Васиятномаи Имоми Аъзам ба шогирди Абўюсуф

Васиятномаи Имоми Аъзам ба шогирди Абўюсуф

Васиятномаи Имоми Аъзам ба шогирди Абўюсуф

Боре Имоми Абўҳанифа пас аз он ки дарк намуд шогирди барўмандаш Абўюсуф ба синни рушд расида, ахлоқу кирдораш бисёр некў ва дилпазир гардидааст ва дар талаби илм ҷиддӣ ва кўшо аст, ин чанд васиятро ба вай тақдим фармуд:

1. Ба ҳокими вақт эҳтиром бигузор ва шахсияташро бузург шумор, дар ҳузури ў аз дурўғгўӣ бипарҳез.

2. Ҳар гоҳ дидӣ қабл аз ту яке аз уламо, ки ту ўро намешиносӣ, пеши ҳоким аст, ту худро ақиб бикаш ва дар чунин маҷлисе ҳозир машав, чунки агар ту аз он олим дар илму манзилат камтар бошӣ, мумкин аст нодониста худатро аз ў бартар бидонӣ, дар натиҷа ў ба ту осеб бирасонад ва агар ту аз вай олимтар ва бартар бошӣ, мумкин аст дар назди вай ночизу ҳақир шавӣ, дар натиҷа аз чашми султон бияфтӣ.

3. Дар ҳузури мардум ҷуз он чи аз ту мепурсанд, ҳарф назан.

4. Ба хусус дар бораи муомилот ва тиҷорат ҳаргиз пеши авом суҳбат макун, то гумон накунанд, ки ту ба моли онҳо чашм дўхтаӣ ё ин ки майли ришват гирифтан дорӣ.

5. Дар назди мардуми авом наханд.

6. Беш аз ҳад ба бозор марав.

7. Бо бузургсолон дар роҳ якҷо марав, чунки агар онҳоро аз худ пеш гузаронӣ, арзиши илмият коста мегардад ва агар худ аз онҳо пеш гузарӣ, ба мақому ҳайсияти худат латма ворид мешавад, зеро онҳо аз ту бузургсолтаранд ва Пайғамбар e фармудаанд: «Касе ба бузургсолони мо эҳтиром ба ҷо наорад ва бар хурдсолони мо шафқат накунад, аз мо нест». (Тирмизи)

8. Ҳеч гоҳ бар сари роҳ манишин ва агар маҷбур шудӣ, ки беруни манзилат бинишинӣ, пас дар масҷид бинишин.

9. Бар дари дуконҳо манишин.

10. Дар бозор ва масҷид чизе махўр.

11. Аз обҳое, ки бар сари роҳҳо гузошта шудааст ва аз дасти касоне, ки бар сари роҳҳо истодаанд ва ба мардум об медиҳанд, об махўр.

12. Ҳеч гоҳ абрешим ва дигар порчаҳои гаронқиматро напўш ва зевар истифода набар, чунки истифодаи ин гуна чизҳо ба такаббур вомедорад.

13. Дар бистари хоб бо ҳамсарат зиёд ҳарф мазан, магар ба андозаи зарурат.

(Маҷмуъаи васиятҳои Имоми Аъзам Абўҳанифа)

Таълиф: Муфтӣ Муҳаммад Ошиқи Илоҳии Баландшаҳрӣ

Тарҷума: Абдуллоҳи Ҳайдарӣ

2026-09-01 (Рабиул аввали соли 1448) №9.


10 фоидаи оббозӣ ба саломатии инсон

Фасли тобистон фаро расида, ин шабу рӯзҳо соҳили дарёву рудхонаҳо ва нуқтаҳои махсуси оббозӣ пур аз одам аст. Албатта оббозӣ дар ҳавои гарм ба тану ҷони кас роҳат мебахшад, вале бархе бар он назаранд, ки бар асари оббозӣ инсон ба бемориҳои гуногун гирифтор мегардад. Ин андеша то куҷо ҳақиқат...


Паҳлавонони тоҷик дар Чемпионати ҷаҳон оид ба гӯштингирӣ соҳиби 12 медал шуданд

Паҳлавонони тоҷик дар рӯзи охири Чемпионати ҷаҳон оид ба гӯштингирӣ, ки рӯзҳои 15–16 август дар Душанбе баргузор шуд, 5 медали дигар ба даст оварданд. Ҳақназар Назаров дар вазни то 86 кг ва Комроншоҳи Устопириён дар вазни то 95 кг медали тилло гирифтанд. Шарифҷон Назриев дар вазни беш аз 95...


ҲАҚИҚАТИ НАФСИ АММОРА

Чун шутурмурғе шинос ин нафсро, Не кашад бору на парад бар ҳаво. Гар бупар гӯияш, гӯяд уштурам, В-ар ниҳӣ бораш, бигӯяд тоирам. Чун гиёҳи заҳр рангаш дилкаш аст, Лек таъмаш талху бӯяш нохуш аст. Гар ба тоъат хонияш, сустӣ кунад, Лек андар маъсият ҷусти кунад. Нафсро он беҳ, ки дар зиндон...


Моҳи мавлуди босаодат – моҳи сафо ва муҳаббат

Эй номи Ту беҳтарин сароғоз Бе номи Ту нома кай кунам боз.   Инак моҳи мавлуди гиромии Паёмбари азимушшаън саллаллоҳу алайҳи ва саллам фаро расид. Мавлуди он нафаре, ки Ҳабиби ҳазрати Ҳақ аст ва маҳбуби дилҳои муъминон. Он вуҷуди азизе, ки хушбахтии уммат хушбахтии ӯ буд ва растагории онҳо...


Се медали Тоҷикистон дар қаҳрамонии каратеи Осиёи Марказӣ

Дастаи мунтахаби Тоҷикистон дар 11-умин қаҳрамонии каратеи WKF-и Осиёи Марказӣ, ки дар шаҳри Актауи Қазоқистон баргузор шуд, соҳиби се медал, ду тилло ва як нуқра гардид. Ба иттилои тими мунтахаби каратеи Тоҷикистон, Муҳаммад Мирзозода дар вазни то 55 кг ва Алишер Султонов дар вазни то 60 кг...