Дуаны гючю
Ассаламу алейкум, аявлу охувчулар. Уьюгюзге яхшылыкъ болсун. Гьарибиз уьстюнлюкге умут этебиз, яхшылыкълагъа гёзюбюз къарай ва муратлагъа етмек учун Яратгъаныбыз Аллагьдан ﷻ тилейбиз.
Дуаны гьакъында газетибизни бу номеринде арив макъала бар, шондан пайда болур деп эсиме геле. Шогъар къошум гьисапда, имам Агьмат ибн Ханбал булан болгъан ажайып ишни гьакъында эсге салма сюйдюм, кёплер шо хабарны эшитгендир. Бир гезик уллу чагъындагъы имам ят шагьаргъа гелгенде, гече турмагъа ер болмай, межитде къалмагъа сюе. Амма къаравулчу, ол ким экенни билмей ва хатир этмей, шогъар межитде къалмагъа къоймай. Бир зат да айтмай, имам межитни канзилеринде сама къалайым деп токътагъанда, къаравулчу ачувланып, Агьмат ибн Ханбалны аягъындан тартып, канзиден тюшюре ва елкесинден тутуп къыргъа ташлай. Къарт адам не этегенни билмей орамда къала.
Шолайлыкъны гёрген, экмек биширеген ерли бир гиши, огъар языгъы чыгъып, ишлейген еринде гече къалмагъа чакъыра. Имам ятып ял ала ва гечени узагъында экмек бишире туруп, ол гиши даим: «Субханаллагь», «Алгьамдулиллагь», «Ля илагьа илла Ллагь», – деп айтагъанын эшите, Аллагьгъа ﷻ бакъгъан юрекни гьис эте.
Тамаша болгъан имам, эртен ол адамгъа: «Айтагъан сёзлерингден пайда гёремисен?» – деп сорай. Экмек биширивчю: «Аллагь ﷻ булан ант этемен, Есим бир тилевюмню де къабул этмей къоймагъан. Амма бир дуам чы яшавгъа чыкъмагъан», – деп мюкюр бола. «Сен сюеген ва Есибиз бермей турагъан шо недир?» – деп имам бирдагъы сорав бере. Экмек биширеген адам: «Мен машгьур имамыбыз Агьмат ибн Ханбалны гёрмеге гьасиретмен», – деп билдире.
Шо сёзлени эшитгенде имам адап къала ва йылама аз къалгъан кюйде: «Менмен имам Агьмат ва сени дуангны къабул эте туруп, Есибиз Аллагь ﷻ какичимден тутуп, сени алдынга ташлады», – дей…
Гёресиз, гьакъ юрекден гелеген дуа нечик натижа бере! Тилейгенде, биз де шолай тилеме герекбиз: шекленмеге, васвас этмеге ярамай. Яратгъаныбыз бары да затны биле, гёре, эшите. Озокъда, биз тилеген гьар дуаны да эшите ва тилегенибизге жаваплана. Жавап ёкъ заманда буса, шону себеби бар.
Бусурман адам, Есибизни пурманы болмаса, бир зат да яшавгъа чыкъмайгъанны биле. Шо саялы Яратгъаныбыздан тилей, алгъыш эте. Биз оьзюбюзге савлукъ, берекет, парахат яшав ва хыйлы оьзге ниъмат бермекни тилейбиз. Олай да, сав бусурман уьммет саялы, шону ичинде ата-анабыз ва къыйынлы гьалгъа тюшгенлер учун гьакъ юрекден тилесек, Яратгъаныбызны жавабы болмай къалмасдыр деп умут этебиз.
