Аллаһ кимин тәрәфиндәдир?
Аллаһ кимин тәрәфиндәдир?
Бу јахынларда мән ики гадын сөһбәтинин шаһиди олдум. Онлардан јашҹа кичији јашҹа бөјүјүнә өз әриндән шикајәтләнирди.
Гыз бојаларла онун хасијјәтини тәсвир едир, ичкијә мејлиндән вә даһа уғурлу гардашлары кими ишләмәк истәмәдијиндән ҝилејләнирди. Бурада гејд етмәк лазымдыр ки, сөһбәт едән гадынларын ҝејими тәвазөкар кими гәбул едиләндән чох узаг иди. Онлардан биринә Аллаһын бәхш етдији башысојуг вә ҝәзәјән кишини гынајараг онлар белә дејирдиләр: “Үмумијјәтлә о, неҹә белә едир? Бах нә демәкдир – адам Аллаһдан горхмур! Гијамәт ҝүнүндә ҝүнаһларына ҝөрә неҹә ҹаваб вермәк һаггында һәтта дүшүнмәк истәмир. Гој Аллаһ онун ҹәзасыны версин вә ҹәһәннәм сакини етсин...”.
Мән отуруб онлара гулаг асыр вә дәһшәтҹәсинә сөһбәтә гошулуб сорушмаг истәјирдим: онлар өзләри Аллаһ-Tәаладан горхурлармы? Мәни һәдсиз дәрәҹәдә о тәәҹҹүбләндирирди ки, бу гадынлар сәмим-гәлбдән һесаб едирдиләр ки, Аллаһ онларын тәрәфиндәдир. Онларын нитгиндә башга тәәссүрат јарада билән һеч нә јох иди. Өз ҝүнаһларындан тәәссүфләнмәк јох иди, јалныз мүгајисә етмә, гаршыгојма вар иди: белә јахшы гадына белә пис әр дүшүб вә о, еләси-беләсидир, Јарадан гаршысында мәсулијјәтдән һеч дә горхмур. Бу гадынлара елә изаһ етмәк истәјирдим ки, онларын тәкҹә Рәббиндән горхмајанлар кими ҝејинмәси аздыр, онлар һәлә гејбәт дә гырырлар, өзү дә елә бәрк ки, онларын јанында олан һәр кәс ешидә билир!..
Аллаһ Елчиси ﷺ исә бизә гејбәтин ајдын тәјинини вермишдир. “Сиз гејбәтин нә олдуғуну билирсинизми?” – бир дәфә сорушду о. (Сәһабәләр) дедиләр: “Аллаһ вә Онун Рәсулу даһа јахшы билир”. Онда о, деди: “Бу, сәнин гардашыны онун хошуна ҝәлмәдији илә јада салмагдыр”. (Бир нәфәр) сорушду: “Бәс гардашымда мәним дедијим һәгигәтән варса, онда неҹә?” Пејғәмбәр ﷺ ҹаваб верди: “Әҝәр сәнин дедијин онда варса, демәли, сән онун гејбәтини едирсән, әҝәр онда сән дејән јохдурса, она бөһтан атырсан” (Мүслим).
Бәс Рәббиндән горхан гадынын ҝејими неҹә олмалыдыр?
Гуранда дејилиб: “Ја Пејғәмбәр! Зөвҹәләринә, гызларына вә мөмин кишиләрин өврәтләринә де ки, чаршабларыны өртсүнләр” (Гуран, 33:59) “Гој онлар ҝөзәлликләрини ачыб ҝөстәрмәсинләр...” (Гуран, 24:31).
