Есибизге узатылгъан къоллар
Гьалиги дюньяда адамлар дыгъарлагъа, бир-бири булангъы байлавлукълагъа ва соцсетлеге таянмагъа уьйренген, тек ажайып гьакъыкъатны эсден чыгъарып къоягъаны, унутагъаны бек яман.
Инсанлардан кёмек излегенче лап башлап алдын Яратгъаныбыз Аллагьгъа ﷻ ялбармакъны гьакъында айтаман. Бу бир асил ёрав йимик чалынмасын, гертиден де, Есибизге алгъыш этмек, Ондан тилемек – гьёкюнчден, гёнгю бузулувдан азат этеген, яшавгъа къаравларыбызны алышдырагъан уллу маънадыр.
Инсан башгъа адамдан кёмек излейгенде, юрегиндеги дертин айтагъанда яда умутларын ачыкъ этегенде, кёбюсю гезик оьзюн англамайгъанлыкъгъа къаршы бола. Гьатта лап ювукъ адамлар ва юреги ачыкълар да къардашын, башгъа инсанны къыйынын англамай, сезмей къалмакъ бар. Шолай неге бола десе, гьар ким яшавгъа башгъа-башгъа кюйде къарай деп англатма ярайдыр. Анлапмы-англамаймы, тек гьар кес башгъа адамны тилевюн оьзюню тарыкъ-гереги булан тенглешдирип, шондан оьзюне пайда бармы, ёкъму деп багьа бере. Шогъар гёре янашыву да шолай боладыр. Амма Есибиз Аллагь ﷻ Оьзюне ялбарагъан бары да инсанны эшите – ичинден юреги булан тилегенни де, гече юхламай, гёзьяш тёгегенни де, авур гьалгъа тюшген мюгьлетдегини де. Яратгъаныбыз инсангъа огъар гертиден де лап тарыкълыны бере. Биз бир-бирде бир затны тилейбиз, тек башгъаны гёребиз, башгъаны алабыз ва сонг-сонг бу алгъаныкъ бизин учун лап тарыкълы болгъан деген ойгъа гелебиз. Шу мюгьлетде бизин учун лап тарыкълы не экенни ва ахыратда не зат пайда гелтирежекни Аллагь ﷻ бек арив биле.
Пайхаммарыбыз ﷺ булай айтгъан: «Ичинде гюнагьы ва къардашлардан айрылыв ёкъ дуа булан ялбаргъан гьар иманлыны тилегине Аллагь ﷻ шу уьч затны бирисин бермей къоймас: яда ону алгъышын къабул этер, яда тилекни гележек герти яшавуна чыгъарар, яда шо оьлчевдеги яманлыкъны ондан тайдырар». Шо заман асгьабалар: «Шолай буса, биз дагъы да кёпню тилежекбиз», – деген. Пайхаммар ﷺ: «Аллагьда ﷻ – дагъы да кёп бар», – деп билдирген (Агьмат).
Муна булайлыкъда Есибиз Аллагьны ﷻ тетиксиз уллу гьакъылыны ажайыплыгъы билине: Ол биз сюйгенибизге гёре бермей, бизин учун гьакъ герти не пайда бола буса, шогъар гёре бере.
Яратгъаныбыз Аллагьдан ﷻ тилейгенде, биз янгыз сюйгенибизни алып къалмайбыз, биз Есибиз булангъы аралыгъыбызны беклешдиреген болабыз. Шондан къайры, биз Аллагьутааладан гьасил экенибизге мюкюр болабыз ва натижада ругь парахатлыкъгъа етебиз. Неге тюгюл, къолларыбыз Яратгъаныбызгъа тилек булан узатылгъанда, олар бош къалма кюй ёкъ – шо къоллар бу мюгьлетде де, даимликде де не зат булан толмагъа яхшы буса, шону булан толмай къалмажакъ!
Къапулары даим ачыкъ Есибизге, рагьмулугъуну дазусу ёкъ Аллагьыбызгъа ﷻ ва жавабы уллу маъналы Яратгъаныбызгъа гьарибиз ялбармагъа уьйренейик. Амин.
