Масъулияти тарбия

Масъулияти тарбия

Эй касе, ки сарпарстии хонаву хонаводаро бар ӯҳда дорӣ, вақте ба масъулияти хеш дар баробари тарбия ва парвариши дурусти кӯдак таваҷҷӯҳ нанамоӣ ва ӯро дар муҳити носозгоре ба ҳоли худ бигузорӣ, бими он меравад, ки ду баробар азоб биниву ба иллати бо зишту бад омехта намудани он ҷавҳари мукарраму шариф мавриди азоби сахте қарор гирӣ ва саҳми муайяне аз он ҷинояти фарогирро насиби худ созӣ.

Масъулияти падару модар ва сойири сарпарастон нисбат ба фарзандон ба ҳадде аст, ки Пайғамбари акрам r як қойидаи асосӣ барои он вазъ намуда, ифодаи он ин аст: Фарзанд бар дини падару модараш парвариш меёбад ва ба ҳадди булуғу ҷавонӣ мерасад.

Пас падару модар барои ӯ ду василаи бисёр муассир ва нерӯманд мебошанд. Имом Ғаззолӣ дар рисолаи худ «Айюҳа-л-валад» гуфтааст: «Дарвоқеъ, маъно ва мафҳуми тарбия ба амали шахси кишоварзе мемонад, ки хорҳову гиёҳони нодаркорро аз миёни кишту зироати худ решакан ва дур месозад то ин, ки рушду нумӯйи он хуб ва беҳтар шавад ва ҳосили бештар диҳад».

Алӣ ибни Абутолиб мегӯяд: «Фарзандони худро босаводу огоҳ ва боадаб кунед, чунки Худованд мефармояд: «Худовандро ибодат кунед ва (ҳеҷ кас) ва ҳеҷ чизеро шарики Ӯ қарор надиҳед ва ба падару модар ва хешовандон некӣ кунед!..». Расули акрам мефармояд: «Дар миёни фарзандони худ адолат ва баробариро барқарор кунед!».

(«Масъулияти тарбия») Тоҳир Ҳақназаров