Təmiz bir gənc və bağdakı alma hekayəsi

Bir gənc təsadüfən bir alma bağının yanından keçərkən, şiddətli aclıqdan bir alma yedi. Evə qayıdanda vicdanı onu danladı. Ertəsi gün bağ sahibini tapdı və dedi:

— Dünən aclıqdan taqətdən düşmüşdüm, bağından xəbərsiz bir alma yedim. İndi isə səndən halallıq istəyirəm.

Bağ sahibi dedi:

— Vallah, sənə haqqımı halal etmirəm! Mənim haqqım qiyamət günü Allah yanında sənin qarşında olacaq!

Gənc çox yalvardı, amma o kişi razı olmadı. Sonra bağ sahibinin evinə qədər getdi, qapıda gözlədi. Namaza çıxanda ona dedi:

— Mən sənin bağında işləyim, heç bir muzd almadan, amma sən mənə halal et!

Bağ sahibi dedi:

— Halal edərəm, amma bir şərtlə: qızımla evlənəsən! O, kor, kar, lal və iflicdir. Razısansa, halal edirəm.

Gənc dedi:

— Qəbul edirəm.

Bir neçə gündən sonra toy oldu. Gənc evə daxil olanda qızını gördü: o, ay kimi gözəl, sağlam və füsunkar idi. Qız gülümsəyərək dedi:

— Mən harama baxmaqdan koram, haram söz danışmaqdan lal, haramı dinləməkdən kar, harama getməkdən iflicəm.

Və əlavə etdi:

— Atam mənim üçün saleh bir ər axtarırdı. Sən isə bir alma üçün belə Allahdan qorxdun, halallıq istədin. Atam dedi: “Bir alma üçün qorxan, mənim qızımdan da qorxar.”

Onlar evləndilər. Bir ildən sonra o qadın bir oğul dünyaya gətirdi.

O oğul kim idi, bilirsinizmi?

İmam Əbu Hənifə.