Тазкияи нафс

Тазкияи нафс

Бидон, ки нафсро ҳиҷоби зулмонӣ бошад ва барои расидан ба раҳоии нафс аз ҳиҷобҳо роҳи муҷоҳида бо он ва мухолифат бо онро пеш гирад. Асли муҷоҳида ва мояи асосии он боздоштани нафс аз чизест, ки ӯ ба онҳо унс гирифта, ҳамеша бар хилофи хоҳиш амал кардан аст.

Гумон мабар, ки тазкияи нафс аз роҳи ақл муяссар мегардад, чунонки файласуфон гумон мекарданд. Тазкияи нафс чун дармони баданҳост. Ҳамчунонки ба бемор иҷозат дода нашуда, ки даворо истеъмол кунад, магар зери назорати пизишки ҳозиқи соҳибтаҷриба дар муолиҷа, тазкияи нафс ҳам муяссар намегардад, магар зери назорати паёмбар, ё валие соҳибтаҷриба дар ин кор. Барои ислоҳи он ба ҷуз ислоҳи қалб, ки ба манзилаи шоҳ аст, чораи дигаре вуҷуд надорад, зеро то шоҳ ислоҳ нагардад, раиъят ислоҳ нашавад.

Дар ҳақиқат, амри нафс ва дармони он амрест душвор, ки ба як бор имкон надошта, балки ин корро такрор ба такрор мебояд анҷом дод. Он ба ҷонвари саркаше монанд аст, ки танҳо бо лаҷом ром шавад.

Калиди сегона барои тазкияи нафс.

Нафс ба се чиз хору фармонбар шавад: Аз ин ҷумла яке манъи шаҳвати он аст. Вақте ки алафи ҷонвари саркаш кам шуд, вай нармрафтор мегардад, ҳамчунин нафс хор мегардад, агар аз чизе, ки рағбат дорад, боздошта шавад. Дуввум, ба он бор кардани тоатҳо, зеро ҷонвари саркашро чун алаф кам шавад ва бар бораш афзуда шавад, хору залил мегардад, неруяш заиф мешавад ва рому фармонбар мегардад.

Нафс ҳам чунин аст. Сеюм, аз Худои азза ва ҷалла алайҳи он кумаку ёрӣ бихоҳӣ ва ба даргоҳи Худо зориву тазарруъ намоӣ, то алайҳи он туро мадад расонад, зеро онро Ӯ офаридааст ва Ӯ таоло ба он ва ба аҳволи он донотар аст.

Бидон, ки Худои таоло ба мо роҳи муҷоҳида бо нафс ва равиши тазкияи онро хабар дода, баён кардааст. Агар пизишке кофир туро аз лазизтарини таомҳо огоҳ кунад, ки он ба бемориат зарар дорад, ту аз он даст боздошта, онро тарк менамоӣ ва бо нафсат дар он муҷоҳида меварзӣ. Оё сухани паёмбарон, ки бо муъҷизаҳо таъйид шудаанд ва сухани Худои таоло дар китобҳои нозилкардааш аз таъсири сухани пизишки кофир, ки аз рӯйи тахмину гумон ва нуқсони ақлу қусури илм ба ту хабар медиҳад, назди ту таъсири камтар доранд?! Кош медонистам, ки оё шиддати дарду ранҷи худдорӣ аз шаҳватҳо бештару тӯлонитар аст, ё дарду ранҷи сӯзиш дар оташи табақаҳои дӯзах?!

ПОРАЕ АЗ

«БОҒҲОИ АХЛОҚИ НЕКУКОРОН»

Муаллиф шайх Аҳмад пир

ибни Муҳаммад Абдуллоҳ

2026-09-01 (Рабиул аввали соли 1448) №9.


10 фоидаи оббозӣ ба саломатии инсон

Фасли тобистон фаро расида, ин шабу рӯзҳо соҳили дарёву рудхонаҳо ва нуқтаҳои махсуси оббозӣ пур аз одам аст. Албатта оббозӣ дар ҳавои гарм ба тану ҷони кас роҳат мебахшад, вале бархе бар он назаранд, ки бар асари оббозӣ инсон ба бемориҳои гуногун гирифтор мегардад. Ин андеша то куҷо ҳақиқат...


Тозаги дар ахлоқи пайғамбар ﷺ

Дини мубини Ислом асрҳо пеш барои тозагӣ ва солимии ҳам бадан ва ҳам рӯҳ таъкид кардааст ва дар ин мавзуъ қоидаҳо ва ҳукмҳои ҷиддиеро пешниҳод намудааст. Ҳамаи ин қоидаҳо ҳифзи саломатии инсонро мавриди ҳадаф қарор додаанд.   Дини Ислом тозагиро яке аз заруратҳои имон ҳисобидааст. Аввалин...


Моҳи мавлуди босаодат – моҳи сафо ва муҳаббат

Эй номи Ту беҳтарин сароғоз Бе номи Ту нома кай кунам боз.   Инак моҳи мавлуди гиромии Паёмбари азимушшаън саллаллоҳу алайҳи ва саллам фаро расид. Мавлуди он нафаре, ки Ҳабиби ҳазрати Ҳақ аст ва маҳбуби дилҳои муъминон. Он вуҷуди азизе, ки хушбахтии уммат хушбахтии ӯ буд ва растагории онҳо...


Фазли некухулқӣ

Худованд ﷻ хулқи Паёмбарро ﷺ ба таври алоҳида қайд кард ва онро бо бузургиву азамат тавсиф намуд, чунонки Қуръонро бо сифати «азим» васф кард, то огоҳ намояд, ки хулқе, ки Паёмбар ﷺ бар он аст, ҷомеъи ахлоқи писандида мебошад ва дар он шукри Нуҳ, хуллати 1 Иброҳим, ихлоси Мӯсо,...


7 ҷудокор. Чаро федератсия онҳоро аз муҳориба маҳрум кард?

Комиссияи интизомии Федератсияи ҷудои Тоҷикистон 7 паҳлавони маъруфи кишварро барои 4 моҳ аз ширкат дар тамоми мусобиқаҳо маҳрум кард. Инҳо Сомон Маҳмадбеков (-81 кг), Темур Раҳимов (+100 кг), Обид Ҷебов (-66 кг), Абдуллои Ориф (-73 кг), Умедҷон Раҷабов (-90 кг), Виктория Киселёва (+78 кг) ва...