Сабру шикебоӣ ба мақсад мерасонад
Сабру шикебоӣ ба мақсад мерасонад
Меҳмони навбатии гўшаи «Маслиҳати хушдоман» модари азиз, сокини деҳаи Қалъаи Нави шаҳри Роғун Бегова Оишамоҳ мебошанд. Меҳмони азизи мо ҳаштоду як сол дошта, таҷрибаи бойи зиндагӣ андўхтаанд.
Ба модари гиромӣ саволи мо чунин аст:
– Барои аз вайроншавӣ нигоҳ доштани оилаҳои ҷавон чӣ бояд кард?
– Насли мо урфу одат ва анъанаҳои аҷдодиро пос медоштанду дар оғози ҳар кор ба ҳамин расму оин такя карда, кор мекарданд. Шояд аз ҳамин хотир солҳои пеш вайроншавии оилаҳо кам ба мушоҳида мерасид.
«Ҷомаи бомаслиҳат кўтоҳ намеояд» мегуфтанд гузаштагони мо ва дар оғози ҳар кор аз калонсолони авлоди хеш маслиҳат мепурсиданд.
Ман гуфтаниям, ки пеш аз он ки духтар ё писари худро хонадор карданӣ мешавед, бояд таҳу тўшаи тарафи қудошавандаро омўзед. Аз оилаи солиму хуштарбия гирифтани келин ё домод шарти аввали издивоҷ аст.
Бисёриҳо бар он назаранд, ки муҳаббат барои издивоҷ он қадар зарур несту баъди хонадоршавӣ он маънии худро гум мекунад, аммо ин хел нест. Агар домод ё арўс зебову хондагиву ҳунарманд бошанду ба якдигар маъқул не, хатари вайроншавии оила мавҷуд аст. Пеш аз тўй ба ҷавонон фаҳмонидан лозим аст, ки зиндагӣ пур аз камбудиву пастиву баландист, танҳо дасто ба даст ва бо кумаки якдигар ин монеаҳоро метавонед бартараф намоед. Ба хотири як камбудии кўчак ҷангу ҷанҷол бардошта, зиндагии якдигарро заҳр накунед, дилатонро сиёҳ насозед, зеро гоҳе дигар пайванд намудани дили шикаста душвор мешавад. Дар оила дилмондагӣ ки шуд, ҳурмату эҳтиром аз байн меравад.
Дар баъзе ҳолатҳо вайроншавии оилаҳои ҷавон бо дахолати калонсолон сурат мегирад, ки ин хеле бад аст. Калонсолонро лозим аст, ки роҳбалади оилаҳои ҷавон бошанд, на тамошобину эродгир. Замони ҷавонии худро ба ёд биёранд, чӣ камбудиҳо доштанд, ба онҳо хушдоманҳояшон чӣ гуна муносибат мекарданд? Яъне, танҳо бо гузашти синну сол одам сабуру ҳунарманду пандпазир мегардад.
Худи ҷавонон ҳам набояд ҳар гапу корро баҳона карда, ҷангу ҷанҷол кунанд. Бо сабру шикебоӣ ба мақсад хоҳанд расид.
«Пресса.тж»
