Гьакъ юрекден этилеген насигьат
Биз барыбыз да: «Аллагьу Акбар», – дейбиз. Есибизни зорлугъу, машгьурлугъу Ол рагьмусун имансызлагъа да йиберегенликде. Гьатта Яратгъаныбызгъа инанмайгъанлар да Ону рагьмулугъу булан яшай. Муна гьакъ кюйдеги уллулукъ.
Аллагьу таала шо къулну ашата, ону савлугъуну гьайын эте, янгур йибере, оьзюн сюеген уьяглю ва яшлар бере огъар.
Уллу алим имам аль-Гъазали шо гьакъда булай хабар гелтире.
Ибрагьим пайхаммар бирт де янгыз ашамай, оьзю булан аш хапмакъ учун не заманда да ёлдаш таба болгъан. Амма бир гезик оьзю булан аш ашама адам тапмай. Орамгъа чыгъып, ол оьтюп барагъан гишини гёрюп, оьзюне къонакълай чакъыра. Шо адам бутперес болгъан. Ашгъа гиришгенче ол гиши оьз ташсуратларына макътав эте.
Ибрагьим пайхаммар шону эшитгенде: «Сен мени ашымдан бир зат да ашама болмайсан. Сен бутперессен, гет мени уьюмден», – дей.
Ол адам чыгъып гете.
Шо мюгьлетде Яратгъаныбыз Ибрагьим пайхаммаргъа булай вагьйу йибере (маънасы): «Мен бу адамны 40 йылны узагъында ашатгъанман, Мен ону бутпереслигине чыдамлыкъ этгенмен, сен буса, ону бир аш хапгъанча да чыдамагъа болмадынгмы?»
Ибрагьим пайхаммар уьюнден чыгъып, шо адамны таба. Оьзюн багъышламакъны тилеп, ол ону янгыдан уьюне чакъыра.
Шо адам: «Неге сен мени янгыдан чакъырдынг? – деп сорай.
Ибрагьим пайхаммар болгъан кюйню англата.
Шо адам бек тамаша болуп, Есибизге инанагъан бола.
Айлана якъдагъылагъа насигьат этмеге сюегенлер учун мунда ойлашмагъа зат бар. Тюз ёлгъа чакъырыв гьакъ юрекден болмагъа тарыкъ. Шону булан бирче, къатнайгъан гишиге Есибизге инанмакъ деген гьакъ насип ёрайгъанлыкъ булан, ону оьз ёлун сайлап болагъанын гери урмагъа тюшмей.
