Ажайып иш Есибизге этилеген дуа
Ажайып иш Есибизге этилеген дуа
Маккада ва Мадинада этилген тилеклер тамаша кюйде чалт къабул болагъанны алда да биле эдим. Бу гезик буса, рамазан ай да, жумагюн де къаршы гелди. Дуа нечик тез къабул болагъанны энни оьзюм билмеге сюйдем.
Эртенден тутуп башымда: «Йымышакъ ва бал йимик татли, бек сюеген кабахурмадан ашар эдим», – деген ой бар.
Умраны бары да рукнуларын кютюп битип, ораза ачмагъа заман ювукъ гелген. Арысам да, гёнгюм бек арив ва намаз къылмагъа ер излей туруп бараман. Шу мюгьлетде бир уланъяш алдыма гелип, лап мен сюеген шо кабахурма сортундан бир-нечени узата. Тамаша болгъанлыгъымдан адап къаламан.
«Бигь, мунда гьар заман шолай боламы?» – деп ажайып болдум. Олтурма сюеген ериме багъып бара эдим: Каабагъа ювукъдагъы биринчи къабатдагъы аслу къапу. Ер болмай къалма болагъанны да англайман: ораза ачылагъанда бары да ер тутулгъан буса да, умут уьзмеймен. Ондан къайры, 20 мингге ювукъ абат алып бек арыгъанман, сувсап да дюрмен. Салкъын зем-зем сувдан эки хаба да алып, намаз чакъыргъанча Каабагъа ювукъда ерлешмеге хыялым бар.
Къапуну алдына гелгенде, бек аста барагъан халкъны эс этемен. Булай гьалда ичине гирмеге бажарылмас, деп ойлашаман. Намаз чакъыргъанча беш минут къала. Сув бар ерге етишмеге болмасман деген ой сувсаплыкъны бирден-бир гючлендире. Гьаран барагъан адамланы агъымына къарап: «Гьей Аллагь ﷻ, мунда бир-нече миллион бусурман жыйылгъан ва гьариси Сенден бир зат тилей. Мен буса, эки хаба сув бермекни тилеймен, бир хаба магъа азлыкъ этежек. Балики, сув бермекни гьакъындагъы мени тилевюм шу ерде миллионлар булан этилген оьзге тилевлени арасында сейир болуп къалар», – деп дуа этемен.
Шолай ойлашма ярамайгъанны да билемен: Есибиз бары да затны гёре ва бары да затны эшите ва Ол бажармайгъан зат ёкъ. Инаныгъыз, намаз чакъырма бир минут къалгъанда, ичине гирмеге болдукъ. Гиргендокъ алдыма гелген межит къаравулчу, шо мен баягъы тилеген салкъын зем-зем сувдан эки хаба узата. Бираз алдагъы ойларыма уялдым… Къайда экенимни ва Кимден тилейгенимни нечик унутмагъа болдум?..
Шону булан иш битмеди. Ораза ачгъан сонг, намаз къылып битгенде, таравих намазгъа ерли къалмакъ учун, оьзюме ер тапма сюйдюм. Каабагъа ювукъда ер табылмас деп ойлашдым, къарыш чакъы бош ер къалмагъан. Шо заман, тиштайпалар учунгъу ер ачылгъан деп сёйлей туруп, къырыйымдан эки къыз чабып гетди. Шоланы артындан мен де гетдим ва таянып ял алмагъа болардай там тюпде арив ер тапдым. Гёз алдымда буса, – сыйлы Кааба!
Насип учун дагъы не тарыкъ?
Муна шулай, Яратгъаныбыз бир гиччи ишни де гёрмей къоймай. Муна шулай, Есибиз гьайыбызны эте, аслусу – бир затны да гьисапдан чыгъармай. Аявлу Аллагь ﷻ бютюн инсанланы соравларына жавап бере ва ажайып кюйде дуабызны къабул эте. Бизге буса, чыдамлы кюйде къарама ва шюкюрлюк билдирмеге къала.
