Пайхаммарны ﷺ асгьабалары: Рабиа бин Кааб
Пайхаммарны ﷺ асгьабалары: Рабиа бин Кааб
Пайхаммарны ﷺ женнетдеги ёлдашы
Рабиа бин Кааб булай хабарлай болгъан: «Жаным иманны ярыгъындан нюрленгенде ва Есибизни де, Ону кёп сюеген Пайхаммарын ﷺ да юрегим сюймеге башлагъанда мен бек яш адам эдим.
Гёзлерим Мугьаммат Пайхаммарны ﷺ гёргендокъ, мен огъар бек гьашыкъ болдум ва бу ажайып сююв мени бютюнлей ютду. Мени огъар багъып бек тарта эди, гьатта башгъа бир затны гьакъында да ойлашмагъа болмай эдим.
Бир гезик мен оьз-оьзюме: “Балагь болду сагъа, гьей Рабиа! Неге сен оьзюнгню Пайхаммаргъа ﷺ къуллукъ этивге багъышламассан? Огъар кёмегингни таклиф эт… Эгер ол сени къабул этип рази болса, ону янында болуп талайлы болурсан, ону сюювюн къазанырсан ва бу дюньяда йимик, герти дюньяда да насип табарсан”, – деп айтдым.
Пайхаммарны ﷺ янында болмакъны насиби
Артгъа салмай, мен Пайхаммарны ﷺ янына гетдим ва ону кёмекчиси болмагъа сюегенимни айтдым. Шолай деп айтып, мени къабул этсин ва янында болмагъа ихтияр берсин деп тиледим. Насибиме Расулуллагь ﷺ тилевюмню къабул этди ва оьзюню янында къоймагъа рази болду. Шо гюнден тутуп мен аявлу Пайхаммарыбызны ﷺ гёленткиси йимик ону артындан таймай юрюдюм: ол къайда бара буса, мен де шонда бара эдим. Ишара этип де битгенче мен шоссагьат табыла эдим. Ол не сюйсе, мен жагь кюйде айланып, тарыкъны магь деп гелтире эдим. Сав гюнню узагъында мен ону къуллукъларын битдирмеге деп гьаракат эте эдим, ахшам намаздан сонг Пайхаммар ﷺ уьюне къайтгъан сонг буса, мен эркин бола эдим.
Гюн битегенде, Пайхаммар ﷺ булан савболлашагъанда да, гьатта мен: «Гьей Рабиа, энни къайсылай барарсан? Балики гечени ортасында Расулуллагьгъа ﷺ не зат буса да тарыкъ боладыр» – деп оьзюме сорав бере эдим. Шо кюйде Пайхаммарны ﷺ эшик алдында олтуруп, посагъадан ариге таймай эдим. Расулуллагь ﷺ кёбюсю гечелер юхламай, сюннет намазлар къылып, Есибизге дуа этип йибере эди.
«Не сюйсенг тиле…»
Мугьаммат Пайхаммар ﷺ бек чомарт адам эди ва оьзюне яхшылыкъ этгенге къайтарышын артдырып береген хасиятлы эди. Оьзюне этеген къуллукъ саялы, мени шабагъатламагъа сююп, бир гезик Пайхаммар ﷺ яныма гелип:
– Гьей Рабиа ибн Кааб! – деди.
– Гьей Расулуллагь ﷺ, Есибиз сени кёп керенлер савгъатласын, тынглаймай сагъа, буюр! – деп жавапландым.
– Не сюйсенг тиле, мен сагъа шону берермен, – деди Пайхаммар ﷺ.
Бираз ойлашып, мен:
– Гьей Пайхаммар ﷺ, нени гьакъында сагъа тилемек учун, яхшы кюйде ойлашмагъа заман бер магъа, сонг айтарман, – деп тиледим.
– Къарсалама, нени сюйсенг тилемеге боласан, – деп Пайхаммар ﷺ билдирди.