Буна әсасән мән белә нәтиҹәјә ҝәлдим ки, садәҹә олараг мән мүтләг бу гадынлара сөһбәтдә хатырланан әр кими онларын Аллаһдан вә Мәһшәр ҝүнүндә мәсулијјәтиндән горхмадыгларыны ҝөстәрим вә онлара ҝөстәрим ки, онлар Онун гәзәби алтындадырлар. Мән артыг буну демәк истәјирдим ки, бирдән... өзүмдә планларымы дәјишән шеј ҝөрдүм. Ҝөрдүм ки, онлары мәзәммәт едәрәк мән отуруб өзүм һаггында јахшы фикирдәјәм, даһа јахшы олдуғума әминәм, она әсасән ки, мәним хариҹи ҝөрүнүшүм онларын ҝөрүнүшүндән фәргләнир, дилим исә һал-һазырда һеч кимин гејбәтини еләмир. Белә олду ки, онларын гынадығы киши, - тәнбәл сәрхош, онлар – тәвазөсүз деди-годучу, мән исә – ловға вә мәзәммәт едәнәм. Аллаһ кимин тәрәфиндәдир? Бизләрдән ким Гијамәт ҝүнүндән горхмалыдыр? Ајдындыр ки, ҝүнаһ иш ҝөрән, Аллаһын гәзәби алтында олан.
Гурани-кәримдә Јарадан белә бујурур (2:160): “Төвбә едиб, әмәлини дүзәлдиб һәгигәти изаһ етмәјә башлајанлар истисна олмагла. Мән онларын төвбәләрини гәбул едәрәм, чүнки мән – төвбәләри Гәбул едәнәм, Мәрһәмәтлијәм”. Белә чыхыр ки, бүтүн варлыгларын Јараданы төвбә едәнләр вә јахшылыға доғру дәјишәнләрин тәрәфиндәдир.
Мүнагишәләрдә тез-тез белә олур ки, бири о бирисинин ҝүнаһыны вә ја нөгсаныны ҝөстәрир, ҹавабында исә “бәс сән өзүн!” алыр. Бу “бәс сән өзүн” һәр кәсдә һәмишә кифајәт гәдәр вар. Оппонентин һагсызлығы дујғусу бизә там әсассыз олараг шәхси јахшылыг һисси верир. Вә бу хош јанлышлыгла силаһланараг биз баррикаданын о тәрәфиндә оланлары һәдәләмәјә атылырыг - шәхси һәјатымызын һәгигәти ола биләҹәк шејлә һәдәләмәјә. Ҹәһәннәмлә һәдәләјәндә өзүнүзү јохлајын, тәфтиш един: бәлкә сиз өзүнүз дә башгасыны ҝөндәрдијиниз јердән о гәдәр дә узагда дејилсиниз? Сизи инҹидәнин башына Аллаһ гәзәбинин дүшмәсини арзулајанда әввәлҹә һеч олмаса әмин олун ки, Аллаһ-Tәала сизин тәрәфиниздәдир. “Аллаһдан горх” – дејәркән әввәлҹә бу сөзләри өз гәлбинизә үнванландырын вә өзүнүһесабат кечирин. Сонра Онун сизин тәрәфиниздә олмасынын әсассыз, дәлилсиз олмамасы үчүн сәбәбләр јарадын.
“Аллаһ јолунда ианә верин вә өзүнүзү мәһвә мәһкум етмәјин. Вә јахшылыг един, чүнки Аллаһ јахшылыг едәнләри севир” (Гуран, 2:195).
Вә һәтта бундан сонра да јенә һәр һалда Ондан горхун, вә шүбһәниз олсун ки, Онун габағында тәмизсиниз. Чүнки Аллаһдан горхмаг – биздә һәмишә олмалы шејдир.
“Һәгигәтән Аллаһ мүттәгиләри (Ондан горханлары, мөминләри, диндарлары) севир” (Гуран, 9:7).
“Рәббинизин мәғфирәтинә (бағышланмасына) вә ҝенишлији ҝөјлә јер үзү гәдәр олан, мүттәгиләр үчүн һазырланмыш Ҹәннәтә дүшмәјә тәләсин” (Гуран, 3:133).
Олдуғум вәзијјәтдән мән белә дәрс алдым вә Аллаһ наминә сизинлә бөлүшмәк истәдим.
