Уңышка ирешүнең сере нидә?
h3>Адәм баласы бу дөньяда вакытлыча, бары тик кунак кына. Ул дөньяга үз ихтыяры белән килмәгән кебек, киткәндә дә үз ихтыяры белән китә алмый. Шулай булгач, ул тормышын нәфес теләкләренә һәм шәһвәтләренә таянып үткәрергә тиеш түгел, аның моңа хокукы юк. Кеше бу дөньяга Аллаһның әмере белән килде һәм киткәндә дә Аның әмере белән китәчәк. Әгәр ул Аллаһның әмерләре буенча яшәсә, уңышка ирешә. Безнең яшәешебез – Аллаһка гыйбадәт кылу һәм Аңа итәгать итү. Тормышыбызның максаты – Аллаһны зекер итү.
Әгәр берәүне түрә янына чакырсалар, ул бу түрә каршында үзен әдәпле тота, аңа ошарга тырыша. Кыямәт көнендә Аллаһ Тәгалә каршында без дә шулай ук басып торачакбыз. Бу дөньядагы гомер – ул Аллаһ Тәгалә белән очрашуга әзерләнү өчен бирелгән.
Коръән Кәримдә әйтелгән: “Әгәр берәү Раббысы белән күркәм хәлдә очрашырга теләсә, яхшы гамәлләр кылсын, Аллаһка ширек кылмасын” (әл-Кәһеф сүрәсе, 110 аят)
Аллаһ Тәгалә адәм баласын бар кылганда, аның күңеленә яхшылыкны да, яманлыкны да салды. Шулай ук, уңышка ирешү юлы бары тик яхшылык юлы гына булуын да белдерде. Кеше изгелек, тәкъвалык юлын сайласа, ул уңышка ирешкән булыр. Яманлык юлын сайлаучы һәлак булыр. Мөэмин кешенең күңелендә яхшылык белән яманлык арасында, ягъни тәкъвалыкның куәте белән шайтан һәм аның юлдан яздырырга тырышуы арасында даими көрәш бара.
Без шайтанны күрмибез, ул гәйбәт, ялган сөйләүче бәндәләр, залим кешеләр аша да тәэсир итә ала. Андый кешеләр шайтанның ярдәмчеләренә әвереләләр. Белепме, белмичәме, алар башкаларны туры юлдан яздыралар.
Золымга каршы торучы көчләр – ул изге гамәл кылучыларның, изгелеккә, тәкъвалыкка өндәүче-ләрнең бәрәкәтенең көче һәм куәте. Мондый юлны сайлау уңышка илтә, ә инде гөнаһлы юл югалтуларга китерә. Бу ике юл һәркемгә дә билгеле.
Аллаһ Тәгалә Коръән Кәримдә әйтте: “Без кешене бер тамчы катнашмадан яраттык һәм аны ишетүче һәм күрүче иттек. Без аңа юлларны күрсәттек, ул шөкер итүчеләрдән булырмы яисә имансызлардан булырмы”. (әл-Инсан сүрәсе, 2-3)
Аллаһ Тәгалә шушы ике юлны аермачык итеп күрсәтте, Кыямәт көнендә берәү дә белмәдем дип әйтә алмый. Шулай ук Аллаһ Тәгалә хакыйкатьне безнең күңелебезгә салды. Күзләребезне ачып күңелебез түренә карасак, кальбебез безнең кем булуыбызга шаһитлык бирә. Кальбне берничек тә алдап булмый. Без башкалар каршында күрмәмешкә салына алабыз, әмма кальб – ул безнең хакыйкый асылыбызны күрсәтүче көзге. Аллаһ Тәгаләне алдап булмый, чөнки Ул безнең кальбебездә ни булганын Белүче.
