Биз өвладларымызда кимләри бөјүдүрүк?

Биз өвладларымызда кимләри бөјүдүрүк?

əvvəli qəzetin ötən sayında

Арвад әр үчүн – ән јахын адамдыр. Онунла јатаг јерини бөлүр, она өвладлар доғур, она бахыр, јемәјини һазырлајыр, онун палтарыны јујур, онун кәдәр вә севинҹинә, уғур вә мәјуслуғуна шәрик олур. Вә ондан јахын һеч ким ола да билмәз.

Бурада баша дүшмәк лазымдыр ки, оғланларымызын үрәјиндә валидејнләрин өз јери вар, вә биринҹи јери тутмаг иддиасында олмаг лазым дејил. Бу саат аиләни доландырмагдан башга оғлунузун бүтүн гајғысыны онун арвады чәкир, вә она һамыдан јахындыр. Оғлунуза олан севҝидән ҝәлининизи дә севин. Һәм дә гызларымызын әрләриндән демәк истәјирәм. Онлар да киминсә оғулларыдыр.

Онларын анасы да истәјир ки, оғлунун гајғысыны чәксинләр, ону севиндирсинләр, мүмкүн гәдәр әзизләсинләр, дадлы јемәкләр һазырласынлар. Евдә һәмишә тәмизлик, палтарлар јујулмуш, үтүләнмиш олсун. Лакин, чох тәәссүф ки, бу ҝүн чох надир һалларда гызы аилә һәјатына һазыр әрә верирләр. Чох вахт гызлар чох шеји баҹармырлар вә ја баҹармаг истәмирләр. Өзүнүз дејин. Биз белә ҝәлинләри истәрикми? Хејр.

Мән һесаб едирәм ки, инсан ҹинсијјәтиндән асылы олмајараг һәр шеји баҹармалыдыр: һәм хөрәк биширмәји, һәм палтар јумағы, һәм дә тәмизлик ишләрини ҝөрмәји. Арвад хәстәләнә биләр, вә онда нә? Әриндән башга ону ким једиртәр? Әлбәттә, Исламда гадын чох јүксәк дәрәҹәјә маликдир, о, чох шејләри еләмәли дејил. Амма... Биз ҝөрәндә ки, бүтүн ҝүнү ајаг үстә олараг әр ишдән јорғун, аҹ ҝәлиб, биз нашүкүр олмаз вә она демәрик: “Өзүн јемәк һазырла, мән борҹлу дејиләм!” О, тәкҹә өзү үчүн дејил, һәм дә арвады, ушаглары үчүн дә ишләјир. Вә о гәдәр ишләмәјә борҹлу дејил ки, ҝүндә газананы сизә бир һәфтәјә чатсын.

О, тәкҹә бу ҝүнә чатан јемәк үчүн ишләјә биләр, анҹаг о, бүтүн ҝүнү ишләјир ки, сизин һеч нәјә еһтијаҹыныз олмасын. Сојугда вә истидә, исти хөрәк јемәдән ишләјир ки, онун аиләси јахшы долансын. Вә буна ҝөрә миннәтдар олмаг, әрин зәһмәтини гијмәтләндирмәк лазымдыр. Әнәсдән t нәгл олунур ки, Рәсулүллаһ r демишдир: “Аллаһ мөмин арвад верән шәхсә артыг онун дининин јарысына көмәк етмишдир. Онда гој о, дининин галан јарысында мүттәгилик (Аллаһдан горхмаг) ҝөстәрсин”, (Бәјһәки, Шүаб әл-иман”, 5101; Әл-Һаким, “Әл-Мүстәдрәкәла әссәһиһәјн”, 2681) Јахшы өврәтдә ҝөр неҹә бөјүк бәрәкәт ҝизләнир.

Әринин неҹә аиләси үчүн чалышдығыны ҝөрән арвад да гој чалышсын ки, һәлә лап астанадан әри дадлы хөрәјин ијини һисс етсин, евдә о, раһатлыг вә сәлигә тапсын, онун палтары асылганда јујулмуш вә үтүләнмиш асылсын. Әрләр вә өврәтләр, бирбиринизи разы един, чалышын, галан ишләрдә исә Аллаһ сизә көмәк олар. Һөрмәтли валидејнләр! Ҝәлин өз језнә вә ҝәлинләримиздә аиләнизин дүшмәнләрини дејил, оғул вә гызларымызы ҝөрәк. Өвладларыныза баша салмаға чалышын ки, јахшы әр-арвад олмаг неҹә дә ваҹибдир.

Онлара јахшы рәфтары гијмәтләндирмәји өјрәдин. Өз мүдриклијинизлә бөлүшүн. Онлара данышын ки, аиләнизин јашамаг һүгугу олмаг үчүн нә гәдәр сәбир, дөзүм вә зәһмәт ҝөстәрмисиниз. Аилә һәјатына ујғунлашмаға, јахшы арвад вә әр, ана вә ата олмаға онлара көмәк един, чүнки өвладларын һәр шеји јахшы оланда үрәк сакит, раһат олур. Өвладларыныз һәлә әр-арвад, ата вә ана олмамышлар, буна ҝөрә дә дүзҝүн мәсләһәтләриниз вә һәјат тәҹрүбәнизлә онларын һәјат јолуну ишыгландырын.

ХӘДИҸӘ ГРИГОРЈЕВА