ШАБИ МУҚАДДАС ЛАЙЛОТ - УЛ- ҚАДР

Шаби муқаддаси Лайлат-ул-Қадр (шаби Қудрат) тӯҳфаи махсуси Худои таъоло барои муъминон аст.

Дкар Қуръони Карим гуфташудааст, ки ибодат дар шаби Лайлот-ул-Қадр аз ибодати ҳазор моҳа (зиёда аз 80 сол) беҳтар аст.

Дар маҷмӯаи ҳадисҳои Муслим ва Ал-Бухорӣ омадааст: Ҳар кӣ дар шаби Лайлот-ул-Қадр бедор бошад ва ӯро бо хидмати Худованди Мутаол эҳё кунад, бо эътиқод, ки Ӯро барои ин подош хоҳад дод ҳамаи гуноҳҳои қаблии бахшида мешавад.

Паёмбар мегӯяд: “Шаби Қадрро дар яке аз шабҳои тоқи

даҳаи охири Рамазон биҷӯед”. (Бухорӣ,).

Аз ҳадисҳо фаҳмида мешавад, ки Лайлот-ул-Қадр асосан ба яке аз даҳ шаби охири моҳи Рамазон рост меояд ва дар шабҳои тоқи онҳо, яъне рӯзҳои 21, 23, 25, 27, 29 бояд саъйи хосе карда шавад.

Дар шабҳои эҳтимолии Лайлат-ул-Қадр бояд намозҳои қазои ва суннат, Қуръон, зикр бихонад ва инчунин аз Худованди Мутаъол файзу раҳмат талаб кунад барои худ ва барои хешовандон , инчунин барои ҳама одамон. Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) он шаб дуои зеринро мехонданд.

اَللَّهُمَّ إِنَّكَ عُفُوٌّ كَرِيمٌ تُحِبُّ الْعَفْوَ فَاعْفُ عَنِّي

«Аллоҳумма иннака афуввун каримун тӯҳиббул афва фаъфу анни»

Маънояш: «Худоё, Ту меҳрубон ва , бахшанда ҳастӣ, бахшишро дӯст медорӣ, пас маро бубахш».

( Хашияту Тохтови)