Намус уятгъан къызыл минчакълар

Намус уятгъан къызыл минчакълар

Намус уятгъан къызыл минчакълар

Биринчи класда охуйгъанда магъа етти йыл бола эди. Бир гезик къонакълай бизге анамны къызардашы гелди. Ону бойнунда бек арив минчакълар тагъылгъанны гёрдюм.

 

Ачыкъ къызыл тюслю, йыртыллайгъан бу гёзеллик мени гьайран этди. Бу ажайып гёрюнюшлю тагъымчакъдан гёзюмню айырып болмай эдим. Ичимде: «Булар сеники болгъан буса, не бар эди!» – деген тавуш чалынма башлады.

Муна шу къызыл минчакълар саялы мен гиччи жинаятчылыкъ этип чыкъдым. Эгечим чечинегенде, бойнундагъы тагъымчакъларын тайдырып, сумкасына салагъанын гёрдюм. Уьйдегилер бары да ашамагъа жыйылгъанда, мен астаракъ булан сумка бар уьйге гирип, ону ичиндеги минчакъланы алып, кисемде яшырдым.

Ахшамгъа таба эгечим уьюне гетмеге сюйдю ва тас болгъанын гьис этди. Биз барыбыз да шо минчакъланы излеме башладыкъ, оьзгелер булан мен де гьайт этип айлана эдим. Шоланы мен алмагъа болар деп биревню де эсине гелмеди. Минчакъларын тапмагъан кюйде анамны къызардашы уьюне гетди.

Уьйде янгыз къалгъанда, мен шо тагъымчакъны чыгъартып, шолагъа узакъ заман къарадым, тек сююнмедим, терсине, оьзюмню айыплы гёрдюм, бек уялдым. Гече бир хырымдан башгъа хырыма айлана туруп, юхлама болмадым, башыма тюрлю-тюрлю ойлар гелди. Ювукъ адамымны, къардашымны затын оьзюме алгъан, урлагъан саялы ичим ачытып турду.

Бек эрте уянып, мен шоссагьат эгечимге телефон сёйлеп, болгъан ишни айтдым. Ол магъа:

– Шу яман иш яшавунгда лап ахарынчысы болсун, минчакъланы буса, мен сагъа савгъат этемен. Тилеген бусанг, аявлу балама шоланы бермей къоймас эдим, – деди.

Улланам болгъан ишни билгенде магъа:

– Балам, бил: эгер яман иш этегенигни бир адам гёрмесе де, Есибиз Аллагь ﷻ шону гёре, Ол биз не этегенибизни, гьар абатыбызны биле ва гёре. Яхшы ва яман ишлерибизни Яратгъаныбыз гьисабын юрюте, шоланы яза ва къачан буса да, гьар этген ишибиз саялы, жавап бермеге тюшежек! – деп англатды.

Улланам аста сёйлесе де, ону гьар сёзю эсимде къалды, ичимде сакъланды. Анам буса, бек урушду магъа. Болгъан бу яман иш мени учун арив дарс болду ва шо замандан берли мен гишини малына гёз къаратмайман.

 

 

Талифа Самединова, 9-нчу класны охувчусу

2026-08-01 (Сафар 1448 г.) №8.


Сыйлы адамлар: Умар ибн Абд уль-Азиз

Ата да, улан да бир йимик асил къылыкълы (давамы)   (Давамы. Башы алдагъы номерлерде)   Динге берилген улан оьз заманындагъы лап айтылгъан алимлени алдында охугъан, алгъан шо билими булан ол Пайхаммарны ﷺ гьадислерин билеген лап айтылгъан адам бола. Ол дин якъдан билим ала туруп, яш...


Сорав – жавап

– Адам ихтияр бермей туруп, ону суратын чыгъарма ва ер-ерде яймагъа яраймы? – Адам ихтияр бермей туруп, ону суратын чыгъарма ярамай, эгер шолайлыкъ булан огъар ругь якъдан зарал тие буса. Ислам дин инсангъа не йимик зарал этме де къадагъа этген. Уьстевюне, адамны менлигине зарал этеген...


Яшлар булан бирче турув

Эришмей, къыйышып яшав   Гьалиги заманда уллу болгъан яшлар ата-анасы булан яшайгъан гезиклер аз тюгюл. Яшав шолай буваргъанда яш наслу ожакъда бир-бирде оьзлени низамын яратма ва уьйдеги гьалны, яшав-турушну оьз онгайлыгъына кюйлеме къарай. Токъташгъан адатланы бу кюйде алышдырма...


Мугьаммат Пайхаммар ﷺ тувгъан айдан сююнебиз

Есибиз Аллагьутаала бизге лап да сыйлы Пайхаммарны ﷺ йиберген, ону уьмметинден этген. Аллагьгъа ﷻ гьар бир макътавлар болсун, Оьзюню сыйлы Пайхаммары ﷺ булан бизин сыйлагъан саялы. Ол Пайхаммарны ﷺ сюймек бизин борчубуз. Сюймек учун адамны таныма герек. Пайхаммарны ﷺ сюйсек, Аллагь ﷻ да бизин...


Язывчуланы Союзу пагьмуланы излей

Жамиятны маданият яшаву адабиятдан билинедир: язывчулар, шаирлер айтгъан сёз халкъгъа етише, таъсир эте буса, адамлар ругь яшавдан айрылмагъан. Инсанны къылыкъларын яхшылашдырмакъ учун дин аслу роль ойнай, тек шогъар кёмекчи гьисапда инче саният, адабият да янаша геле. Масала, адабият адамны...