Нақши дуо дар зиндагии мо
Нақши дуо дар зиндагии мо

Хонандагони азиз! Дуо муҳимтарин василаи робитаи инсон бо Аллоҳ мебошад. Ҳеҷ фарди мусалмоне аз асари равонӣ, иҷтимоӣ ва тарбиявии дуо бехабар нест, зеро инсон барои тақвияти иродаи хеш ва бартараф сохтани нороҳатиҳои худ ба такягоҳе муҳтоҷ мебошад, ки ӯро ёрӣ ва мадад намояд ва он ҳамоно Парвардигори пок аст, ки ба воситаи дуо ниёзи бандаро бартараф месозад. Яке аз ибодатҳои муҳим ва боарзиш ин дуо аст, ки ба воситаи он банда битавонад бо Парвардигори худ робитае барқарор намуда, шукронаи неъматҳои бешумори Ӯро ба ҷо биорад ва ба ҳамаи шахсоне ки дар зулму шиканча қарор доран дуои хайр бихонад.
Имрӯз, хонандагони зиёд бо мо савол медиҳанд, ки чӣ тавр ба мардуми ҷабрдидаи Фаластин дасти ёрӣ дароз кард. Беҳтарин дастгирӣ ба ин мардуми минтақаи Газаи Фаластини зери зулму шиканча қарор дошта, ин дуои хайр кардан аст.
Агар мо дар масъалаи дуо каме дақиқ бинигарем, мебинем, ки ҳамаи мавҷудоти рӯи олам дар ҳоли дархост аз Аллоҳ мебошанд. Худованд мефармояд: «Ҳар ки дар осмонҳо ва замин ҳаст, аз Худо суол мекунад. Ҳар рӯз Худо дар коре аст». Сураи «Раҳмон»; ояти 29.
Дуо силоҳу такягоҳи инсон аст, ки ба василаи он банда иродаи хешро тақвият мебахшад. Аммо чи басо шайтон ин силоҳро бар зидди инсон ба кор мебарад. Банда бояд ба зоти пок муноҷот ва арзи ҳоҷат кунад, ҳоҷатҳои худро бо Ӯ дар миён гузорад, зеро байни Худованду банда ҳеҷ ҳиҷобе нест ва Ӯ ба ҳар дил ва ҳар забоне огаҳ аст. Ҳар кас дар ҳар ҷо хоҳад, метавонад бо Парвардигори худ розу ниёз кунад.
Хонандагони азиз! Шумо метавонен дар бораи фазилати дуо дар саҳифаи 5-ум бихонед.