Намус уятгъан къызыл минчакълар

Намус уятгъан къызыл минчакълар

Намус уятгъан къызыл минчакълар

Биринчи класда охуйгъанда магъа етти йыл бола эди. Бир гезик къонакълай бизге анамны къызардашы гелди. Ону бойнунда бек арив минчакълар тагъылгъанны гёрдюм.

 

Ачыкъ къызыл тюслю, йыртыллайгъан бу гёзеллик мени гьайран этди. Бу ажайып гёрюнюшлю тагъымчакъдан гёзюмню айырып болмай эдим. Ичимде: «Булар сеники болгъан буса, не бар эди!» – деген тавуш чалынма башлады.

Муна шу къызыл минчакълар саялы мен гиччи жинаятчылыкъ этип чыкъдым. Эгечим чечинегенде, бойнундагъы тагъымчакъларын тайдырып, сумкасына салагъанын гёрдюм. Уьйдегилер бары да ашамагъа жыйылгъанда, мен астаракъ булан сумка бар уьйге гирип, ону ичиндеги минчакъланы алып, кисемде яшырдым.

Ахшамгъа таба эгечим уьюне гетмеге сюйдю ва тас болгъанын гьис этди. Биз барыбыз да шо минчакъланы излеме башладыкъ, оьзгелер булан мен де гьайт этип айлана эдим. Шоланы мен алмагъа болар деп биревню де эсине гелмеди. Минчакъларын тапмагъан кюйде анамны къызардашы уьюне гетди.

Уьйде янгыз къалгъанда, мен шо тагъымчакъны чыгъартып, шолагъа узакъ заман къарадым, тек сююнмедим, терсине, оьзюмню айыплы гёрдюм, бек уялдым. Гече бир хырымдан башгъа хырыма айлана туруп, юхлама болмадым, башыма тюрлю-тюрлю ойлар гелди. Ювукъ адамымны, къардашымны затын оьзюме алгъан, урлагъан саялы ичим ачытып турду.

Бек эрте уянып, мен шоссагьат эгечимге телефон сёйлеп, болгъан ишни айтдым. Ол магъа:

– Шу яман иш яшавунгда лап ахарынчысы болсун, минчакъланы буса, мен сагъа савгъат этемен. Тилеген бусанг, аявлу балама шоланы бермей къоймас эдим, – деди.

Улланам болгъан ишни билгенде магъа:

– Балам, бил: эгер яман иш этегенигни бир адам гёрмесе де, Есибиз Аллагь ﷻ шону гёре, Ол биз не этегенибизни, гьар абатыбызны биле ва гёре. Яхшы ва яман ишлерибизни Яратгъаныбыз гьисабын юрюте, шоланы яза ва къачан буса да, гьар этген ишибиз саялы, жавап бермеге тюшежек! – деп англатды.

Улланам аста сёйлесе де, ону гьар сёзю эсимде къалды, ичимде сакъланды. Анам буса, бек урушду магъа. Болгъан бу яман иш мени учун арив дарс болду ва шо замандан берли мен гишини малына гёз къаратмайман.

 

 

Талифа Самединова, 9-нчу класны охувчусу

2026-08-01 (Сафар 1448 г.) №8.


Янгы школа

Марьям янгы школагъа чыкъды ва биринчи гюн огъар бек къыйын тийди. Ол партаны артында яп-янгыз олтура, айлана якъда буса – танымайгъан белгисиз яшлар. Класдагъылар янгы охувчугъа къарай, тек таныш болмагъа бирев де янына гелмей. Ол бу мюгьлетде алдагъы къурдашларын эсге алып, бираз пашман...


Язывчуланы Союзу пагьмуланы излей

Жамиятны маданият яшаву адабиятдан билинедир: язывчулар, шаирлер айтгъан сёз халкъгъа етише, таъсир эте буса, адамлар ругь яшавдан айрылмагъан. Инсанны къылыкъларын яхшылашдырмакъ учун дин аслу роль ойнай, тек шогъар кёмекчи гьисапда инче саният, адабият да янаша геле. Масала, адабият адамны...


Кёп сюеген Пайхаммарыбызны ﷺ гьакъында бек билейик

Расулуллагьны ﷺ байлыкъгъа янашыву   (Давамы. Башы алдагъы номерлерде)   Пайхаммар ﷺ опуракъда ва ашда оьзюне артыкълыкъ этмеген, башгъа асгьабалар йимик ач да болгъан, уьшюме де уьшюген.   Аль-Касталляни язгъан «Аль-Мавахиб» деген китапда Ибну Бухайра гелтирген бу...


Пайхаммарны ﷺ яшав ёлу

(Давамы. Башы алдагъы номерлерде)   Пайхаммар ﷺ асгерин уьч бёлюкге бёле: мугьажирлени бёлюгю, оланы байрагъы Мусаб бин аль-Абдариге тапшурула; ансарлардан топлангъан авситлени бёлюгю, буланы байрагъы Усайд бин Худайргъа бериле; ансарлардан топлангъан хазражилени бёлюгю, буланы байрагъы...


Сорав – жавап

– Адам ихтияр бермей туруп, ону суратын чыгъарма ва ер-ерде яймагъа яраймы? – Адам ихтияр бермей туруп, ону суратын чыгъарма ярамай, эгер шолайлыкъ булан огъар ругь якъдан зарал тие буса. Ислам дин инсангъа не йимик зарал этме де къадагъа этген. Уьстевюне, адамны менлигине зарал этеген...