Табобати захми меъда бо давоҳои халқӣ

Табобати захми меъда бо давоҳои халқӣ

Ман қариб 10 сол захми меъда дорам. Панҷ сол пеш дар ҳолати вазнин маро ба беморхона бурданд. Хунравӣ қариб ҷони ҷавонамро рабуда буд, вале табибон қариб маро муолиҷа намуда, захми меъда ва рӯдаи 12 ангуштаамро шифо бахшиданд.

 

Пас аз ин як соли дароз парҳез кардам. Ҳолам хуб шуда буд, вале баъди се сол беморӣ аз нав хурӯҷ кард. Шароити имрӯза ба ҳама маълум, буҳрони иқтисодӣ ҳар як оиларо фарогир аст. Пул надорам, ки дар беморхона хобида табобат бигирам. Аксар вақт дар сомонаи шумо табиби машҳури мардумӣ Садриддиншоҳ Насриддиншоев ба табибон маслиҳатҳои муфид медиҳанд. Ман ҳам бо умед муроҷиат намудам, ки шояд ин марди донишмнад ягон усули табобати халқии захми меъдаро мегӯянд.

СИРОҶИДДИН, аз Бохтар Посухи Садриддиншоҳ Ҷалолӣ: - Дар муолиҷаи захми меъда ва рӯдаи 12 ангушта нақши аз ҳама муҳимро парҳез мебозад. Аз хӯрдани ғизоҳои сахт, бирёнӣ ва тезу тунд худдорӣ намуда, тавсияҳои моро иҷро кунед, албатта шифо меёбед. Инак, чанд даво барои дарди шумо! Давои аввал 50 гр решаи гиёҳи ширинбӯяро дар 1 литр об муддати 10 дақиқа ҷӯшонда, сипас оташро хомӯш намоеду монед 6 соат истад. Пас аз 6 соат онро ба андозаи ним истаконӣ рӯзе 3 маротиба пеш аз хӯрок ё 1 соат пас аз истеъмоли таом нӯши ҷон намоед. Давои дуюм Дар мавриди захми меъда ва рӯдаи 12 ангушта осонтарин роҳи табобат он аст, ки ҳар саҳар пеш аз ношто як қошуқ асали тоза хӯрда, давоми 1 соат ягон чизи дигар нахӯранд. 40 рӯз ё ақаллан 1 моҳ ҳамин амалро ҳар субҳ иҷро кунед, пурра шифо меёбед. Давои сеюм Рӯз дар миён 20 гр барги тозаи газнаро дар ним литр об муддати 10 дақиқа ҷӯшонда, дар давоми 48 соат онро бинӯшед. Касоне, ки аз захми меъда азоб мекашанд, ҳамчунин бояд рӯзе 3 маротиба 1 қошуқӣ шираи барги зуф хӯрад. Шираи гиёҳи мушхор низ муфид аст. Ҳангоми хурӯҷи дарди меъда 1 соат ё ним соат пеш аз хӯрок 1 қошуқ равғани ангат хӯред.

2026-07-01 (Муҳаррами соли 1448.) №7.


Раҳимов муаллифи голи 1100-уми “Истиқлол” дар Лигаи олӣ шуд

Нимҳимоятгари дастаи «Истиқлол”-и Душанбе Муҳаммадҷон Раҳимов номи худро дар таърихи бошгоҳ бо ҳарфҳои заррин сабт намуд.   Бино ба иттилои ТВ “Варзиш”, голе, ки Раҳимов дар дақиқаи аввали вақти иловагии қисми якуми бозӣ муқобили дастаи “Истаравшан” ба...


Саволу ҷавоб

Ман дар Русия муҳоҷирам. Ҳамсарам рўзе аз ман нопурсида ба хонаи волидонаш меравад. Ман инро шунида ҷанҷол кардам, баъдан гуфтам, ки “агар аз ин пас нопурсида рафтӣ, се талоқат мекунам ё се талоқ ё се талоқатро медиҳам”. Дар хотир надорам, ки кадом яке аз ин лафзҳоро гуфтаам. Ҳамсарам...


Одамон аз дӯстӣ ёбанд бахт...

Ҳамасола 30-юми июл ҳамчун Рӯзи байналмилалии дӯстӣ таҷлил карда мешавад.   Рӯзи байналмилалии дӯстӣ соли 2011 бо қарори Маҷмаи умумии Созмони Милали Муттаҳид расман эълон гардид. Ҳадафи асосии ин рӯз таҳкими сулҳу субот, мубориза бар зидди хушунат, густариши ҳамдигарфаҳмӣ ва тарғиби...


Ғазалиёти Саъдӣ Шерозӣ (Саъдӣ – паёмбари ғазал)

Мусаллам аст, ки то Саъдӣ, яъне то асри XIII жанри ғазал дар адабиёти мо буд. Ин анъанотро Муслиҳиддин Саъдии Шерозӣ давом дод ва боз бо навовариҳои худ ғазалро болу пари тоза бахшид ва шуҳрати онро ба арш расонд. Ба ҳамин хотир, ҳанӯз дар асри XV азамати Саъдиро дар ин ҷода бузургон эътироф карда,...


Хушуъ дар намоз

Намоз робитаи Худованд бо бандагон аст. Қуръони карим ба се чизи бисёр муҳим ва қобили тааммул дар намоз, яъне хушӯъ, пойбандӣ ва давомнокӣ ишора фармудааст: «Мӯъминон растагор шуданд, онҳое, ки дар намозашон хушӯъ доранд» (сураи «Мӯъминун» оятҳои1-2).   «Ва...