Баш мөхәррир сүзе
Хөрмәтле укучыларыбыз!
Һәр алдагысы кебек үк, 2025 елга да шатлык-куанычларның, яңа табышларның күбрәк буласына, кайгы-борчуларның, югалтуларның урап узасына ышанып, аяк бастык.
Әйе, һәр чорның, дәвернең, һәр елның үз шатлыклары-куанычлары, үз авырлыгы, кыенлыгы була. Илебез дә, халкыбыз да соңгы елларда сыналу кичерә. Иң мөһиме: без бергәләшеп шушы сынауларны, авырлыкларны җиңеп чыгарга, сабырлык белән уздырырга тиешбез. Аллаһ Тәгалә Коръәннең «Әл Бәкара» сүрәсендә: «Беркемгә дә көченнән килмәслек нәрсә йөкләмим», – дигән. Безнең дөньяда яшәвебез дә – сынау, сыналу. Нәкъ менә шушындый вакытларда ислам динебез мөселманнарга, милләттәшләргә, халкыбызга терәк, таяныч булып тора.
Дин галимнәре, иманның яртысы – сабырлык, икенче яртысы – шөкер итү, ди. Шөкер итүнең файдасы турында «Ибраһим» сүрәсенең 7нче аятендә хәбәр ителә. Аллаһ Тәгалә: «Әгәр дә сез Миңа шөкер итсәгез, рәхмәтле булсагыз, Мин сезгә нигъмәтләремне тагын да арттырачакмын. Әгәр дә инде сез Миңа шөкер итмәсәгез, Минем биргән газабым бик каты булачак», – дигән. «Локман» сүрәсенең 12нче аятендә Аллаһ Тәгалә: «Кем дә кем Аллаһка шөкер итсә һәм кешеләргә рәхмәтле булса, аның файдасы үзенә әйләнеп кайта», – дигән. Чыннан да, без бүгенге көнебезгә шөкер итеп, Аллаһ Тәгаләгә рәхмәтле булып яшәргә тиешбез.
Безгә бүген үз өстебездә эшләү, үзебезне яхшырту, шул рәвешле җәмгыятебезгә нур тарату мөһим. Кешеләрне игелеккә чакыру – ул барлык пәйгамбәрләр эше һәм һәр кешенең бурычы. Һәр мөселманның да күңелендә игелек ятарга тиеш.
Халкыбызның бөек шагыйре Габдулла Тукайның «Ана догасы» шигыре моңа ачык мисал булып тора:
Менә кич. Зур авыл өстендә чыкты нурлы ай калкып,
Көмешләнгән бөтен өйләр, вә сәхралар тора балкып.
Авыл тын. Иртәдән кичкә кадәр хезмәт итеп арган
Халык йоклый – каты, тәмле вә рәхәт уйкуга талган.
Урамда өрми этләр дә, авыл үлгән, тавыш-тын юк;
Авыл кыръенда бер өйдә фәкать сүнми тора бер ут.
Әнә шул өй эчендә ястүеннән соңра бер карчык
Намазлыкка утырган, бар җиһаннан күңлене арчып;
Күтәргән кул догага, яд итә ул шунда үз угълын:
Ходаем, ди, бәхетле булсайде сөйгән, газиз угълым!
Тамадыр мескинәмнең тамчы-тамчы күзләреннән яшь;
Карагыз: шул догамы инде Тәңре каршына бармас?
Моңарчы динебез безне һәрчак берләштереп, саклап торды, имамнарыбыз, дин галимнәре аны халык күңеленә сеңдерүне тормыш максаты итте. Иң мөһиме – әнә шул бергәлек хисен җуймыйча, бер-беребезнең кадерен, кирәклеген тоеп, сыналуларда сынатмыйча, сыгылсак та сынмыйча, һәркайсыбызның уңышына сөенеп яшик!
Яңа елның тәүге санында күңелегезнең имин булуын, ак ышанычлы һәм якты өметле теләкләрегезнең чынга ашуын телим!
