Шүкр немәтләри артырыр
Бөјүк Аллаһ-тәала бизә сајсыз-һесабсыз немәтләр вермишдир.
Һәтта өмрүн о вахтларында, бизә елә ҝәләндә ки, Бағышлајан бизи нәдәсә мәғмун етмиш ја да нәјисә азалтмышдыр, һәјат һаггында дүшүнәрәк, хәлг олунмушлары мүшаһидә едәрәк биз чох асанҹа јәгин едә билирик: бизә вериләнләр - немәтләрин әлимиздән алынмыш һиссәсиндән дәфәләрлә артыгдыр. Һәтта аләмләр Рәббинин ﷻ бу дүнјаја әл-ајагсыз ҝәлмиш бәндәләри һәјата севинир, уғурлар газаныр, Јарадана ﷻ миннәтдарлыг сөјләјирләр.
Әл-ајаг јохлуғуна ҝәтирән ағыр ирси хәстәликдән әзаб чәкән 39 јашлы киши – дүнјада мәшһур олан Ник Вујчичи јада салаг. О, ҝәзмәји, үзмәји, скејтдә, сјорфинг тахатасында ҝилләнмәји (дијирләнмәји, миниб ҝәзмәји), компүтердә ојнамағы вә јазмағы өјрәнмиш вә һесаб едир ки, Танры инсана һәр һансы бир чәтинлији рәф етмәјә (өһдәсиндән ҝәлмәјә) имкан верир. Ејни заманда чох јахшы сағламлығы олан бир чох кишиләр Вујчичин наилијјәтләринин онда бир һиссәсинә дә наил ола билмир, чәтинликләрдән сарсылмыш олараг онлар һәјат мөвгеләрини бирбиринин ардынҹа итирирләр.
Һәмишә шад, ҝүләрүзлү, гисмәтиндән разы шәхсијјәтләр исә, бир гајда олараг, талејин перипетијаларыны (ҝөзләнилмәз дәјишикликләрини, һадисәләрини) асан кечирир (јәни јахшы дөзүр, таб ҝәтирир, гатлашыр), өзләринин нәһајәтсиз никбинлији (оптимизми) илә боранлара (туфанлара) гаршы ҝедир вә Аллаһын ﷻ көмәји илә вә Онун ﷻ һикмәтли гәдәринин (алын јазысынын) нәтиҹәсиндә елә зирвәләрә чатырлар ки, бир чох
Аллаһ бәндәләри – садә адамлар онлара тәәҹҹүб вә һејранлыгла бахырлар. Вә бу, әбәс дејилдир. Ҝәлин әввәлҹә гејд едәк: инсанын, ким олур-олсун, Рәббинә ﷻ иддиа (тәләб) ирәли сүрмәјә (билдирмәјә) һаггы јохдур, бәндә мөвгеји она белә имканлар вермир, мәзәммәт етмәк вә ҹәзаландырмаг – Уҹа Аллаһын мүстәсна һүгугу, сәлаһијјәтидир. Талејиндән даими (гуртармајан) шикајәтләрлә вә сызламагла (аһ-вај етмәклә) адамлар өз һәјатыны чохлу әзијјәтләрә мәруз бурахараг гојулмуш һүдудлары позурлар (ашырлар). Нанкорлуг, нашүкүрлүк адама һеч нә илә көмәк етмир, бәндәнин вәзијјәтини јалныз ағырлашдырыр вә бу нөгтејинәзәрдән таледән, гисмәтдән шикајәтләр мәнасыз вә зәрәрли, вә һәтта мәһведиҹидир. Аллаһ-тәала – бүтүн бу дүнјаны, инсанлары вә ҹинләри јарадан – бизим Ондан алдығымыз бүтүн немәтләр үчүн миннәтдар олмағы бујурмушдур: “Мәни хатырлајын (гәлбләриниздә, сөзүнүзлә вә әмәлләринизлә), (вә), Мән дә сизи јада салаҹағам; вә Мәнә миннәтдар олун (Мәним сизә бүтүн хош әмәлләрим үчүн) вә Мәни дананлар, инкар едәнләр олмајын!” (Гуран (мәнасы), (“Әл-Бәгәрә” сурәси, ајә 152). “(Вә дедик Биз): “(Аллаһа итаәт ишләри) ҝөрүн, (еј), Давуд нәсли, (Рәббинизә) шүкранлыг әламәти кими, (Онун сизә вердикләринә ҝөрә)!”. Анҹаг Мәним бәндәләримдән шүкр едәнләр аздыр!” (“Әс-Сәба” сурәси, ајә 13). “Вә тәшәккүр ет Рәббинә (Рәббинин адыны мәдһ елә) онун мәрһәмәтләринә ҝөрә” (“Әл-Вагиә” сурәси, ајә 74). “Де ки: “Өзүнә һеч бир өвлад ҝөтүрмәјән, Өз мүлкүндә (сәлтәнәтиндә) һеч бир шәрики олмајан, (кафирләрин Онун Бөјүклүјүнү, Әзәмәтини) алчалтмагдан мүдафиәчи лазым олмајан Аллаһа һәмд вә шүкүрләр олсун. Вә Ону лајигинҹә уҹа тутмагла сон дәрәҹә тәгдис ет вә шәнинә тәрифләр де!”. (“Әл-Исра” сурәси, ајә 111). “Вә артыг (әввәл) Биз (бир салеһә) Лоғмана һикмәт вердик (вә Биз она дедик): “Аллаһа шүкр ет! Ким шүкр етсә, өзү үчүн шүкр едир, ким нанкордурса... онда доғрудан да, Аллаһ – зәнҝин, һәр ҹүр шүкрә, тәрифә лајигдир!” (“Лоғман” сурәси, ајә 12).
Ајәләр бизә ајдын ҝөстәрир ки, шүкранлыг – шәриәт тәләбидир, бизә верилән бүтүн немәтләр – сынагдыр (имтаһандыр). Иман ҝәтириб бүтүн бунлары баша дүшүб дәрк едән, нәји варса, һамысына ҝөрә Бөјүк Аллаһа шүкр едиб немәт сынағындан мүвәффәгијјәтлә кечир, ҹәзадан гуртара билир вә Аллаһда ﷻ мүкафат тапыр. “Әҝәр сиз шүкр етсәниз вә иман ҝәтирсәниз, мәҝәр Аллаһ сизә ҹәза верәрми? Аллаһ шүкр едәнләри мүкафатландырыр вә онларын нә етдикләрини билир” (“Ән-Ниса” сурәси, ајә 147). Пејғәмбәрләрдән нүмунә ҝөтүрүрүк: “Китабдан билији олан деди: “Мән ону сәнә бир ҝөз гырпымында (ҝөзүнү јумуб ачынҹа) ҝәтирәрәм. Сүлејман онун габағында гојулмуш чаричә тахтыны ҝөрәндә о, фикирләшди: “Бу, Рәббимин лүтфүндән, мәрһәмәтиндәндир, мәни имтаһана чәкмәк үчүн ҝөндәрилмишдир ки, ҝөрәк шүкр едәҹәјәм, јохса нанкор олаҹағам. Ким шүкр едәрсә, өз хејринә шүкр едәр. Ким нанкор оларса, Аллаһ – Варлы, Сәхавәтлидир” (“Ән-Нәмл” сурәси, ајә 40).
РӘШИТ ФӘТҺРӘҺМАНОВ