Фикирләшин, һәлә ки ҝеҹ дејил...
Аллаһын ады илә динимиздә аз әһәмијјәти олмајан шејләри унуданларын һамысына хатырлатмаг истәрдим. Биз нә едириксә, истәр биләрәкдән олсун ја јох, һәтта дүшүнмәдән ҝәлән фикирләримиз, бунларын һамысыны мәләкләр јазыр. Биз һара ҝетсәк, нә етсәк вә нә һагда дүшүнсәк дә, һәмишә онларын мүшајиәтиндәјик. Бүтүн јахшы вә пис әмәлләримизи онлар јазыр, вә Гијамәт Ҝүнү һәр шејә ҹаваб вермәлијик. Чохлары билир, лакин әмәл китабыны јахшы әмәлләрлә долдурмаға сәј ҝөстәрмирләр. Буну билиб јеринә јетирмәдијимиз үчүн биздән икигат сорғу-суал олаҹагдыр.
Өзүнү ҹәзадан неҹә горумалы? Аллаһ-Тәаланын әмрләрини јеринә јетирәрәк, өһдәмизә дүшән вәзифәләри унутмајараг вә өзүнү (кичик вә бөјүк) ҝүнаһлардан сахлајараг биз Аллаһын ﷻ мәрһәмәтинә вә Онун ﷻ ризасына лајиг ола биләрик. Ҝүнаһ ҝәтирән сөзләрдән ҹидди сурәтдә өзүнә нәзарәт едәндә горунмаг олар.
Бизим мәшум дүшмәнимиз – шејтан, инсанда һәмишә зәиф јер ахтарыр ки, она тохунсун, вә онда биз өзүмүз дә билмәдән онун тәсири алтына дүшүрүк.
“Инсан ҝүнаһларынын ән чоху онун дилиндәндир”. Әсас вәзифәмиз – сонра ҹәза ҝәтирән сөз вә фикирләрдән чәкинмәкдир. Бу, бир нөв өз үзәриндә ишләмәјә бәнзәјир. Вә бу иш өзүмүздә тәмкин вә диггәтлији инкишаф етдирмәјә көмәк едир.
Әҝәр истәр-истәмәз бејнимиздә пис фикир јаранарса, бу, шејтанын һијләсиндән, фитнәсиндән башга һеч нә дејил. Мүгавимәт ҝөстәрмәк үчүн ҝүҹ тапараг, бу фикрин ағлымыза, сонра исә гәлбимизә үстүн ҝәлмәсинә јол вермәјәрәк инсан өзүнү зәрәрдән горуја биләр. Вә әҝәр дилимиздән чыхмаға она имкан вермәсәк. Бир шеји дүшүнмәздән, сөјләмәздән вә ја етмәздән әввәл һәмишә онун нәтиҹәләрини хатырлајаг. Мәләкләр һәмишә јанымыздадыр, онлар јатмырлар. Һәр шеј јазылаҹагдыр. Вә Гијамәт Ҝүнү ҝәләндә нәјисә дәјишмәк артыг ҝеҹ олаҹагдыр.
Дүшүнүн, һәлә ки ҝеҹ дејил...
