Һөвлә бинт Һаким
Гуранда инанан адландырылмыш
әввәли гәзетин өтән сајында Һөвлә давам едәрди:
“Сонра мән Сәвдә бинт Зәманын јанына ҝетдим. Онун һәҹҹә ҝетмәмиш гоҹа атасы варды. Мән ону Исламдан әввәлки адәт үзрә саламладым:
Сәһәрин хејир олсун!
Сән кимсән? – сорушду о.
Мән дедим: Һөвлә бинт Һаким.
О, мәни саламлајыб Аллаһын ﷻ истәдијини деди.
Мән дедим: Мүһәммәд ибн Абдуллаһ ибн Абдулмүттәлиб Сәвдә бинт
Зәмаја евләнмәк истәјир.
Јахшы ҹүтлүкдүр, - деди о, - сәнин рәфигән нә дејир? О, буну истәјир.
Де ки, гој ҝәлсинләр. Онда Аллаһ Елчиси ﷺ ҝәлиб онунла (Сәвдә бинт Зәма илә) евләнир”. Һөвлә сонра данышарды: “Абд ибн Зәма ҝәлир вә башына торпаг төкмәјә башлајыр. Исламы гәбул едәндән сонра исә о, дејир: “Рәсулүллаһын Сәвдәјә евләндијинә ҝөрә башыма торпаг төкәндә мән ахмаг олмушам!”. Һөвлә тез-тез Рәсулүллаһын ﷺ зөвҹәләринин јанына ҝәләрди. Онлар исә она һөрмәт едәр, онун еһтијаҹларынын гајғысыны чәкәр, онун ишләри һаггында сорушардылар.
Мәсәлән, ибн Сәд “Тәбакәтдә”, Абдурраззаг исә “Мүсәннәфдә” Аишәдән мәлумат верирләр: “Осман ибн Мәзунун зөвҹәси – онун ады Һөвлә бинт Һаким иди - Аишәнин јанына сачы дағыныг, пәришан һалда ҝәлир. Аишә сорушур: Сәнә нә олуб? Мәним әрим, - дејир о, бүтүн ҝеҹәни ибадәт едир вә бүтүн ҝүнү оруҹ тутур. Онда Пејғәмбәр ﷺ ҝәлир вә дејир: Осман! Бизә раһиблик ҝөстәриши верилмәјиб. Мәҝәр мән сәнин үчүн нүмунә дејиләм? Вә, Аллаһа анд ичирәм, сизләрдән ән чох Аллаһдан горхан вә Онун јасагларына риајәт едән, - мәнәм”.
Аллаһ Рәсулунун ﷺ сөзләри Османа елә ҝүҹлү тәсир етди ки, о, зөвҹәсинә диггәт вермәјә, онун гајғысыны елә чәкмәјә башлады ки, һәтта “о, бундан сонра пејғәмбәрин зөвҹәләринин јанына ҝәлин кими әтирли ҝәлир. Онлар сорушурлар: Бу нәдир?О, ҹаваб верир: Адамларын башына ҝәлән бизим дә башымыза ҝәлди”. Һөвлә әри Осман ибн Мәзунла бирликдә јахшы өмүр сүрмүшдүр. Әри өләндә исә бу, она чох тәсир едир. Әл-Бејһәги Аишәдән чатдырмышдыр ки, о демишдир: “Өзүнү Пејғәмбәрә бағышлајан гадын, - Һөвлә бинт Һакимдир”.
МАТЕРИАЛ “ПЕЈҒӘМБӘРИН ГАДЫН СӘҺАБӘЛӘРИ” АДЛЫ КИТАБДАН ҜӨТҮРҮЛМҮШДҮР
