Дога кылу әдәбе

Дога кылу әдәбе

Һәрбер гыйбәдәтнең башкару әдәбе булган кебек дога кылуның да үз әдәбе бар. Сөекле Пәйгамбәребез галәйһиссәлам өйрәтеп калдырган кагыйдәләргә тукталыйк.

Һәрбер доганы кылыр алдыннан Аллаһы Тәгаләгә мактау-шөкерләр һәм Пәйгамбәребезгә салават әйтелә. Бу хакта Әбу Дауд һәм Тирмизидән килгән хәдистә: “Көннәрдән беркөнне Аллаһның Илчесе галәйһиссәлам мәчеттә бер кешенең Аллаһка дога кылып торганын күрә. Әлеге адәм үзенең догасын Аллаһы Тәгаләне мактамыйча, Пәйгамбәребезгә салават әйтмичә башлый. Шунда Пәйгамбәребез галәйһиссәлдам: “Бу кеше ашыкты !”-, ди һәм бераздан аны Үз янына чакырып ала да түбәндәге сүзләрен әйтә: “Әгәр берәрегез Аллаһы Тәгаләгә дога белән мөрәҗәгать итәргә теләсә, башта Раббысына мактау-шөкерләр әйтсен, аннары Пәйгамбәргә салават әйтсен һәм аннан соң үзенә нәрсә теләсә, шуны сорасын!”

Аллаһу Тәгалә каршында үзеңнең гөнаһлы, хаталы икәнеңне танырга. Ул кушканнарны тиешенчә үтәмәвеңне белдерергә. Сораган чакта басынкылык, буйсынучанлык, өмет һәм курку белән сорарга.

Дога кылганда тәһарәтле булу яхшырак санала, кыйбла ягына карау, кулларны күтәрү тиешле.

Догада даими булу, дога кылудан ялыкмау, кабул булачагына ныклы ышанып сорау ләзем.

Бу хакта Пәйгамбәребез (с.г.с.) түбәндәгеләрне әйткән. “Сезнең берегез дога кылганда “Аллаһым! Теләсәң мине гафу ит, теләсәң миңа мәрхәмәт ит”, - димәсен. Теләгәнен ачык итеп, аңлаешлы тел белән сорасын. Чөнки Аллаһны мәҗбүр итә торган һич бер көч юктыр.