт,
Тизден чёгюп балыкъгъа айт:
Бийке болуп гёрдюм. Энни
Пача къатын этсин мени!»
«Гьейлер, шашып битген къатын!» –
Деп товбагъа тюше къартым:
«Къатын, сен бек къутурасан,
Халкъны кюлетме турасан.
Сен кимсен – унутгъанмысан?
Гьакъыл-эсинг ютгъанмысан?»
Къатын жинли гёрюне…
Гётерилип тёрюне,
Маслагьатны ерине,
Къапас юклей эрине:
«Гьей, сен, ахмах, гьей сен, бузукъ,
Мужукъ болмасанг, бир мужукъ!
Мен бийке булан тартышма
Гьуя, сени не кююнг бар?!
Яхшы айтаман, ёлунга тюш,
Тюшмесенг, гюч булан гьайдар!»
Бир яна, бир талчыгъа,
Языкъ къартым ёл чыгъа.
Гьаран юрюй, сюрюне.
Гёк денгизи гёзюне
Къаравланып гёрюне.
Къартымны сёзюн эшитип,
Балыгъым геле етишип.
Алтын къанатларын яза:
«Айтып йибер, айт, тамаза».
«Багъышлап къой, балыкъ бийкем,
Уялдым сенден, илыкъдым.
Къатын чыкъгъыр, къатын къоймай,
Оьзю тойгъан, гёзю тоймай,
Муна шу ерлеге чыкъдым…
Бийке болуп къалма сюймей –
Пача къатын боламан, дей!»
Балыкъ сабур жавап бере:
«Къыйналма, къарт, Аллагь гёре
Гьар инсанны табиатын.
Болду деп къой пача къатын!»

(давамы гелеген номерде)