Дахыл
Дахыл
Адәм маса архасында отуруб пул сајырды. О гәдәр башы гарышмышды ки, һәтта сәјдән дилинин уҹуну чыхарды. Оғлан сиккәләри јығынлара гојур, кағыз пуллары тәзәдән сајырды. Бу пулу о, артыг бир илдир ки јығырды, инди јахшы мәбләғ јығылмышды. Әввәлләр о, өзүнә конструктор (мүхтәлиф шејләр дүзәлтмәк вә ја тикинтиләр тикмәк үчүн хүсуси материаллардан ибарәт ушаг ојунҹағы) алмаг истәјирди. Сонра пневматик түфәнҝә јығмаға башлады. Сонра велосипед алмаг гәрарына ҝәлди. Инди исә смартфон алмаг истәдијирди.
Һесабламаларын нәтиҹәләринә ҝөрә ајдын олду ки, лазыми мәбләғ топланыб. Демәли, телефон алмаг вахтыдыр. Анҹаг бирдән Адәмин пуллара һејфи ҝәлди. Әлбәттә, смартфон да истәјирди. Ахы, оғлан артыг јени дәбли мобил телефонла синфә неҹә ҝәләҹәјини, синиф јолдашларынын ону неҹә әһатә едәҹәјини, алдығы мала неҹә һејран олаҹагларыны вә һәсәд апараҹагларыны тәсәввүр едирди.
Белә хәјаллар гәлбини хошлугла исидирди. Анҹаг оғлан дахылын бошалаҹағыны тәсәввүр едән кими севинҹи јох олду. Тамамилә. Адәм баша дүшдү ки, белә узун мүддәт топладығы пуллардан ајрылмаг истәмир. Оғлан фикирләшиб алмалы шеји тәхирә салды вә пул јығмаға давам етди.
Өзүнүн ҝетдикҹә ағырлашан дахылы һаггында дүшүнмәк Адәм үчүн хош иди. Она елә ҝәлирди ки, пул ону башгаларындан даһа јахшы едир, сәрвәт сајәсиндә истәдији һәр шеји алар. Онларла бирликдә өзүнү ваҹиб һисс едирди. Анҹаг Адәм пулу јалныз хәјалларында хәрҹләјирди, әслиндә исә һәтта бир рублдан белә ајрылмырды.
Пула севҝи онда ҝүндән-ҝүнә бөјүјүр вә ҝүҹләнирди. Оғланда даһа чох пул јығмаг, варланмаг еһтирасы ојанды. Дахыл онун ән јахшы досту олду. Адәмдән она нә һәдијјә верәҹәјини сорушанда, оғлан пул истәмәкдән утанмырды. Вахт кечдикҹә исә онлары истәјиб алмаға башлады.
Әввәлҹә ана вә атадан, сонра нәнә вә бабалардан, сонра гардаш вә баҹылардан, сонра да достларындан, синиф јолдашларындан. Она көмәк үчүн мүраҹиәт едәндә - өдәниш тәләб едирди. Һәр шеј үчүн! Һәтта ев ишләриндә вә ја мәктәбдә ев тапшырыгларында көмәк үчүн.
Оғлан һәтта мәктәбдә наһар үчүн верилән пулу да ҝизләдирди. Тезликлә Адәмин досту галмады. Ушаглар һәр гәпик үстүндә титрәјән адамла дост олмаг истәмирдиләр. Анҹаг бу, Адәми аз нараһат едирди, онун фикри јалныз пулдан иди. О, санки думан ичиндә јашајырды, башында јалныз неҹә пул газанмаг, һарада гәнаәт етмәк, јенә кимдән истәмәк барәдә фикирләр долашырды...
Оғланын валидејнләри, әлбәттә ки, ондакы дәјишикликләри ҝөрдүләр. Ону баша салмаға чалышдылар, амма һеч нә көмәк етмирди.
Беләҹә јашајырды, бир дәфә јатыб сонра бирдән хошаҝәлмәз һиссләрдән ојанана гәдәр. Һәр тәрәфдән ону нәсә басырды, гаранлыг вә боғунту иди. Оғлан горхду. Тәрпәнмәк истәди, амма баҹармады! О, бармагларыны тәрпәтди вә дәрһал дәһшәт ичиндә пулун алтында басдырылдығыны баша дүшдү!
Онун севимли сиккәләри вә пул кағызлары алтында! Онлар ону о гәдәр сыхырдылар ки, Адәм нә јериндән тәрпәнә, нә нормал нәфәс ала, нә дә көмәјә чағыра билирди. Дәһшәт оғланын әл-голуну бағламышды! Садәҹә горхунҹ бир јуху олдуғуна үмид едәрәк ҝөзләрини јумду. Вә һәр шеј дәјишди.
Оғланын нәфәс алмағы асанлашды, пулун итдијини баша дүшдү. Адәм раһатҹа ҝүлүмсәди вә ҝөзләрини ачды. Анҹаг әтрафа баханда тәбәссүм үзүндән итди... Ахы, инди о, одлу дивар гаршысында дајанмышды. О гәдәр јахын ки, аловун истисини һисс едирди. Јахында исә гарагабаг ҝөзәтчиләр уҹалырды.
