Кеше ике әйбердән тора: тән һәм җан
Тән – ул өй кебек, җан – бу өйнең хуҗасы. Тән – ул кеше үзе түгел, ә җан исә тән эчендәге чын кеше. Тән балчыктан тора, ә җан – Аллаһның теләге белән бар булган бер мәхлук... Бу ике әйбер бергә кушылгач кеше була.
Тәннең формалашу урыны
Ана карыны – ул тәннең формалашу урыны. Әгәр бер баланың тәне карында яхшы үсмәсә, ул бу дөньяга килгәч дөрес формалаша алмый. Мәсәлән, әгәр бала туганда ук сукыр булса, табиплар никадәр генә тырышсалар да, бу балага күз ясап куя алмыйлар.
Әгәр баланың бармаклары юк икән, табиплар бу очракта аңа бармак ясый алмыйлар. Табиплар фикеренчә, әгәр ана йөкле булганда карындагы балада берәр кимчелек калса, ул аны бу дөньяда камилләштерә алмас.
Шәхеснең тәрбияләнү урыны
Шулай ук дөньядагы һәм Ахирәттәге урыны. Җир “карыны” шәхесне үстерү урыны – аның гадәтләре, тәртибе, идеяләре һәм характеры. Әгәр характерында берәр кимчелек калса, аны Ахирәттә төзәтеп булмый.
Нәкъ менә шуның өчен дә бу дөньяда үткән вакытның әһәмияте бик зур. Гомер кыска, әмма әһәмиятле булу ягыннан караганда, ул бик кыйммәт!
