Имон

Калимаи шаҳодат дар ислом

Калимаи Шаҳодат бояд онро донист. Ба ин калима ҳар одам бояд бовар намояд. Агар то ба ҳол имон наоварда бошад, бояд ҳар чӣ зудтар онро ба забон оварад. “Ман шаҳодат медиҳам, ки ҳеҷ маъбуде ба ҷуз Худо нест ва шаҳодат медиҳам, ки Муҳаммад r банда ва Паёмбари Ӯст».

Асоси имон

Маънои луғавии “Имон” “бовар намудан ба чизест”. Маънои истилоҳотияш –“Имон ба забон иқрор намудан ва ба дил тасдиқу бовар кардан аст, ки Аллоҳ Таъоло Якка ва Ягона ва Муҳаммади Мустафо r Паёмбари барҳақ аст”. Имон ба ду гуруҳ ҷудо карда мешавад:

а) Имони муҷмал – имони умумӣ. Имони умумӣ ин имон овардан ба ҳақиқати дини Ислом буда, одам калимаи “Шаҳодат”-ро арз карда, имони худро ба Аллоҳ Таъоло ва Паёмбари Ӯ Муҳаммад тасдиқ мекунад ва ба ҳама он чизе ки аз Онҳо расида аст, бовар дорад, дар ҳоле, ки ҳанӯз асоси динро намедонад. Ин якумин зинаи имон мебошад. Минбаъд инсон бояд динро омӯзад ва ба ҳар рукни имон муфассал бовар намояд. Ин “Имони тафсилӣ” ном дорад.

б) Имони тафсилӣ – ин имон овардан ба ҳар рукни имон дар ҷудогонагӣ ва муфассал мебошад.

Рукнҳои имон

Дар имон 6 рукн вуҷуд дорад, ки бояд ба ҳар яки он имон овард.

• Боварӣ ба Аллоҳ Таъоло

• Боварӣ ба фариштагони Ӯ

• Боварӣ ба китобҳои Ӯ

• Боварӣ ба фиристодагони Ӯ

• Боварӣ ба рӯзи Қиёмат

• Боварӣ ба тақдири некӣ ва бадӣ ҳама аз Аллоҳ Таъолост ва ба зинда шудан баъд аз марг. Ин рукнҳои Имон дар дуои “Оманту” оварда шудаанд, ки мебояд онро азёд донист: Оманту биллоҳи ва малоикатиҳи ва кутубиҳи ва русулиҳи ва-л-явмил-охири ва-л-қадари хайриҳи ва шарриҳи мина-лЛоҳи Таъоло ва-л-баъси баъдал-мавти ҳаққун.

Ашҳаду алло иллоҳа иллаллоҳу ва ашҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳу. Яъне: “Имон овардам ба Худои Таъоло, ба фариштагони Вай, ба китобҳои Вай, ба Паёмбарони Вай, ба рӯзи Қиёмат ва тақдири некӣ ва бадӣ ҳама аз Аллоҳ Таъолост ва ба зинда шудан баъд аз марг”. “Ман шаҳодат медиҳам, ки ҳеҷ маъбуде ба ҷуз Аллоҳ ﷻ нест ва шаҳодат медиҳам, ки Муҳаммад банда ва Паёмбари Ӯст”.

Инсон аз нуқтаи назари имон

Инсонҳо аз нуқтаю назари имон ба се гуруҳ ҷудо мешаванд: мусулмон, мунофиқ ва кофирон. Мусалмон – ин одамест, ки дар дил бо боварӣ ва бо сухан имони худро ба Худои Ягона - Аллоҳ ﷻ ва ба Паёмбари Ӯ, Муҳаммад ﷺ тасдиқ мекунад. Мусулмон боварӣ дорад, ки ҳар чиро Паёмбар Муҳаммад ﷺ расонидааст, ҳақ аст. Мунофиқ – одамест, ки худро мусулмон муаррифӣ мекунад (масалан, калимаи “Шаҳодат”-ро бо забон меоварад, вале дар дил ба Ислом боварӣ надорад, зеро ки ӯ кофир мебошад. Кофир- одамест, ки бо дилу забон Исломро инкор мекунад.

“Асосҳои ислом”