Намус уятгъан къызыл минчакълар

Намус уятгъан къызыл минчакълар

Намус уятгъан къызыл минчакълар

Биринчи класда охуйгъанда магъа етти йыл бола эди. Бир гезик къонакълай бизге анамны къызардашы гелди. Ону бойнунда бек арив минчакълар тагъылгъанны гёрдюм.

 

Ачыкъ къызыл тюслю, йыртыллайгъан бу гёзеллик мени гьайран этди. Бу ажайып гёрюнюшлю тагъымчакъдан гёзюмню айырып болмай эдим. Ичимде: «Булар сеники болгъан буса, не бар эди!» – деген тавуш чалынма башлады.

Муна шу къызыл минчакълар саялы мен гиччи жинаятчылыкъ этип чыкъдым. Эгечим чечинегенде, бойнундагъы тагъымчакъларын тайдырып, сумкасына салагъанын гёрдюм. Уьйдегилер бары да ашамагъа жыйылгъанда, мен астаракъ булан сумка бар уьйге гирип, ону ичиндеги минчакъланы алып, кисемде яшырдым.

Ахшамгъа таба эгечим уьюне гетмеге сюйдю ва тас болгъанын гьис этди. Биз барыбыз да шо минчакъланы излеме башладыкъ, оьзгелер булан мен де гьайт этип айлана эдим. Шоланы мен алмагъа болар деп биревню де эсине гелмеди. Минчакъларын тапмагъан кюйде анамны къызардашы уьюне гетди.

Уьйде янгыз къалгъанда, мен шо тагъымчакъны чыгъартып, шолагъа узакъ заман къарадым, тек сююнмедим, терсине, оьзюмню айыплы гёрдюм, бек уялдым. Гече бир хырымдан башгъа хырыма айлана туруп, юхлама болмадым, башыма тюрлю-тюрлю ойлар гелди. Ювукъ адамымны, къардашымны затын оьзюме алгъан, урлагъан саялы ичим ачытып турду.

Бек эрте уянып, мен шоссагьат эгечимге телефон сёйлеп, болгъан ишни айтдым. Ол магъа:

– Шу яман иш яшавунгда лап ахарынчысы болсун, минчакъланы буса, мен сагъа савгъат этемен. Тилеген бусанг, аявлу балама шоланы бермей къоймас эдим, – деди.

Улланам болгъан ишни билгенде магъа:

– Балам, бил: эгер яман иш этегенигни бир адам гёрмесе де, Есибиз Аллагь ﷻ шону гёре, Ол биз не этегенибизни, гьар абатыбызны биле ва гёре. Яхшы ва яман ишлерибизни Яратгъаныбыз гьисабын юрюте, шоланы яза ва къачан буса да, гьар этген ишибиз саялы, жавап бермеге тюшежек! – деп англатды.

Улланам аста сёйлесе де, ону гьар сёзю эсимде къалды, ичимде сакъланды. Анам буса, бек урушду магъа. Болгъан бу яман иш мени учун арив дарс болду ва шо замандан берли мен гишини малына гёз къаратмайман.

 

 

Талифа Самединова, 9-нчу класны охувчусу

2026-03-01 (Рамазан 1447 г.) №3.


Тутгъан оразаларыбызны Аллагь ﷻ къабул этсин!

Ассаламу алейкум ва рагьматуллагьи ва баракатугьу!   Аявлу къардашлар ва къызардашлар! Етишип гелеген Ораза байрам булан гьакъ юрекден къутлайман сизин. Бу байрам ораза тутув, дуа этив, товбагъа тюшюв ва ругь оьсюв булан толгъан рамазан айны жамын чыгъара. Уллу байрамыбыз рагьмулукъну,...


АНА СЮЮНЧДЕН ТОЙСА...

Пагьмулу адам гьар бир якъдан пагьмулу бола. Муну этип бажарагъан, ону да кютме бола. Биревлеге бажарывлукъ, гьюнер эркин берилген ва оланы яратывчулугъу бир тармакъ булан дазуланмай. Арсен Ягьияевни охувчуларыбыз таныйдыр деп эсиме геле. Шаир гьисапда таныйдыр. Амма ол арив кюйде сурат да эте....


Пайхаммарны ﷺ яшав ёлу

(Давамы. Башы алдагъы номерлерде)   Пайхаммарны ﷺ Мадинагъа къайтыву   Къазаватдагъы дав битген сонг да Пайхаммар ﷺ Бадрда дагъы да уьч гюн тургъан. Сонг ол асгери булан Мадинагъа къайтмагъа тербене. Ас-Сафра деген къакъадан чыкъгъанда, Расулуллагь ﷺ уллу хум тёбени къырыйында токътай...


Бусурман гиши билмеге тарыкъ аслу илму

(Давамы. Башы алдагъы номерлерде).   Забургъа (Псалтирь) иътикъатынг нечик болма тарыкъ?   Мен токъташаман, гертиден де, Забур китап, Аллагьны ﷻ сыйлы китапларыны бириси, Аллагь ﷻ ону Оьзюню пайхаммары Давутгъа йиберген. Сыйлы болгъан Къуръан каламында Аллагь ﷻ булай айта: «Ва...


Эсги кагъызлар

Къырда сувукъ эди, шо саялы Марат шарфын тап гёзлерине ерли тартып байлагъан. Яшлар бавундан уьюне ерли ол бир сёз де айтмай иннемей юрюй.   – Не арыдым яяв юрюме! Уьстюмде кёп опурагъым да бар! – деп ол уьюне гирип аякъгийимлерин чечегенде кант эте. – Къыш гелген чи, шо...