Аллергия. Роҳҳои халосӣ аз он кадом аст?

Аллергия – ин вокуниши масъунияти бадан буда, дар ҳолатҳои ногувор ба вуҷуд меояд. Яъне ҳангоми истеъмоли маводҳои нодуруст ё дорувориҳои пастсифат метавонад ба вуҷуд ояд. Аллергия – ин аксуламалиорганизм мебошад.

Аллергия намудҳои зиёд дорад, ба монанди ғизоӣ, доругӣ, аз таъсири газидагии ҳашарот, ҳайвонҳо, аз чангу ғубор, офтоб ва ғайраҳо.

Ҳеҷ гоҳ гуфта наметавонем, ки ғизои истеъмолкардаи мо метавонад ба роҳатӣ ба организми мо ворид шуда, аксуламале нишон надиҳад. Вале таҷрибаҳо нишон додаанд, ки организм дар баъзе ҳолат нисбати оддитарин ғизои истеъмолшуда, ба монанди сабзавот, ғизоҳои тезтайёр, маҳсулоти ширӣ аксуламал нишон диҳад.

Аллергия ё аксуламали организм аз маводҳои доругӣ, пас аз истеъмоли ин ё он дору ба вуҷуд меояд. Қайд кардан бамаврид аст, ки як номгӯи дору наметавонад ба як гуруҳ таъсири якхела расонад ва ё безарар бошад. Дар ин сурат бояд эҳтиёткор буд ва дар хонаҳои хеш нӯшдоруҳоеро, ки зидди аллергия ҳастанд ва ҳолатҳои ногуворро ба зудӣ бартараф мекунанд, нигоҳ доштан муфид аст.

Нуқтаи дигар ин аст, ки аллергия танҳо хоси калонсолон набуда, дар кӯдакон низ дида мешавад. Чун кӯдакон бештар ба ҳар ҷойҳо даст мерасонанду ашёҳоро ба даҳон мегиранд, ё ин ки ягон ҳашарот ё ҳайвони заҳрнок мегазад ва онҳо бештар ба ин ҳолат дучор мешаванд, яъне аксуламали организм бештар дар пӯсташон пайдо мешавад. Дар ҳар кӯдак метавонад аллергияи гуногун пайдо шавад, масалан, дар баданаш хоришак пайдо шавад, сару рӯй ва тамоми баданаш варам кунад, табларза азият диҳад. Ҳамаи ин нишонаҳои аксуламали организм аст, ки дар натиҷаи ин ё он ҳолати зикргардида пайдо мешавад.

Мутаассифона, аксари одамонро вохӯрдан мумкин аст, ки аллергияи мавсимӣ азият медиҳад ва ҳатто дар чангу ғубор низ худро нороҳат ҳис карда, атса мезананду оби бинӣ ва чашмонашон ҷорӣ мешавад. Албатта ин ҳолат шахсро нороҳат месозад ва мехоҳад ҳарчи зудтар аз чунин вазъият раҳо ёбад. Барои ин ба духтури аллерголог муроҷиат кардан муҳим аст ва доруҳои рафъкунандаи ин бемориро истеъмол намудан муфид мебошад.

Айни замон кам касоне ҳастанд, ки дар дохили нақлиёт ё истгоҳҳо сулфа накунанд ё атса назананд. Ин ҳолат низ давраи муайяни худро дошта, дар ҳавои сард бештар хурӯҷ мекунад. Чунин нафарон низ бояд ба саломатии худ диққати ҷиддӣ диҳанд ва доруҳои зидди аллергикиро истифода баранд.

Нуқтаи дигар ин аст, ки занҳои ҳомиларо низ ин ҳолат нигарон кардааст. Аз рӯи далелҳо ҳар як сеюмин зани ҳомила дучори аллергия мешавад, ки онро тағйирёбии гармонҳо меҳисобанд. Чун давраи ҳомилагӣ давраи хеле нозук аст, тавсия медиҳем, ки ҳамаи маводҳои доругиро бо тавсияи духтури минтақавиятон мувофиқа карда, баъдан истеъмол намоед.

Якчанд сабабҳои пайдо шудани аллергия вуҷуд доранд, ки яке аз онҳо ирсӣ мебошад. Зиёд шудани бемориҳои аллергикӣ аз таъсири муҳити атроф буда, ғизои носолим, ҳолати ҳаяҷонӣ, аз ҳад зиёд истифода кардани маводи доругӣ сабаб шуда метавонад.

Аз ин рӯ, кӯшиш кунед, ки тибқи меъёрҳои қабулшуда ғизои солимро истеъмол намоеду доруҳоро дар асоси таъиноти духтур истифода баред, то худу фарзандонатонро аз бемориҳои гуногуни аллергикӣ нигоҳ доред.