Къачан да шюкюрлюк гьалда турмакъ
Къачан да шюкюрлюк гьалда турмакъ
Таза гьава, ичмеге сув, ашамагъа аш, баланы парахат юхусу, къардашлар-къурдашлар, аявлу ожакъ, гьар гюнлюк иш ва шолай хыйлы оьзге яхшылыкълар гьакъда ойлашабызмы экен? Тамаша бар шолай ниъматланы даим эсге гелтирип болсакъ. Бар-барлыгъыбызны хадирин билип, бизге шоланы берген Есибизге шюкюрлюк этебизми экен? Яратгъаныбыз айлана якъны бар этген ва инсан урлукъгъа яшавлукъ берген. Шолайлыкъны англап, разилик билдирмек лап ери болмасмы дагъы?
Юреклер даим сокъур къалмай, бир мюгьлетде ажайып гьал гелип, разиликни нюрю бийлеп, Есибиз Аллагьгъа ﷻ гьар берген-бергени саялы шюкюрлюк этеген болмакъ бар чы кимге де. Рагьмулукъну сезеген болмакъ, тийишли шюкюрлюк этмеге бажармакъ – адам учун насипдир. Биз шу дюньяны, гьатта оьз яшавубузну да яратмагъанбыз. Гьалиги девюрде не тамаша онгайлыкълар ва гьар-тюрлю техника алатлар бар, тек бир адам да гиччинев жан-жаныварны яратмагъа болмас, огъар жан салмагъа бажармас. Биз къоллайгъан умуми ниъматлар Есибизни бизге бакъгъан рагьмулугъундан ва сюювюнден геле. Биз буса, шо савгъатланы тийишли кюйде къабул этип, шолар саялы шюкюрлюк этмеге герекбиз.
Бар заманда хадирин билип болмакъ агьамиятлы, тас болгъанны артындан гьёкюне турмай. Масала, пандемияны заманы кёплеге шюкюрлюк этмеге уьйретди. Азмы эди арабызда къыргъа чыгъып, толу кюйде гьавада тыныш алмагъа гьасиретлилер? Енгил кюйде тыныш алмагъа болмакъ уллу ниъмат экенни шолай вакътилерде билди кёплер. Яшавубузну гьар мюгьлети де лап шолай къыйматлы! Аявлу, бусурман къардашлар, шюкюрлюк этейик, шогъар уьйренейик ва уьйренчикли болайыкъ. Разилик билдиривню уьч даражасы бола: 1.Есибиз берген бары да ниъматланы сезип, юреги булан абурламакъ. 2.Шюкюрлюкню сёз булан билдирмек. 3.Шюкюрлюкню яхшы иш этив булан билдирмек. Башгъача айтгъанда, биринчи даража – юрек булан шюкюрлюк ва рази къалывну сезмек бола. Сонг шо шюкюрлюкню биз тилибиз булан беклешдиребиз. Уьчюнчю даража – яхшы ишлерибиз булан Аллагьгъа ﷻ шюкюрлюк этегенибизни гёрсетебиз. Булай алгъанда гьар гюнюбюз шюкюрлюкден башланмагъа герек. Юхудан айынып, гёзлерибизни ачгъанда: «Альгьамдулиллагь», – деп айтып турсакъ, гюн шондан башлангъан болур.
Сонг сав гюнню узагъында шо сёзлени такрарлайбыз: ашайгъанда, ичегенде, опуракъ гиегенде ва шолай гьар гезиклерде. Шолайлыкъ булан, адамны яшаву даим шюкюрлюк этив булан байлана. Биз айлана якъдагъы затлардан – гюнешден, айдан, булутлардан, янгурдан, гьавадан, авлакълардан, оьсюмлюклерден, жан-жанывардан, оьзенлерден, денгизлерден ва оьзге шо кепдеги хыйлы ниъматлардан пайда алабыз. Шолар барысы да бизге Есибиз берген савгъатлар! Шо ажайып къыйматлыкъланы гёре, биле туруп, гьакъылы бар инсан шолар саялы шюкюрлюк этмей нечик бола?! Шо саялы, барыбызгъа да чакъырыв этемен: юрегибиз, тилибиз ва яхшы ишлерибиз булан Яратгъаныбыз Аллагьгъа ﷻ шюкюрлюк билдирейик. Шюкюрлюк – гюнагь иш этмекден сакъланыв да дюр. Ибадатыбызны камил этмек шюкюрлюк булан да байлавлу. Оьзюмден башлап, барыбызгъа да гьакъ кюйде шюкюрлюк этегенлерден болмагъа ёрайман.
САИДА ИБРАГЬИМОВА
