Намус уятгъан къызыл минчакълар

Намус уятгъан къызыл минчакълар

Намус уятгъан къызыл минчакълар

Биринчи класда охуйгъанда магъа етти йыл бола эди. Бир гезик къонакълай бизге анамны къызардашы гелди. Ону бойнунда бек арив минчакълар тагъылгъанны гёрдюм.

 

Ачыкъ къызыл тюслю, йыртыллайгъан бу гёзеллик мени гьайран этди. Бу ажайып гёрюнюшлю тагъымчакъдан гёзюмню айырып болмай эдим. Ичимде: «Булар сеники болгъан буса, не бар эди!» – деген тавуш чалынма башлады.

Муна шу къызыл минчакълар саялы мен гиччи жинаятчылыкъ этип чыкъдым. Эгечим чечинегенде, бойнундагъы тагъымчакъларын тайдырып, сумкасына салагъанын гёрдюм. Уьйдегилер бары да ашамагъа жыйылгъанда, мен астаракъ булан сумка бар уьйге гирип, ону ичиндеги минчакъланы алып, кисемде яшырдым.

Ахшамгъа таба эгечим уьюне гетмеге сюйдю ва тас болгъанын гьис этди. Биз барыбыз да шо минчакъланы излеме башладыкъ, оьзгелер булан мен де гьайт этип айлана эдим. Шоланы мен алмагъа болар деп биревню де эсине гелмеди. Минчакъларын тапмагъан кюйде анамны къызардашы уьюне гетди.

Уьйде янгыз къалгъанда, мен шо тагъымчакъны чыгъартып, шолагъа узакъ заман къарадым, тек сююнмедим, терсине, оьзюмню айыплы гёрдюм, бек уялдым. Гече бир хырымдан башгъа хырыма айлана туруп, юхлама болмадым, башыма тюрлю-тюрлю ойлар гелди. Ювукъ адамымны, къардашымны затын оьзюме алгъан, урлагъан саялы ичим ачытып турду.

Бек эрте уянып, мен шоссагьат эгечимге телефон сёйлеп, болгъан ишни айтдым. Ол магъа:

– Шу яман иш яшавунгда лап ахарынчысы болсун, минчакъланы буса, мен сагъа савгъат этемен. Тилеген бусанг, аявлу балама шоланы бермей къоймас эдим, – деди.

Улланам болгъан ишни билгенде магъа:

– Балам, бил: эгер яман иш этегенигни бир адам гёрмесе де, Есибиз Аллагь ﷻ шону гёре, Ол биз не этегенибизни, гьар абатыбызны биле ва гёре. Яхшы ва яман ишлерибизни Яратгъаныбыз гьисабын юрюте, шоланы яза ва къачан буса да, гьар этген ишибиз саялы, жавап бермеге тюшежек! – деп англатды.

Улланам аста сёйлесе де, ону гьар сёзю эсимде къалды, ичимде сакъланды. Анам буса, бек урушду магъа. Болгъан бу яман иш мени учун арив дарс болду ва шо замандан берли мен гишини малына гёз къаратмайман.

 

 

Талифа Самединова, 9-нчу класны охувчусу

2026-04-01 (Шаввал 1446 г.) №4.


Сорав – жавап

– Къурбатда (чужбина) оьлген адамны сюегин ватанына гелтирмеге яраймы? Сонг да, къурбатда оьлген сюекни ватанына гелтирмеге деп акъча жыймагъа яратыламы? Шафии ва ханафи мазгьаплагъа гёре жавап бергенни сюер эдик. – «Тухфат аль-Мугьтаж» деген китабында ибн Гьажар...


Яман оьгейана болмас учун не этме тарыкъ?

Эр-къатын бирче яшавун таза кагъыздан башлайгъанда не аривдюр. Оланы арасында алда болгъан ишлер ва о-бу шекликлер ёкъ. Амма бир-бирде къысмат башгъача болма да бола. Демек, къошулгъан эр-къатынны мундан алда агьлю яшаву болгъан гезиклер де бола.   Эрини башгъа къатындан къалгъан яшлары...


Гечмек

Марат яшлар бавундан къайтгъанда пашман гёрюне, бирев булан да сёйлемей. Уьйде татывлу ашланы ийиси гелгенде де улан ачылмай. Агьлю ашап тоюп битген сонг, анасы яшына:   – Балам, сагъа не болгъан? – деп сорай. Марат бираз ойлашып: – Яшлар бавунда Гьамза дейген улан бар....


Бенто-тортну язывлар безендире

Арт вакътилерде гиччирек тортлар ажайып яйылгъан. Шоланы себепге гёре де, себепсиз де кёп савгъат этеген болгъан. Ювукъ адамын кепин гётермек учун да берелер.   Оюнчакъдай гёрюнеген бу арив татлиликни аслу башгъалыгъы – уьстюндеги асил языву. Шо язывну охуп, ону алгъан адам сююнмей...


Пайхаммарны ﷺ асгьабалары: Урва ибн аз-Зубайр

«Алим болмагъа умут этемен»   (Давамы. Башы алдагъы номерлерде)   Эмчи (лекарь) сюек гесеген бычгъы ва докторлар къоллайгъан хас бичакъны къолуна тутгъанда, Урвагъа: «Мен гьисап этеген кюйде, биз сени чагъыр берип эсиртме герекбиз, неге десе шолай этсек, сагъа бу...