Таяммум

Таяммум – рўй ва дастонро бо хоки пок молидан аст.

Таяммум кардан чӣ гуна аст:

Дар дили худ гўяд: «Бисми-лЛоҳи-р-Раҳмони-р-Раҳим. Ният кардам пок гардам бо адо намудани таяммум». Ангуштони панҷаи дастонро кушода бо шиддат кафи дастонро ба замини пок гузорад ва нахуст онҳоро ба пеш – аз худ, сипас ба ақиб – ба сўи худ такон диҳад. Он гоҳ кафи дастон ба рўи худ бимолад. Бори дуюм дастонро бар замин зада дастонро баҳар ду оринҷ бимолад. Тартиби таяммум намудан барои мардону занон якзайл аст.

Фарзҳои таяммум:

1) Ният кардан: «Ният кардам таяммум намоям барои вузў (ё барои ғусл ва ё барои хондани намоз)».

2) Ду бор задан: Кафи дастонро ба хоки пок зада онҳоро ба рўй молидан, сипас такроран онҳоро зада бо онҳо дастонро то оринҷ молидан.

Суннатҳои таяммум:

1. Бо суханони «Бисми-л-Лоҳи-рРаҳмони-р-Раҳим» оғоз кардан.

2. Панҷаи дастонро бо ангуштони кушода ба замин ниҳодан.

3. Кафи дастонро дар замин нахуст ба пеш – аз худ, сипас ба ақиб – ба сўи худ такон диҳад.

4. Паёпай ва бефосила анҷом додани корҳоро риоя намояд.

Сабабҳои таяммум кардани шахс:

Ҳар шахс мумкин аст бо сабабҳои зерин баҷои вузў ва ғусл таяммум кунад:

1 – Бештар аз як мил (тақрибан 3032 м) дур будани манбаи об.

2 – Бемор будан.

3 – Мавсими сардӣ.

4 – Хатар аз ҷониби душман.

5 – Миқдори маҳдуди об дар ҳолати набудани манбаи пурра кардани он. Ҳангоми таяммум кардан ангуштарӣ (чалла) ва дастбандҳоро гирифтан ё онҳоро пасу пеш ҳаракат додан зарур аст.

ПОРАЕ АЗ КИТОБИ

«ТАҲОРАТ ВА НАМОЗ»

Тарҷума ва таҳрири

Файзулло Бобоев