Намус уятгъан къызыл минчакълар

Намус уятгъан къызыл минчакълар

Намус уятгъан къызыл минчакълар

Биринчи класда охуйгъанда магъа етти йыл бола эди. Бир гезик къонакълай бизге анамны къызардашы гелди. Ону бойнунда бек арив минчакълар тагъылгъанны гёрдюм.

 

Ачыкъ къызыл тюслю, йыртыллайгъан бу гёзеллик мени гьайран этди. Бу ажайып гёрюнюшлю тагъымчакъдан гёзюмню айырып болмай эдим. Ичимде: «Булар сеники болгъан буса, не бар эди!» – деген тавуш чалынма башлады.

Муна шу къызыл минчакълар саялы мен гиччи жинаятчылыкъ этип чыкъдым. Эгечим чечинегенде, бойнундагъы тагъымчакъларын тайдырып, сумкасына салагъанын гёрдюм. Уьйдегилер бары да ашамагъа жыйылгъанда, мен астаракъ булан сумка бар уьйге гирип, ону ичиндеги минчакъланы алып, кисемде яшырдым.

Ахшамгъа таба эгечим уьюне гетмеге сюйдю ва тас болгъанын гьис этди. Биз барыбыз да шо минчакъланы излеме башладыкъ, оьзгелер булан мен де гьайт этип айлана эдим. Шоланы мен алмагъа болар деп биревню де эсине гелмеди. Минчакъларын тапмагъан кюйде анамны къызардашы уьюне гетди.

Уьйде янгыз къалгъанда, мен шо тагъымчакъны чыгъартып, шолагъа узакъ заман къарадым, тек сююнмедим, терсине, оьзюмню айыплы гёрдюм, бек уялдым. Гече бир хырымдан башгъа хырыма айлана туруп, юхлама болмадым, башыма тюрлю-тюрлю ойлар гелди. Ювукъ адамымны, къардашымны затын оьзюме алгъан, урлагъан саялы ичим ачытып турду.

Бек эрте уянып, мен шоссагьат эгечимге телефон сёйлеп, болгъан ишни айтдым. Ол магъа:

– Шу яман иш яшавунгда лап ахарынчысы болсун, минчакъланы буса, мен сагъа савгъат этемен. Тилеген бусанг, аявлу балама шоланы бермей къоймас эдим, – деди.

Улланам болгъан ишни билгенде магъа:

– Балам, бил: эгер яман иш этегенигни бир адам гёрмесе де, Есибиз Аллагь ﷻ шону гёре, Ол биз не этегенибизни, гьар абатыбызны биле ва гёре. Яхшы ва яман ишлерибизни Яратгъаныбыз гьисабын юрюте, шоланы яза ва къачан буса да, гьар этген ишибиз саялы, жавап бермеге тюшежек! – деп англатды.

Улланам аста сёйлесе де, ону гьар сёзю эсимде къалды, ичимде сакъланды. Анам буса, бек урушду магъа. Болгъан бу яман иш мени учун арив дарс болду ва шо замандан берли мен гишини малына гёз къаратмайман.

 

 

Талифа Самединова, 9-нчу класны охувчусу

2026-04-01 (Шаввал 1446 г.) №4.


Сорав – жавап

– Къурбатда (чужбина) оьлген адамны сюегин ватанына гелтирмеге яраймы? Сонг да, къурбатда оьлген сюекни ватанына гелтирмеге деп акъча жыймагъа яратыламы? Шафии ва ханафи мазгьаплагъа гёре жавап бергенни сюер эдик. – «Тухфат аль-Мугьтаж» деген китабында ибн Гьажар...


Аллагьны ﷻ ёлундагъы агьлю

Мама-гьажи   Къоччакъ адамлардан тамаша болабыз, оланы гьюнерлери эсибизде къала. Амма аты арагъа чыкъмаса да, тек ишлери батырланыкинден артда къалмай игит кюйде яшагъанлар да бар.   Бу адамлар яшавун дин яйывгъа, ярыкъландырывгъа багъышлагъан. Шолайланы бириси – Халимбекавулда тувгъан дин...


Кёп сюеген Пайхаммары-бызны ﷺ гьакъында бек билейик

(Давамы. Башы алдагъы номерлерде)   Расулуллагьны ﷺ савуту   «Аль-Кабир» деген гьадислени жыйымында имам ат-Табарани гелтиреген кюйде, Расулуллагьны ﷺ имбашында юрютеген гиччи сюнгюсю (копьё) болгъан. Намаз къылагъанда, ол шо сюнгюсюн алдына чанча болгъан – шолайлыкъ бу савут межитден яда...


«Рамазан айны чатыры» Къызылюртда оьтгерилди

Гьар йыл дегенлей, уьстюбюздеги йылда бир керен гелеген рамазан айны сыйлап, гьар ким яшавубузда бир яхшы амал этмекни гьайында болабыз.   Рамазан айны оразасын тутмакъны зувабы уллу йимик, ону ачмакъ учун сурсат берген адамгъа да шолай зувабы тиегени юрекге сабурлукъ бере. Артдагъы...


Москвада оьтгерилген ифтар

Рамазан айны узагъында бусурманлар ораза тута, ораза ача. Бир-бирде жыйылып, мажлислер оьтгерип де оразасын ача. Ифтар деп айтылагъан шолай жыйынлар хыйлы адамны къуршай, бирикдире. Динибиз гёрсетеген кюйде, дин къардашлыкъ аралыкълар беклеше. Булай мажлислени агьамиятлыгъы къурбатда айрокъда...