О заман мен ярлы улан эдим, къардашларым да, малым да, турмагъа ерим де ёкъ эди. Мен межитни мююшюнде тура эдим, шонда мени йимик амалсызлар яшай эди. Адамлар бизге «Исламны къонакълары» деп ат берген эди. Бусурманлардан Пайхаммаргъа ﷺ о-бу садагъа тюшсе, ол шону сав кюйде бизге бере эди. Эгер Пайхаммаргъа ﷺ янгыз оьзюне деп савгъат гелтириле буса, ол шондан бир пайын янында къоюп, къалгъанын баягъылай бизге тапшура эди.
Ярлылыкъдан къутулмагъа болардай ва оьзге адамлар йимик мал-матагьлы, агьлюлю ва яшлар булан яшап болагъан кюйде, дюнья яхшылыкъланы гьакъында ойлашдым ва Пайхаммардан ﷺ шону тилемекни жаным ёрады. Амма шо гьакъда ойлашып да битгенче, башыма: “Сакъ бол, гьей Рабиа! Бары да дюнья яхшылыкъ – бир гюнлюк гьеч затлар. Бу дюньяда Рагьмулу Есингден гелеген ва ач къалмас учун таман чакъы азыгъынг бар. Аявлу Пайхаммарыбыз ﷺ Яратгъаныбызны алдында айрыча ерде ва Есибиз ону бир тилевюн де къабул этмей къоймас. Герти дюньяда Есибиз сагъа яхшылыкъ берсе, ондан шайлы яхшы ва шо гьакъда Аллагьны Элчиси ﷺ тилек этсе къолай”, – деген ой гелди.
Шо ойгъа жаным рази болду ва къаркъарам рагьатлыкъ тапды.
Пайхаммарны ﷺ янына гелгенде, ол магъа:
– Гьей Рабиа, не айтарсан? – деп сорады.
Мен:
– Гьей Расулуллагь ﷺ, женнетде мен сени ёлдашынг болмакълыкъны гьакъында тиле Аллагьдан ﷻ, – дедим.
Пайхаммар ﷺ:
– Бу тилекге ким уьйретди сени? – деп сорады.
Мен:
– Аллагь ﷻ булан ант этемен, бирев де уьйретмеди. Амма сен магъа: “Не сюйсенг тиле”, – дегенде, жаным дюнья яхшылыкълардан тилемеге ёрады. Буса да, шо мюгьлетде магъа гьакъ ой гелди ва шогъар гёре дюнья яхшылыкъдан эсе, ахырат яхшылыкъ артыкъ экени эсиме тюшдю. Шо саялы Есибизден тиле женнетде мен сени ёлдашынг болагъанны этсин деп, – тиледим.
Расулуллагь ﷺ кёп заман бир зат да айтмай турду, сонг:
– Гьей Рабиа, башгъа зат тилемеге сюймеймисен? – деп сорав берди.
Мен:
– Гьей Расулуллагь ﷺ, мен тилегенден дагъы башгъа зат яхшы болмас, – дедим.
Пайхаммар ﷺ:
– Олай буса, Еибизни алдында кёп намаз къылыв булан сен магъа кёмек эт, – деп таклиф берди.
Шу дюньяда Пайхаммаргъа ﷺ къуллукъ этип, ону янындан таймайгъан йимик, женнетде де шо кюйде ону янында болмакъ учун, шондан сонг Яратгъаныбызгъа мен бирден-бир бек ибадат этмеге башладым.
Къатын алывда Пайхаммарны ﷺ кёмеги
Мундан сонг кёп заман гетмей Пайхаммар ﷺ оьзюню янына чакъырып:
– Гьей Рабиа, сен гьали де къатын алмагъанмысан? – деп сорады.
Мен:
– Гьей Расулуллагь ﷺ, сагъа къуллукъ этивден мени не зат буса да айыргъанны сюймес эдим. Ондан къайры, къатын алмакъ учун къалын тёлемекге харжым да ёкъ. Къатыным булан яшамакъ учун гьатта уьюм де ёкъ, – дедим.
Пайхаммар ﷺ бир зат да айтмады. Арадан заман гетип, бир гезик мени гёрюп, ол янгыдан шо соравун берди:
– Гьей Рабиа, къатын алмадынгмы гьали де?
Бу гезик де мен алда йимик жавап бердим.
