Асал – давои дарди сар

Асал – давои дарди сар

Сарам қариб ки ҳамеша дард мекунад. Чанд маротиба рентген ва ҳатто томографияи компютерӣ кардам, аммо ягон иллати сарамро нишон надод.

 

Бемории саратон надорам, фишори хунам муътадил аст, пас чаро сари ман дард мекунад?

 

Посух

Дарди сар сабабҳои зиёде дорад. Он метавонад натиҷаи асабоният, зарбхӯрӣ ё чалақидани майнаи сар (сатресение мозга) бошад. Одатан духтурҳо тез-тез оббозӣ карда, бо сари тар ба кӯча мебароянд, ки ин боиси шамолхӯрӣ ва дарди сар мегардад. Ман ба шумо чанд давои одиро тавсия медиҳам, ки ҳама намудҳои дарди сарро бартараф карда метавонанд.

 

Нусхаи аввал

Бобуна (ромашка), тухми шибит, бодранҷбӯя ва пудинаи боғӣ аз гиёҳҳои номбурда як қошуқӣ ба термос андохта, аз болояш 800 грамм оби ҷӯшидагӣ резед ва даҳони зарфро маҳкам карда, монед ақаллан як соат истад. Аз ин гиёҳоб дар давоми рӯз чанд маротиба як пиёлагӣ нӯшед, аз дарди сар ному нишоне намемонад.

 

Нусхаи дигар

Дарди сар асари чалақидани майнаи сар дар натиҷаи зарбхӯрӣ ба вуҷуд омада бошад, давои он гарди гул-перга аст. Миқдори истеъмоли перга барои калонсолон 1 қошуқӣ рӯзе се маротиба ва барои кӯдакон рӯзе 3 бор ним қошуқӣ мебошад.

 

Нусхаи сеюм

Вақте бо мақсади оббозӣ кардан ба ҳамом медароед, ба саратон асал молида, то арақ кардани саратон дар ҳамоми гарм нишаста, бо ду даст оҳиста-оҳиста саратонро маҳс кунед, баъдан бо оби гарм саратонро нағзакак шуста, рӯймоли пашмӣ бандед, то шамол нахӯред. Ду-се бор ин амалро такрор карда, гарм печида хоб равед, агар дарди саратон аз хунукӣ бошад, сокит мешавад. Саломат бошед!

 

(«Бахтовар Сафаров»)

2026-08-01 (Сафари соли 1448) №8.


Дин ва арзишҳои милли

Худованд дар Қуръон сураи Ҳуҷурот ояти 13 ба одамон чунин хитоб кардааст: «Эй мардумон, ба дурустӣ ки шуморо аз як марду як зан офаридем ва шуморо ҷамоатҳо ва қабила сохтем, то ин, ки якдигарро шиносед». Ин ояти карима аз мардум даъват ба амал овардааст, ки одамон якдигарро шиносанду...


Дар Русия қоидаҳои нави марбут ба фаъолияти муҳоҷирони меҳнатӣ қабул шуданд

Думаи давлатии Русия қонунеро дар бораи сахттар кардани талабот ба шаҳрвандони хориҷие, ки дар ин кишвар кор мекунанд, дар хониши дуюм ва сеюм қабул кард. Тибқи тағйирот, муҳоҷироне, ки назди шахсони воқеӣ кор мекунанд, бояд пешпардохти андоз аз даромадро анҷом диҳанд. Ҳамчунин онҳо бояд имкони...


Шарм аз гӯшаи имон аст

Бидон, ки аз шартҳои муридӣ пайваста оташдон будани ботини ӯст. Фузайли Иёз (қдс) гуфт: «Панҷ чиз аз нишонаҳои бадбахтӣ аст: сангдилӣ, хушкии чашмон, бешармӣ, рағбат ба дунё ва орзуи дурудароз».   Ва ҳам гуфтаанд, ки чун ҳайбат ва шарм аз банда бирафт, дар вай хайре боқӣ...


Тарбуз давои фарбеҳӣ

Табибон тарбузро беҳтарин ғизои парҳезӣ барои онҳое донистаанд, ки аз фарбеҳӣ азоб мекашанд. Онҳо мегӯянд, ки гирифторони фарбеҳӣ ба осонӣ метавонанд бо истеъмоли тарбуз вазнашонро кам кунанд.   Тарбуз дар таркиби худ 90-95 фоиз об дорад ва он шифобахш аст. Зеро оби тарбуз дистиллатсияшуда...


ЭЪТИМОДЕРО НАШОЯД

Кас наёбад ҳеҷ чиз аз чор чиз, Ёд гир аз носеҳ, эй соҳибтамиз. Нест аввал дӯстӣ андар мулук, Ин сухан бовар кунад аҳли сулук. Сифлаеро бо мурувват нангарӣ, Ҳеҷ бадхӯе наёбад меҳтарӣ. Ҳар кӣ бо моли касон дорад ҳасад, Бӯи раҳмат бар димоғаш кай расад. Он кӣ каззоб аст, мегӯяд дурӯғ, Нест...