Ажайып тамаза

Ажайып тамаза

Сауд Арабстанлы бир гьакимбашыны хабары

Алдагъы йыллар йимик, бу йыл да гьаж къылма сюйдюм. Янгыз борч деп тюгюл, ругь сапар гьисапда да гьажны бек сюемен. Амма бу йыл болгъан иш яшавумну беттёбен айландырды.

Зуль-гьижжа айны 8-нде Минадагъы чатыр шагьарда эдим. Чатырым эркин ва онгайлы буса да, тыныш етишмейгенде йимик эди ва шо саялы чыгъып геземе сюйдюм.

Къаравулумну къоюп, янымда янгыз телефонум бар эди. Гёзюм къарайгъан якъгъа, тавлагъа багъып гетдим. Онда етмиш йыллардан уллу, янгызлыкъда олтургъан бир къартны эс этдим.

Мени гёргенде ол: «Эт гелтирдингми?» – деп сорады. Бу соравгъа тамаша болуп, мен: «Сен эт заказ этгенмисен? Ашханадан эт гелме тарыкъмы?» – деп сорав бердим. Ол: «Бары да ашханаланы Еси – Аллагьдан ﷻ заказ этгенмен. Экинни намаздан берли бир зат да ашамагъанман ва Аллагьдан ﷻ эт берсин деп тилегенмен: эт ким гелтирерге къарагъанман», – деп инамлы кюйде жавап берди. Мен кюледим, тек этге къарагъан бу ач къарт ачувланды магъа. Оьз-оьзюме: «Аллагь ﷻ булан ант этемен, шугъар эт гелтиртермен», – дедим.

Чатырымдагъы кёмекчиме телефон сёйлеп, шу мен турагъан ерге кёп эт гелтирсин деп буюрдум. Узакъ къалмай заказым етишди ва къартны алдына аш салынды. Ол тавуш этип «Ля илагьа илла Ллагь», «Аллагьу Акбар» ва «Бисмиллягь» деп айтып, ашап йиберди.

Яхшы ач болуп, ол дамагъын чыгъарып ашай эди. Ашап битип, ол: «Гьей Есим! Сен магъа эт йибердинг ва шо нече де татувлу эди. Гьали буса, мен заан (мята) булан чай ичме сюемен ва мен, гьей Есим, зааны ёкъ чайны ушатмайман», – деди.

Бу чет ерде заан булан чай къаравуллаймы, деп мен бу дуагъа тамаша болдум.

Ол магъа къарап: «Къалгъан этни ашама сюемисен?» – деп сорады. «Савбол, сюймеймен», – дедим.

Тамаза къалгъан ашны жыйып, шо мюгьлетде къырыйыбыздан оьтюп барагъан адамлагъа: «Бу сизге Аллагьдан ﷻ гелген аш», – деп берди.

Олар баракалласын билдирип, ёлун узатды. Амма бир мюгьлетден сонг гетгенлени бириси къайтып гелип, чай гелтирди. Ол: «Гьей, шайых, бу – сагъа. Сен шону ал, биз сенден эт алгъада йимик», – деп берди. Къарт гиши: «Бу чайгъа заан къошулгъанмы?» – деп сорады. Ол адам: «Къошулмагъан, тек бизин яныбызда шо бар. Буссагьат гелтиремен», – деди. Къарт: «Ярай буса, шу мени янымдагъы адамгъа да гелтиригиз чай. Ондан таба Есибиз магъа да, сизге де эт йиберди», – деп къошду.

Сёз айтып болмай ажайып адап къалдым. Къарт булан чай ичдим. Аллагь ﷻ булан ант этемен, булай татли чай бирт де ичмегенмен.

Чай ичип, бираз токътагъан сонг, тамаза Аллагьгъа ﷻ макътав да этип, бирдагъы керен: «Гьей Есим! Магъа бойлукъ бер дагъы, билесен чи мен ташланы уьстюнде юхлап болмайгъанымны», – деп тиледи.

Аллагь ﷻ булан ант этемен! Узакъ да къалмай, Мароккодан гелген гюп (оланы сёйлейген кююнден билдим) къырыйыбызда ерлешди. Ер уьстде халилер яйып, бойлукълар да чыгъарды. Тамаза оьзюне бир бойлукъ тилеп, олар берди: ол да парахат юхлады. Ятгъан еринде ол: «Гьей Есим! Бу гече бек исси. Къатты юхлама сюемен, енгил ел йибер дагъы», – деп тилегенин эшитдим.

Аллагь ﷻ булан ант этемен! Енгил ел уьфюрюп йиберди. Гёзьяшларым чыгъып: «Я, шайых, сен кимсен?» – деп къычырып йибердим. Ол: «Аллагьны ﷻ къулуман. Бираз юхлайым, тангала узакъ гюн болажакъ», – деп жавапланды.

Аллагь ﷻ булан ант этемен! Мени къартыллавукъ тутду, чаба туруп чатырыма гелдим. Онда бизин булангъы Саудиягъа аты айтылгъан, уллу алимге бары да затны айтдым. Ол: «Не тилесе де, дуасы къабул этилеген адамны гёрмеге воллагь мен де сюемен!» – деди.

Биз экибиз де къарт бар ерге гелдик. Тамаза уянып битип, гетип бара эди. Мен огъар: «Гьей, гьажи! Къайда барасан?» – деп сорадым. Ол: «Намаз жувунуп, танг намазны къылма бараман», – деди. Мен огъар: «Гьей, гьажи, мен киммен ва янымдагъы адам ким экенни билемисен?» – деп сорав бердим. Тамаза: «Озокъда, билемен. Сиз – Аллагьны ﷻ къулларысыз», – деп жавапланды.