Амма биразлардан жанымны тамаша гьислер бийледи ва мен оьз-оьзюме: “Балагь болду сагъа, гьей Рабиа. Есим булан ант этемен, шу дюньяда сени учун не зат яхшы экенни Пайхаммар ﷺ сенден яхшы биле. Ол сени гьакъынгда бары да затны биле чи. Аллагь ﷻ булан ант этемен, эгер Пайхаммар ﷺ къатын алмакъны хабарын дагъы да чыгъарса, мен шогъар рази болажакъман”, – дедим.
Шондан сонг биразлардан Пайхаммар ﷺ магъа:
– Гьей Рабиа, гьали де уьйленмедингми? – деп дагъы да сорады.
– Гьей Расулуллагь ﷺ, мен шогъар къаршы тюгюлмен, тек шулай амалсыз гьалдагъы магъа ким гелер?
Пайхаммар ﷺ шогъар:
– Сен шу пелен адамны уьюне бар ва Аллагьны Элчиси ﷺ огъар пелен къызын сагъа эрге бермеге буюрду, дегенни етишдир, – деди.
Уяла туруп шо адамлагъа барып:
– Аллагьны Элчиси ﷺ мени сизге йиберип, пелен къызыгъызны магъа эрге берсин деп буюрду, – деп олагъа билдирдим.
Олар магъа:
– Шу пелен къызнымы? – деп сорады.
– Дюр, – дедим.
Олар сююнюп:
– Аллагьны Элчиси ﷺ савболсун ва ол бизге йиберген адам, сен хош гелдинг. Есибиз булан ант этебиз, Пайхаммар ﷺ сени йибере буса, шолайлыкъда гьажатлыкъ бар, – деди.
Шондан сонг гебин къыйылды.
Пайхаммарны ﷺ янына гелип:
– Мен яхшы адамланы уьюнден гелдим. Олар магъа инанды, арив къаршылады ва мени булан гебин къыйды. Амма гелинге тийишли къалын гьакъны къайдан алайым экен? – деп ойларымны ачыкъ этдим.
Пайхаммар ﷺ Бану Аслам деген мени къавумумну Бурайда ибн аль-Харис дейген бир башчысын чакъырып, огъар:
– Гьей Бурайда, Рабиагъа тарыкъ чакъы алтын жыйыгъыз, – деди.
Шондан сонг, олар айтгъанны этди ва Пайхаммар ﷺ магъа:
– Бар шо адамлагъа ва: “Муна къызыгъыз учун къалын”, – деп айт, – деди.
Мен шолагъа барып, алтынны бердим ва олар: “Шу тамана”, –деп шону сююнюп алды.
Пайхаммарны ﷺ янына гелип:
– Булай асил адамланы бирт де гёрмегенмен. Мен бергенге олар рази къалды ва шо аз буса да, олар бола дегенни билдирди. Гьей Расулуллагь ﷺ, энни тойгъа не этейим? – дедим.
Пайхаммар ﷺ Бурайдагъа:
– Багъыйлы бир мал алмакъ учун бугъар акъча жый, – деп буюрду.
Къавумдашларым магъа бир уллу, мазаллы къой сатып алды ва Пайхаммар ﷺ:
– Айшаны янына бар ва ондагъы арпадан сагъа берсин деп айт, – деди магъа.
Мен Пайхаммар ﷺ кёп сюеген къатынына бардым ва ол магъа: “Муна сагъа челтирибиз, шонда бираз арпа бар. Аллагь ﷻ булан ант этемен, шундан къайры оьзге ашыбыз ёкъ”, – деди.
Шондан сонг, мен арпам ва малым булан гелинни уьюне багъып гетдим. Онда магъа: “Арпаны гьайын биз этербиз. Къойну буса, къавум тиштайпаларынг биширсин”, – деди.
Къавумумда биз къойну сойдукъ ва биширдик. Мен той ашлар онгардым, Пайхаммарны ﷺ да чакъырдым ва ол чакъырывгъа сесленип гелди.
Шондан сонг, Пайхаммар ﷺ магъа Абу Бакрны къырыйында топуракъ гесек савгъат этди. Шолайлыкъ булан мал-матагьым бар болду».
Адил Ибрагьимов