Бу сөзләр аиләләри дағыдыр. Буну әринә демә
Бир чохумузун дили - зәиф јеримиздир. Бәзән о, ҹиловсуз бир ат кими чапыр вә аилә һәјатымыза мүнагишә вә мүбаһисәләр ҝәтирир ки, бир аз суссаныз, фикирләринизи дүзҝүн ифадә етсәниз, асанлыгла онларын гаршысыны алмаг олар.
Бу ҝүн биз сизә икинҹи јары илә мүнасибәтләримиз үчүн ән тәһлүкәли сәккиз ифадәдән бәһс едәҹәјик. Һәм дә бәзиләриндән мүнагишәләр заманы истифадә едирик, диҝәрләри исә нитгимиздә һәмишә, јаваш-јаваш сәсләнир, лакин планлы шәкилдә аиләләримиздәки һармонија вә севҝини мәһв едир.
1. “Мән өзүм!”
Бир чох гадынлар ишләмәк, инкишаф етмәк, көмәк етмәк истәмәјән тәшәббүскарсыз кишиләрдән шикајәтләнирләр. Анҹаг бәзән өзүмүз һәјат јолдашларымыза неҹә тәсир етдијимизи ҝөрмүрүк, һәр дәфә бу ифадәни сөјләјәрәк: “Һәр шеји мән өзүм едәрәм!”
Бәли, бу ҝүн гадынлар чох мүстәгилдирләр - дәрһал тәсәррүфат проблемләрини һәлл едә, алыш-вериш едә, ушагларла тәрбијә мәгамларыны һәлл едә, автомобили тәмирә апара биләрләр. Бәс бүтүн бунлары өзүнүз нә үчүн етмәлисиниз?
Ҝүҹлү вә мүстәгил олан һәр биримизин бу суала өз ҹавабы вар. Кимисә әрләринә мәрһәмәт вә севҝи ҝөстәрир, диҝәрләри икинҹи јарыларын јавашлығындан әсәбиләшир – өзүн бу иши даһа сүрәт вә асанлыгла ҝөрүрсән, бәзиләри раһатламагдан горхурлар - бирдән һәјат јолдашы мәсулијјәт јүкүнү дашымаг фикрини дәјишәр, “супергадын” вәрдиши исә унудулар.
Ҝәлин бу ҝүн сәбәб-нәтиҹә әлагәләрини арашдырмајаг, садәҹә олараг аиләләримизин рифаһы вә хиласы үчүн киши гајғыларынын јүкүнү ҝөтүрмәмәјә чалышаг. Киши вәзифәләрини чијнинизә ҝөтүрмәдән, ҝүҹүнә инанараг она етибарлы бир дәстәк олмаг шансы вермәлисиниз.
2. Мәним довшанҹығазым
Довшанҹыг, ајыҹығаз, әзизим, пишикҹығаз вә диҝәр кичилтмә-нәвазишли сөзләр – дејәсән, даһа зәрәрсиз нә ола биләр? Һәгигәтән, инҹәлик һәвәси илә дејиләндә онларын зијаны олмаз. Әсас одур ки, онлар икинҹи јарымызын ләгәбләринә чеврилмәсинләр. Јәгин ки, бу ифадәни ешитмисиниз: “Ҝәмини неҹә адландырсан, елә дә үзәҹәкдир”.
Әҝәр гадын јанында мүһафизәкар киши ҝөрмәк истәјирсә, онда онун довшанҹығаз әри чәтин ки бу ролу јеринә јетирә биләр. Психологлар тәсдиг едирләр ки, мүнтәзәм олараг бу ҹүр ләгәбләрдән истифадә едәрәк биз һәјат јолдашымызы ана нәзарәтинә еһтијаҹы олан кичик бир оғлан ролуна програмлашдырырыг.
давамы вар
Сәфијә Фокина