Агьамиятны тас этмегиз, яшлар
Агьамиятны тас этмегиз, яшлар
Гиччипавлар школагъа биринчи абатын басгъан гюнден кёп заман гетмеди. Охув башланагъан гюн акъ гёлек гийип, галстук тагъып, башына бантик байлап, гёзел гёрюнюшлю яшлар байрамгъа йимик жыйыла. Олар булан ата-аналар, улланалар ва уллаталар да гелген. Уллуланы гёзлери сююнчден йыртыллай – балалары оьсген, охума башлай.
Биринчи зенг къагъылгъан сонг, гиччи яшланы къолундан тутуп, харс ура туруп, класлагъа гийирте.
Мунда оланы шат кюйде къаршылай. Тамлагъа плакатлар илинген, гьар шанжалгъа гюз япыракълар булан шарик байлангъан. Доскада: «Хош гелдигиз!» – деп язылгъан.
Охувчулар ерли-ерине олтура. Биринчи дарсында олар муаллими булан таныш бола. Асил сёзлю, йымышакъ къараву булангъы бу къатын яшлагъа шиърулар охуй, чечеген ёмакълар айта. Яшлар оьзлени арив къаршылагъанын гьис эте.
Дарслар битгенде гиччипавлагъа татлиликлер оьлеше ва къыргъа чыгъарта. Онда булагъа ата-аналары къарап тура. Янгы болгъан охувчулар гёргени гьакъда хабарлай. Яшлар къувана, тангала янгыдан школагъа гележеги оланы сююндюре.
Яшлар барысы да уьйлерине гете, тек орамда биревню анасы бозарып къала. Ол къызы чыгъажакъ деп къарагъан. Муаллим класда излей, школаны да айланып тергей, тек охувчу къыз бир ерде де гёрюнмей. Ана да, муаллим де ювукъ арадагъы орамлагъа да чыгъа, тек – яш ёкъ. Сёйлемек учун къызны телефону да ёкъ. Уьюне ерли автобус булан бармагъа да уьйренмеген. Школагъа да биринчилей гелген. Уллулар талчыкъмагъа башлай.
Школаны ёлбашчылары да къошулуп излев узатыла. Амма къызны бир ерде де тапмагъа болмай. Ананы ичи буша. Болгъан ишни гьакъында полициягъа билдирмекни гьакъында ой геле. Амма муаллим: «Балики къыз башгъа ёлдан гетип уьйдедир? Барып тергегиз. Эгер ол уьйде ёкъ буса, шо заман полициягъа айтарбыз», – деп таклиф бере. Шолай этме де эте.
Гьасси болуп турагъан ана автобусгъа мине. Ёлдагъы беш минут огъар нече де узакъ гёрюне. Автобус токътагъанда ол уьюне бек алгъасай, чаба. Тез етишип геле, къараса – къызы къабакъ алда токътагъан. Шо мюгьлетде ана юрекдеги къайгъы учуп ёкъ бола, сююнмекликден гёзлер сувлана. «Ана, не замандыр мен сагъа къарайгъаным!» – деп яш анасын къысып къучакълай. Ол гертиден де уьюне яяв гетип, автобус булан гелеген анагъа ёлда къаршы болмагъан. Тамаша иш, школада бирт де болмагъан буса да, бу къыз уьюне ёл тапмагъа бола.
Ана шоссагьат школагъа зенг этип, къызы табылгъанны билдире.
Ахшам, ятагъанда буса, къыз болгъан иш саялы оьзюнден гечмекни тилей. Ана баласын къучакълап, башын сыйпай, оьбе. Энниден сонг, дарслар битгенде къыз анасына, гьатта ол геч къалса да, токътажагъына сёз бере.
Аявлу яшлар, агьамиятыгъызны тас этмегиз! Ата-ана артыгъыздан гелмеген заманда гете бусагъыз, шо гьакъда муаллимге билдиригиз. Амма артыгъыздан гележекни биле бусагъыз, чыдап токътап туругъуз.
Охуйгъан яшланы барысына да оьр къыйматлар алып ва тынглавлу болуп охумакъны ёрайбыз.
