Вақтҳои бузургро зоеъ накунед
Вақтҳои бузургро зоеъ накунед
Азизон ва хонандагони арҷманд. Имрӯз ки мо дар моҳи Раҷаб ҳастем ва дар омад омади моҳи мубораки Шаъбон қарор дорем ва мо бояд фазилати ин моҳҳои муборакро донем.
Дар ҳақиқат моҳи Раҷаб ва Шаъбон қадру манзалати бузуpгe доранд. Дар бораи фазилати моҳи Раҷаб дар саҳифаи 5-уми овардаем. Яке аз фазилатҳои ин моҳи Шаъбон ин аст, ки дар шаби 14-ум ба 15-уми ин моҳ шаби Бароат аст. Мувофиқи матлаб аст, ки чанд сухане аз фазилати ин шаби муборак нависем. Дар ин шаб амалҳои беҳтарин монанди зиндадории тамоми шаб, бедор намудани аҳл, кўшишу ҷаҳд дар анҷоми амалҳои нек, намозҳои таҳаҷҷуд, нафл, зикр, дуъо ва фазилати қироати Қуръон, баён мекунем дар саҳифаи ҳаштуми моҳнома.
Вақте фаҳмидем, ки ин шаби беҳтарин аст, бояд чунин бошад, ки мо дар ибодат кўшиши бештаре дошта бошем ва ин вақти қимати худро зоеъ нагардонем. Ин шаб шаби бахшиши гуноҳҳо ҳисобида мешавад.
Аллоҳ таъоло мефармояд: “Оё ҳастанд онҳое, ки мағфирати гуноҳ металабанд? Ман онҳоро мағфират мекунам. Оё ҳастанд онҳое, ки сарват мехоҳанд? Ман ба онҳо сарват медиҳам. Оё ҳастанд бемороне, ки шифо мехоҳанд? Ман шифояшон медиҳам. Агар талаб дошта бошед, талаб кунед. Ман онро иҷро мекунам”. (Ибни Моҷа).
Ба ростӣ, ки бештари мардуми мо аз манофеъи хеш ғофиланд ва шабҳояшонро ба гуфтугузорҳои бефоида ва сайругашт дар хиёбонҳо ва нишастан дар нишастгоҳҳо мегузаронанд ва мо бояд дар ин ду моҳ ба моҳи мубораки Рамазон таёри бинем. Мақсади мо огоҳ намудани шахсонест, ки ин вақтҳои бузургро зоеъ мекунанд. Парвардигоро бар ҳамаи мо тавфиқи амалҳои солеҳро ато бифармо. Омин!
