ШЕЪР

Хосияти вараъ

Дар вараъ собитқадам бош, эй писар,

Гар ҳамехоҳӣ, ки гардӣ мӯътабар.

Хонаи дин гардад обод аз вараъ,

Лек мегардад харобӣ аз тамаъ.

Ҳар кӣ аз илми вараъ гирад сабақ,

Дур бояд буданаш аз ғайри ҳақ.

Тарскорӣ аз вараъ пайдо шавад,

Ҳар кӣ бошад бевараъ расво шавад.

Бо вараъ ҳар кас ки худро кард рост,

Ҷунбиши оромиш аз баҳри худост.

Он кӣ аз ҳақ дӯстӣ дорад тамаъ,

Дар муҳаббат козибаш дон, не вараъ.

Фоидаи тақво

Чист тақво? Тарки шубҳоту ҳаром,

Аз либосу аз шаробу аз таом.

Ҳар чи афзун аст, агар бошад ҳалол,

Тарки асбобӣ вараъ бошад вубол.

Чун вараъ шуд ёр бо илми амал,

Ҳусни ихлоси туро н-орад халал.

Ногаҳон, эй банда, гар кардӣ гуноҳ,

Тавба кун дар ҳолу узри он бихоҳ.

Чун гунаҳ нақд омадандар ин вуҷуд,

Тавбаи нася надорад ҳеҷ суд.

Дар инобат коҳилӣ кардан хатост,

Бар умеди зиндагӣ, к-он бевафост.

Мазаммати дунёи дун

Бо чӣ монад ин ҷаҳон? Гӯям ҷавоб:

Он ки бинад одамӣ чизе ба хоб.

Чун шавӣ бедор аз хоб, алазиз,

Ҳосиле набвад зи хобат ҳеҷ чиз.

Ҳамчунин чун зиндае афтоду мурд,

Ҳеҷ чизе аз ҷаҳон бо худ набурд.

Ҳар киро будаст кирдорӣ накӯ,

Дирраи уқбо бувад ҳамроҳи ӯ.

Ин ҷаҳонро чун зане дон хубрӯй,

Хешро орояд андар чашми шӯй.

Мардро мепарваронад бар канор,

Макру шева менамояд бешумор.

Чун биёбад хуфта ӯро ногаҳон,

Ногаҳон созад ҳалокаш бегумон.

Бар ту бояд, эй азиз, парҳезгор,

К-аз чунин маккора бошӣ бо ҳазар.

Маърифати оллоҳ таъоло

Маърифат ҳосил кун, эй ҷонӣ падар,

То биёбӣ аз худои худ хабар.

Ҳакр кӣ ориф шуд худои хешро,

Дар фано бинад бақои хешро.

Ҳар кӣ ӯ ориф набошад, зинда нест,

Қурбӣ ҳақро лоиқи арзанда нест.

Ҳар кӣ ӯро маърифат ҳосил нашуд,

Ҳеҷ бо мақсуди худ восил нашуд.

Нафси худро чун бишносӣ, дило,

Ҳақ таъолоро бидонӣ бо ато.

Ориф он бошад, ки бошад ҳақшинос,

Ҳар кӣ ориф нест, гардад носипос.

Ҳаст орифро ба дил меҳру вафо,

Кори ориф ҷумла бошад босафо.

Ҳар кӣ ӯро маърифат бахшад худой,

Ғайри ҳақро дар дили ӯ нест ҷой.

Назди ориф нест дунёро хатар,

Балки бар худ несташ ҳаргиз назар.

Маърифат фонӣ шудан дар вай бувад,

Ҳар кӣ фонӣ нест, ориф кай бувад.

Ориф аз дунё уқбо фориғ аст,

З-он чи бошад ғайри мавло фориғ аст.

Ҳимматӣ ориф бақои ҳақ бувад,

З-он кӣ дар ҳақ фонии мутлақ бувад.