32 фарз

Имон (боварӣ доштан) маънои бо дилу ҷон эътиқод кардан ба ҳамаи он чизест, ки Пайғамбар, аз Худои Таъоло ба мо нақл кардааст; ва ҳамчунин имони худро бо калима шаҳодат додан аст.

Асосҳои имон 6 фарз аст:

1 – Имон доштан ба мавҷудият ва ягонагии Аллоҳ.

2 – Имон доштан ба фариштагоне, ки Аллоҳ офаридааст.

3 – Имон доштан ба китобҳое, ки Аллоҳ нозил кардааст.

4 – Имон овардан ба пайғамбарони Аллоҳ.

5 – Имон доштан ба Рўзи Ҷазо ва зинда шудан баъди марг.

6 – Имон доштан ба қазову қадари нек ва бад.

Асосҳои Ислом 5 фарз аст:

1 – Тасдиқи имон – калимаи шаҳодатро ба забон рондан.

2 – Дар моҳи Рамазон рўза доштан.

3 – Ҳар рўз панҷ вақт намоз гузоридан.

4 – Ҳаҷ кардан, агар фарз шуда бошад.

5 – Ҳар сол закот додани тавонгарон.

Фарзҳои таҳорати хурд (шустушў) – вузў 4 аст:

1 – Рўйро як бор шустан.

2 – Дастонро то оринҷ шустан.

3 – Масҳ кардани чаҳоряк қисми сар.

4 – Шустани пойҳо то шитоланг.

Дар таҳорати калон – ғусл 3 фарз аст:

1 – Мазмаза кардани даҳон.

2 – Об ба бинӣ кашидан.

3 – Шустани тамоми бадан, то дар он ҳеҷ ҷои хушк боқӣ намонад.

Дар таяммум (бо хок пок кардан) 2 фарз аст:

1 – Нияти таяммум кардан.

2 – Ду кафро ба хоки пок зада бо он рўйро масҳ кашидан; баъд такроран зада, бо он дастонро то оринҷ масҳ кашидан.

ар намоз 12 фарз (6-то – берун аз намоз, 6-то – дар намоз) аст:

а) шартҳои намоз (фарзҳои берун аз намоз):

1 – Аз ҳадас пок шудан: ба воситаи вузў, ғусл ё таяммум кардан аз нопокии маънавй – ҳадас пок шудан.

2 – Пок кардан аз наҷас: пок кардани бадан, либос ва ҷои намозгузорӣ аз нопокиҳои табиӣ – наҷасҳо.

3 – Сатри аврат: бо либос пўшонидани шармгоҳи бадан. Аврат барои мардон – қисми бадан аз ноф то қисми поини зону, барои занон – тамоми бадан, ба ғайр аз рўй, панҷаҳои дастону пойҳо аст.

4 – Истиқболи қибла рўй овардан ба Каъба аст.

5 – Вақт – гузоридани ҳар як намоз дар вақти муайяншуда мебошад.

6 – Ният – хоҳишу иродаи дохилӣ доштан барои адои намоз аст.

б) Рукнҳои намоз (фарзҳо дар намоз):

1 – Такбири ифтитоҳ (калиди намоз): оғоз намудани намоз бо такбир, яъне «Аллоҳу Акбар» гуфтан.

2 – Қиём: намозро рост истода гузоридан, агар барои ин монеае набошад.

3 – Қироат: хондани сураҳои Қуръони карим дар намоз.

4 – Рукўъ: хам кардани миён.

5 – Суҷуд: сарро хам карда ба замин расонидан.

6 – Қаъдаи ахир: нишастан ҳангоми қироати дуъои «атТаҳийёт» дар охири намоз.

ПОРАЕ АЗ КИТОБИ

«ТАҲОРАТ ВА НАМОЗ»

Тарҷума ва таҳрири

Файзулло Бобоев